| LIBAN - PATRIARCHAT |
To zdjęcie, które wam pokazuję, jest moim zdjęciem. Ojciec trzyma mnie na rękach, a matka moją siostrę – fotografia została zrobiona na samym początku tworzenia się naszej rodziny. Później, po nas, urodziło się jeszcze dwóch synów, a ja wstąpiłem do klasztoru.
To zdjęcie jest dla mnie bardzo cenne: kryje się za nim wiele historii. Najważniejsze jednak, że na tej fotografii miałem półtora roku.
Mój ojciec był sierotą w czasie ludobójstwa Ormian. W tamtym okresie, wstępując do zgromadzenia salezjanów, został wysłany do Włoch, gdzie dorastał, studiował i przygotowywał się do kapłaństwa.
Pewien misjonarz poinformował go, że na pograniczu Turcji i Syrii jest ktoś, kto może być członkiem jego rodziny. Ojciec pojechał tam i odkrył, że to jego rodzony brat. Ten brat nie zgodził się, by kontynuował formację kapłańską i nalegał, by założył rodzinę.
Wtedy ojcu przedstawiono sierotę, która ocalała z ludobójstwa jedynie wraz z matką. Zawarli małżeństwo pod warunkiem, że ich pierwsze dziecko – niezależnie od tego, czy będzie chłopcem czy dziewczynką – zostanie poświęcone służbie Bogu. Ojciec postawił sprawę jasno: „Jeśli to przyjmiesz, pobierzemy się; jeśli nie – każde z nas pójdzie swoją drogą”.
Tak się stało, że w wieku dziewięciu lat wstąpiłem do klasztoru, a osiemnaście lat później zostałem wyświęcony na wardapeta (mnicha-kapłana).
Mój ojciec był blisko związany z kilkoma duchownymi. Dwaj z nich są dziś na drodze do kanonizacji: kardynał Agadżanian i arcybiskup Zohrabian. Zachowałem część korespondencji, którą ojciec do nich wysyłał i od nich otrzymywał. W tych listach wraca jeden temat: jego pragnienie, by syn został świętym kapłanem.
Ja świętym nigdy nie byłem, ale ojciec chciał, żebym przynajmniej szukał tej drogi. Pisał do nich i prosił o modlitwę, abym doszedł do świętego kapłaństwa.
Czasem czytam te listy i próbuję zrozumieć jego emocje: czego ode mnie oczekiwał – i jak wyglądało to w zderzeniu z moją ludzką słabością. I wciąż staram się iść tą drogą, którą on pragnął dla mnie.
| WATYKAN |
W poniedziałek, 20 października 2025 roku, dzień po uroczystościach kanonizacyjnych na Placu Świętego Piotra, Ojciec Święty Leon XIV spotkał się na audiencji z pielgrzymami, którzy przybyli do Rzymu z różnych stron świata, aby uczestniczyć w kanonizacji siedmiu nowych świętych Kościoła Katolickiego, w tym św. Ignacego Choukrallaha Maloyana, arcybiskupa i męczennika ormiańskokatolickiego.
Spotkanie papieża Leona XIV z wiernymi po kanonizacji – Watykan, 20 października 2025 r.
stanowiąca zwieńczenie obchodów kanonizacji św. Ignacego Maloyana.
| WATYKAN |
Plac Świętego Piotra wypełnił się po brzegi pielgrzymami z całego świata, którzy przybyli, by wspólnie z papieżem modlić się i dziękować za dar nowych świętych. Szczególnie liczna była obecność pielgrzymów ormiańskich – zarówno z Armenii, jak i z krajów diaspory: Libanu, Syrii, Iraku, Stanów Zjednoczonych, Francji, Kanady i wielu innych państw, gdzie mieszkają Ormianie, w tym potomkowie ocalałych z Ludobójstwa Ormian. Wśród wiernych byli także krewni św. Ignacego Maloyana, którzy przybyli specjalnie na tę uroczystość z Iraku i Stanów Zjednoczonych.
