| ORDYNARIAT POZA ARMENIĄ |
| LIBAN - PATRIARCHAT |
To zdjęcie, które wam pokazuję, jest moim zdjęciem. Ojciec trzyma mnie na rękach, a matka moją siostrę – fotografia została zrobiona na samym początku tworzenia się naszej rodziny. Później, po nas, urodziło się jeszcze dwóch synów, a ja wstąpiłem do klasztoru.
To zdjęcie jest dla mnie bardzo cenne: kryje się za nim wiele historii. Najważniejsze jednak, że na tej fotografii miałem półtora roku.
Mój ojciec był sierotą w czasie ludobójstwa Ormian. W tamtym okresie, wstępując do zgromadzenia salezjanów, został wysłany do Włoch, gdzie dorastał, studiował i przygotowywał się do kapłaństwa.
Pewien misjonarz poinformował go, że na pograniczu Turcji i Syrii jest ktoś, kto może być członkiem jego rodziny. Ojciec pojechał tam i odkrył, że to jego rodzony brat. Ten brat nie zgodził się, by kontynuował formację kapłańską i nalegał, by założył rodzinę.![]()
Wtedy ojcu przedstawiono sierotę, która ocalała z ludobójstwa jedynie wraz z matką. Zawarli małżeństwo pod warunkiem, że ich pierwsze dziecko – niezależnie od tego, czy będzie chłopcem czy dziewczynką – zostanie poświęcone służbie Bogu. Ojciec postawił sprawę jasno: „Jeśli to przyjmiesz, pobierzemy się; jeśli nie – każde z nas pójdzie swoją drogą”.
Tak się stało, że w wieku dziewięciu lat wstąpiłem do klasztoru, a osiemnaście lat później zostałem wyświęcony na wardapeta (mnicha-kapłana).
Mój ojciec był blisko związany z kilkoma duchownymi. Dwaj z nich są dziś na drodze do kanonizacji: kardynał Agadżanian i arcybiskup Zohrabian. Zachowałem część korespondencji, którą ojciec do nich wysyłał i od nich otrzymywał. W tych listach wraca jeden temat: jego pragnienie, by syn został świętym kapłanem.
Ja świętym nigdy nie byłem, ale ojciec chciał, żebym przynajmniej szukał tej drogi. Pisał do nich i prosił o modlitwę, abym doszedł do świętego kapłaństwa.
Czasem czytam te listy i próbuję zrozumieć jego emocje: czego ode mnie oczekiwał – i jak wyglądało to w zderzeniu z moją ludzką słabością. I wciąż staram się iść tą drogą, którą on pragnął dla mnie.
10 stycznia Patriarcha gościł w parafii w Wieniowie (obejmującej cały obwód tulski).
| SOCZI - relacja filmowa (Telepace Armenia): https://fb.watch/aAOT8odFpA/ |
| |
| WIENIOW - krótka relacja filmowa (Telepace Armenia): https://fb.watch/aAOo5gKeLg/ |
W dniach 11-13 lipca 2024 r. we wspólnocie Dzithankov (wioska na granicy prowincji Szirak i Aragacoton), parafia pw. Świętego Krzyża zorganizowała trzydniowy "obóz podwórkowy" (takie naszae "półkolonie"?) pod patronatem Ordynariatu Kościoła Ormiańskokatolickiego. Dzieci z gminy Dzithankov spędziły niezapomniane dni. Uczestniczyły w mszach św., miały lekcje katechizmu.
Ale też przygotowano dla nich różnorodne zabawy: intelektualne, sportowe, tańce grupowe, odgadywanie melodii, rysowanie postaci z kreskówek, itp. Ostatniego dnia obozu dzieci udały się z pielgrzymką do wsi Sarnachbjur.
Wyrażono głęboką wdzięczność Administratorowi Apostolskiemu ks. Michałowi Bassalé, z którego błogosławieństwem i wsparciem zorganizowano podwórkowe obozowisko, a dzieci z gminy Dzithankov spędziły niezapomniane dni.
W dniach 14-16 lipca we wsi Bavra (tej w Gruzji, bo jest i wioska Bavra w Armenii, prow. Szirak...) zorganizowano obóz dla młodzieży pod przewodnictwem miejscowego księdza Rubena Misisyana. Trzydniowy obóz rozpoczęła Msza św., a idąc w procesji na miejsce zgromadzenia śpiewano piękne pieśni. Liderzy młodzieży z Bavry, organizowali codzienne ciekawe i edukacyjne zajęcia dla dzieci - uczestników obozu. Dołączył do nich również brat Hovhannes ze zgromadzenia Mechitarystów oraz seminarzyści diecezjalni brat Yeghishe i brat Hovhannes. Powierzano im wychowanie religijne dzieci.
Celem obozu, wypełnionego Świętą Liturgią, modlitwą, nauką religii, pieśniami, tańcami, zabawami i dobrą atmosferą, było wzmocnienie miłości, wiary i chrześcijańskich zachowań w relacjach międzyludzkich wśród dzieci.
Oczywiście ostatniego dnia obozu nie zabrakło tortu i wręczenia prezentów, co sprawiło, że dni obozowe jeszcze bardziej zapadły młodym ludziom w pamięć
| WATYKAN |
Plac Świętego Piotra wypełnił się po brzegi pielgrzymami z całego świata, którzy przybyli, by wspólnie z papieżem modlić się i dziękować za dar nowych świętych. Szczególnie liczna była obecność pielgrzymów ormiańskich – zarówno z Armenii, jak i z krajów diaspory: Libanu, Syrii, Iraku, Stanów Zjednoczonych, Francji, Kanady i wielu innych państw, gdzie mieszkają Ormianie, w tym potomkowie ocalałych z Ludobójstwa Ormian. Wśród wiernych byli także krewni św. Ignacego Maloyana, którzy przybyli specjalnie na tę uroczystość z Iraku i Stanów Zjednoczonych.
Silnie zaznaczyła się również obecność Ormian z Polski. Delegacja Polskich Ormian, na czele z duszpasterzem Ormian katolików w Polsce, ks. prof. Józefem Naumowiczem, uczestniczyła w Mszy Świętej i uroczystościach towarzyszących.
Wraz z Ojcem Świętym Leonem XIV Mszę Świętą koncelebrowało ponad stu biskupów i kapłanów z całego świata. Wśród nich znajdował się Wielce Błogosławiony Rafael Bedros XXI Minassian, Katolikos-Patriarcha Cylicji dla Ormian katolików, a także niemal wszyscy biskupi obrządku ormiańskokatolickiego, którzy przybyli do Rzymu na obrady Synodu swojego Kościoła. Wśród koncelebransów był również ks. prof. Józef Naumowicz, reprezentujący wspólnotę ormiańskokatolicką w Polsce.
W homilii papież Leon XIV przypomniał, że nowi święci są wzorem wiary i odwagi, a ich życie stanowi wezwanie do świadectwa chrześcijańskiego w świecie naznaczonym przemocą i obojętnością. Wspominając postać św. Ignacego Maloyana, Ojciec Święty podkreślił jego niezłomność, duchowe męstwo i wierność Chrystusowi aż do śmierci. Arcybiskup Maloyan został rozstrzelany po tym, jak odmówił wyrzeczenia się wiary podczas masowych deportacji Ormian w czasie ludobójstwa w 1915 roku.
W uroczystości uczestniczyli również liczni przedstawiciele władz państwowych. Wśród gości oficjalnych obecni byli m.in. prezydent Włoch Sergio Mattarella, premier Armenii Nikol Paszynian oraz prezydent Libanu Joseph Aoun. W ramach pobytu w Rzymie premier Paszynian i prezydent Aoun odwiedzili Papieskie Kolegium Ormiańskie, gdzie spotkali się z duchowieństwem oraz studentami tej instytucji, a premier Armenii został następnie przyjęty na oficjalnej audiencji przez Ojca Świętego Leona XIV.
Delegacja Ormian Polskich uczestnicząca w uroczystościach również odwiedziła Papieskie Kolegium Ormiańskie w Rzymie. W spotkaniu uczestniczyli Katolikos-Patriarcha Rafael Bedros XXI oraz przedstawiciele duchowieństwa ormiańskiego. Spotkanie to miało charakter braterski i duchowy, stanowiąc okazję do wspólnej modlitwy, rozmowy i wymiany doświadczeń związanych z życiem ormiańskiej wspólnoty katolickiej w różnych częściach świata.
Kanonizacja św. Ignacego Maloyana ma szczególne znaczenie dla wiernych ormiańskokatolickich, którzy od pokoleń pielęgnują pamięć o swoim męczeńskim pasterzu. Dla całego Kościoła jest to również przypomnienie o niezłomności wiary. Dla Ormian w Polsce i na świecie dzień ten stał się momentem duchowego zjednoczenia i wdzięczności za świadectwo świętości, jakie pozostawił po sobie arcybiskup Maloyan.
| Wizyta Premiera Armenii Nikola Paszyniana w Papieskim Kolegium Ormiańskim w Rzymie | Audiencja Premiera Nikola Paszyniana u Ojca Świętego Leona XIV |
Na początku homilii Katolikos przywitał i pobłogosławił księży - ormiańskich i łacińskich - koncelebrujących z nim mszę św., a także wszystkich zgromadzonych w katedrze. Wyraził wielką radość z obecności wielu dzieci w kościele. To równocześnie ich święto. Są jak Aniołowie, którzy przynieśli wiadomość o narodzeniu zbawiciela Chrystusa.
Zadziwiające, że tak jak dzisiaj śpiewamy, Zbawiciel zechciał przyjść na ziemię właśnie w taki sposób - wejść w historię człowieczeństwa i narodzić się jako dziecko. Leżący w ciemnej stajence, wśród zwierząt, stał się Światłem dla ciemności świata. On zbawiciel, on Boży Syn.
Bóg Ojciec wysłał aniołów, by obwieścili tą radość, i posłał ich do pastuszków, do biednych ludzi, a nie do tych, którzy żyją w pałacach. I w ten właśnie sposób Bóg zwraca się do nas z przesłaniem: być Pasterzem. Byśmy byli Pasterzami w tym świecie. Nie tylko duchowni, ale każdy z nas, na swoim miejscu, ma być Pasterzem. Ojcowie i matki, to Pasterze dla swoich rodzinach, dla swoich dzieci. Ma się to przejawiać w byciu świadkiem, w dawaniu świadectwa o Chrystusie.
Chce podsumować wszystko jedną myślą: kochajcie się wzajemnie tak, jak Chrystus nas kocha. Kochajcie swoje dzieci. Kochajcie swoich rodziców. Kochajcie chorych, którzy są wśród Was. Kochajcie ludzi potrzebujących, opuszczonych, którzy nie maja nikogo, kto by ich kochał, o nich się troszczył. Być chrześcijaninem wydaje się łatwo, ale z drugiej strony i bardzo ciężko, gdy chcemy przezywać i wprowadzać w życie to wszystko, o czym właśnie usłyszeliśmy.
Cieszcie się, Chrystus się narodził!
» artykuł na stronie Ordynariatu (w j. ormiańskim)
6 stycznia 2023 r. w święto Objawienia i Chrztu Pańskiego Mszę św. w kościele w Azatan w Panik odprawił, ks. Mickael Dombourian.
6 stycznia 2023 r. w święto Objawienia i Chrztu Pańskiego Mszę św. w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Panik odprawił jej proboszcz, ks. Karnik Hovsepian.
Wystawiono piękny spektakl teatralny poświęcony Bożemu Narodzeniu w wykonaniu dzieci i młodzieży. Towarzyszył mu chór pod dyrekcją Roberta Mlkeyana. Reżyserem spektaklu była Nary Santoian, aktorka teatralna.
W wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele Kościoła i władz lokalnych, zastępca gubernatora regionu Szirak Seyran Petrosian, Lilit Gorginian z Departamentu ds. Rodziny, Kobiet i Praw Dziecka, rodzice dzieci biorących udział w przedstawieniu, dzieci i młodzież z ormiańskich wspólnot katolickich w Aszocku i Taszirze.
Wszyscy byli zachwyceni występami, wielką gościnnością, a dzieci - Świętym Mikołajem i klaunami…
24 grudnia w różnych ormiańskich wspólnotach katolickich odprawiano Boską Liturgię Bożego Narodzenia. W Giumri w katedrze Świętych Męczenników mszę św. odprawił proboszcz katedry ks. Mashtots Rev. Zahterian. Po mszy św. odbyła się loteria na cele dobroczynne. Dzięki wpływom z loterii młodzież zamierza przygotować i rozdzielić do końca roku 20 paczek żywnościowych dla bezdomnych.
25 grudnia, w dzień Bożego Narodzenia Boską Liturgię w Giumri odprawił abp Rafael Minassian.
» nagranie fragmentów obu mszy św. z kazaniem abp. Rafaela Minassiana 25 grudnia
W innych wspólnotach, w miejscowościach Panik, Mets Sepasar, Bawra, Tashir i in., również odprawione zostały świąteczne msze św., miały miejsce zbiórki charytatywne, wystawiano jasełka. Można to zobaczyć na zdjęciach w artykule zamieszczonym na stronie Ordynariatu (poniżej).
| |
27 czerwca 2020 r. kościół ormiańskokatolicki świętował odnalezienie relikwii św. Grzegorza Oświeciela.
dział wzięło wielu dostojników kościelnych - nuncjusz apostolski, biskup Kościoła łacińskiego w Moskwie, przeor franciszkanów, przedstawiciele Kościoła grekokatolickiego i Opus Dei, zgromadzenia salezjańskiego, siostry Miłosierdzia, ambasador Armenii w Rosji wraz z małżonką.
» artykuł na stronie Ordynariatu Ormiańskiego Kościoła Katolickiego
dla Armenii i Europu Wschodniej (W J. ROSYJSKIM)
Działający w Gruzji Caritas 4 listopada 2019 r. świętował 25 lat swojego istnienia. Jest bardzo aktywny, realizuje różne projekty. Katolicy prowadzą w Gruzji różne charytatywne organizacje, w tym centrum rehabilitacyjne dla niepełnosprawnych.
Ormiańska wspólnota katolicka w Tbilisi świętowała rocznicę utworzenia Caritas w Gruzji. W wydarzeniu wzięło udział wielu dostojnych gości, m.in. Dyrektor Generalny Caritas Armenii, Sekretarz Generalny Caritas Europy.
Również byli obecni dostojnicy kościelni - Eparcha Ordynariatu Ormiańskiego Kościoła Katolickiego dla Armenii i Europy Wschodniej abp. Rafał Minassian w towarzystwie kilku księży z Armenii, abp. Giuseppe Pasotto, założyciel Caritas Gruzji, Nuncjusz Apostolski dla Armenii i Gruzji abp José Avelino Bettencourt, ks. Witold Szulczyński, pierwszy Dyrektor Caritas Gruzji.
Uroczyste świętowanie rozpoczęła msza św. sprawowana w Katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny przez abp. Giuseppe Pasotto, prymasa Kościoła katolickiego w Gruzji, w obecności pozostałych duchownych. Oprócz ormiańskiego duchowieństwa katolickiego we mszy św. uczestniczyli także duchowni łacińscy służący w Gruzji.
Abp José Avelino Bettencourt w swoim wystąpieniu, zwracając się do obecnych powiedział m.in., że miłość jest główną istota nauczania Kościół. Kościół żyje miłością. Na początku roku papież Franciszek przypomniał, że miłość nie tylko zapewnia materialne wsparcie ludziom ale i troszczy się o dusze, co jest nawet ważniejsze niż wsparcie materialne. Wspólnota chrześcijańska, to bezinteresowna hojność w imię Jezusa Chrystusa.
Po mszy św. odbyła się oficjalna uroczystość jubileuszowa. Kolejno zabierali głos przybyli goście, podkreślając naczelne zadania Caritas - ochronę godności ludzkiej, wolności i wartości demokratycznych, ochronę praw człowieka, przezwyciężanie niesprawiedliwości społecznej.
Jako pierwsza wystąpiła Anahit Mkhoyan, dyrektor wykonawczy Caritas Gruzji. Następnie poprosiła o zabranie głosu abp. Giuseppe Pasotto. Arcybiskup przedstawił różne formy działalności gruzińskiej Caritas. Po nim, w obszernym wystąpieniu, głos zabrał abp. Rafał Minassian.
Następnie ks. Witold Szulczyński i czterech pracowników gruzińskiej Caritas opowiedziało o swoich doświadczeniach, o trudnościach, jakie trzeba było przezwyciężać w tatach 90., jak mimo to udało się utrzymać i rozwijać działania Caritas.
Pod koniec uroczystości obecni na niej goście obejrzeli gruzińskie tańce, pokrojono wspaniały tort okolicznościowy.
oprac. EŁ
Na podstawie artykułu na stronie Ordynariatu Armenii, Gruzji Rosiji i Europy Wschodniej
http://armenianchurchco.com/11124.html
Zdjęcia: FB ks. Karnik Hovsepian
Uroczystości przewodniczył katolikos patriarcha Rafał Piotr XXI. Obecni byli również: administratora apostolskiego Ordynariatu dla Armenii i Europy Wschodniej, ks. Michała Bassale oraz egzarchy Jerozolimy i Jordanii, rektora Kolegium Ormiańskiego w Rzymie, ks. Narega Naamoyana. W wydarzeniu uczestniczyli też duchowni Kościoła ormiańskiego, duszpasterz ormiańskiego Kościoła apostolskiego dla wspólnot rejonu Asztocka, siostry zakonne ze zgromadzenia Niepokalanego Poczęcia NMP, dyrektor szpitala w Aszocku, pracownicy ormiańskiej Caritas i wielu wiernych.
Budowa kościoła w Ghazanchi trwała długo, była niełatwa. Ale mimo wielu przeszkód i trudności, z woli Bożej, kościół stoi i będzie służył wiernym przez wiele wieków.
Jej rozpoczęcie nastąpiło 20 listopada 2014 r., z inicjatywy i z błogosławieństwem ówczesnego Ordynariusza dla Armenii i Europy Wschodniej, abp. Rafała Minassiana. Odbyła się wtedy uroczystość poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego, ale prace przerwano z powodu braku funduszy.
Budowę wznowiono kilka lat później, w maju 2020 r., z inicjatywy Ordynariusza, dzięki jego pomocy i staraniom. Wsparł ją Kościół katolicki spoza Armenii, w tym „Renovabis” –niemiecka katolicka organizacja charytatywna. Budową kierował ks. Grzegorza Mkrtchyan, proboszcz katedry w Giumri.
Niestety, gdy trwały prace budowlane, 27 września 2020 r. rozpoczęła się 44-dniowa wojna w Arcachu (Górskim Karabachu). Mimo tragedii wojny i bólu w sercach z powodu wielu ofiar, kontynuowano – kamień po kamieniu – budowę Domu Bożego. Miał on stać się domem nie tylko dla żyjących, ale także dla wszystkich męczenników tej wojny.
Dwa lata później, gdy kończyły się prace wykończeniowe we wnętrzu kościoła, wybuchła kolejna wojna – rozpoczęły się działania wojenne przeciwko suwerennemu terytorium Armenii, ponownie pochłaniając wiele ofiar i zmieniając ludzkie losy.
Budowa mimo wszystko się posuwała. 20 listopada 2021 r. odbyła się uroczystość poświęcenia i osadzenia krzyża na kościelnej wieży, o czym TUTAJ pisaliśmy.
W niedzielę 25 września, po poświęceniu i oficjalnej ceremonii otwarcia kościoła pw. św. Józefa w Ghazanchi, została odprawiona uroczysta msza św. pod przewodnictwem katolikosa patriarchy Rafała Piotra XXI, któremu towarzyszyli ks. Grzegorz Mkrtchyan, proboszcz katedry katolickiego Kościoła Armenii w Giumri oraz ks. Józef Galstyan – duszpasterz wspólnot w Mets Sepasar, Ghazanchi, Sizavet, Bavrze i Saragyugh.
Patriarcha w swoim wystąpieniu na początku podziękował administratorowi apostolskiemu ks. Michałowi Bassale za możliwość przyjazdu do Ojczyzny i poświęcenia tego kościoła. Wyraził wdzięczność i przekazał gratulacje wszystkim, którzy brali udział w jego budowie. Wyjaśnił, dla czego kościół jest pod wezwaniem św. Józefa: by – tak, jak św. Józef strzegł i ochraniał Matkę Bożą i Jezusa – prowadził i chronił wiernych, dopomagał przezwyciężać wszystkie smutki, kłopoty i trudności, zwłaszcza w tych dniach tak wielu poświęceń dla Ojczyzny. Zapewnił, że wszyscy zostają pobłogosławieni przez samego Pana Jezusa Chrystusa, który jest obecny w Tabernakulum, przy tym Ołtarzu Świętym, prosił o przyłączenie się do wspólnej modlitwy.
Na zakończenie liturgii głos zabrał ks. Galstyan, duszpasterz katolików w Ghazanchi, wyrażając radość z uroczystości poświęcenia kościoła, z posiadania od teraz przez tutejszą katolicką wspólnotę własnego murowanego kościoła, gdyż jest on symbolem duchowego przebudzenia, którym ta wspólnota żyje.
Następnie głos zabrał i złożył gratulacje i podziękowania przewodniczący gminy a także przedstawiciele Ormiańskokatolickiego Związku Młodzieży w Ghazanchi.
Po mszy św., pod przewodnictwem katolikosa patriarchy Cylicji dla Ormian katolików Rafała Piotra XXI, złożono kwiaty pod chaczkarem usytuowanym na cmentarzu, poświęconym pamięci Melikseta Arosyana, ofiary 44-dniowej wojny, pochodzącego z Ghazanchi, i odprawiono nabożeństwo żałobne za dusze wszystkich Ormian, którzy zginęli w wojnie w 2020 roku.
oprac. EŁ; na podstawie artykułu na stronie Ordynariatu
Ormiańskokatolickiego dla Armenii i Europu Wschodniej
| WATYKAN |
W poniedziałek, 20 października 2025 roku, dzień po uroczystościach kanonizacyjnych na Placu Świętego Piotra, Ojciec Święty Leon XIV spotkał się na audiencji z pielgrzymami, którzy przybyli do Rzymu z różnych stron świata, aby uczestniczyć w kanonizacji siedmiu nowych świętych Kościoła Katolickiego, w tym św. Ignacego Choukrallaha Maloyana, arcybiskupa i męczennika ormiańskokatolickiego.
Spotkanie papieża Leona XIV z wiernymi po kanonizacji – Watykan, 20 października 2025 r.
stanowiąca zwieńczenie obchodów kanonizacji św. Ignacego Maloyana.