Silnie zaznaczyła się również obecność Ormian z Polski. Delegacja Polskich Ormian, na czele z duszpasterzem Ormian katolików w Polsce, ks. prof. Józefem Naumowiczem, uczestniczyła w Mszy Świętej i uroczystościach towarzyszących.
Wraz z Ojcem Świętym Leonem XIV Mszę Świętą koncelebrowało ponad stu biskupów i kapłanów z całego świata. Wśród nich znajdował się Wielce Błogosławiony Rafael Bedros XXI Minassian, Katolikos-Patriarcha Cylicji dla Ormian katolików, a także niemal wszyscy biskupi obrządku ormiańskokatolickiego, którzy przybyli do Rzymu na obrady Synodu swojego Kościoła. Wśród koncelebransów był również ks. prof. Józef Naumowicz, reprezentujący wspólnotę ormiańskokatolicką w Polsce.
W homilii papież Leon XIV przypomniał, że nowi święci są wzorem wiary i odwagi, a ich życie stanowi wezwanie do świadectwa chrześcijańskiego w świecie naznaczonym przemocą i obojętnością. Wspominając postać św. Ignacego Maloyana, Ojciec Święty podkreślił jego niezłomność, duchowe męstwo i wierność Chrystusowi aż do śmierci. Arcybiskup Maloyan został rozstrzelany po tym, jak odmówił wyrzeczenia się wiary podczas masowych deportacji Ormian w czasie ludobójstwa w 1915 roku.
W uroczystości uczestniczyli również liczni przedstawiciele władz państwowych. Wśród gości oficjalnych obecni byli m.in. prezydent Włoch Sergio Mattarella, premier Armenii Nikol Paszynian oraz prezydent Libanu Joseph Aoun. W ramach pobytu w Rzymie premier Paszynian i prezydent Aoun odwiedzili Papieskie Kolegium Ormiańskie, gdzie spotkali się z duchowieństwem oraz studentami tej instytucji, a premier Armenii został następnie przyjęty na oficjalnej audiencji przez Ojca Świętego Leona XIV.
Delegacja Ormian Polskich uczestnicząca w uroczystościach również odwiedziła Papieskie Kolegium Ormiańskie w Rzymie. W spotkaniu uczestniczyli Katolikos-Patriarcha Rafael Bedros XXI oraz przedstawiciele duchowieństwa ormiańskiego. Spotkanie to miało charakter braterski i duchowy, stanowiąc okazję do wspólnej modlitwy, rozmowy i wymiany doświadczeń związanych z życiem ormiańskiej wspólnoty katolickiej w różnych częściach świata.
Kanonizacja św. Ignacego Maloyana ma szczególne znaczenie dla wiernych ormiańskokatolickich, którzy od pokoleń pielęgnują pamięć o swoim męczeńskim pasterzu. Dla całego Kościoła jest to również przypomnienie o niezłomności wiary. Dla Ormian w Polsce i na świecie dzień ten stał się momentem duchowego zjednoczenia i wdzięczności za świadectwo świętości, jakie pozostawił po sobie arcybiskup Maloyan.
| Wizyta Premiera Armenii Nikola Paszyniana w Papieskim Kolegium Ormiańskim w Rzymie | Audiencja Premiera Nikola Paszyniana u Ojca Świętego Leona XIV |
W poniedziałek 17 lutego 2025 r. w Harissie (Liban) rozpoczęło się Plenarne Zgromadzenie Katolickich Patriarchów i Biskupów Libanu (APECL), które zakończy się, 20 lutego. W spotkaniu wzięli udział m.in. katolikos patriarcha Cylicji dla Ormian katolików Rafał Piotr XXI Minassian, patriarcha maronicki Béchara Boutros Raï, Kard. Michael Czerny, prefekt Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka i nuncjusz apostolski w Libanie.Kard. Czerny specjalnie na to spotkanie przybył do Libanu. Przebywa w Bejrucie aby odwiedzić i wesprzeć projekty lokalnego Kościoła i organizacji humanitarnych.
W spotkaniu uczestniczą wszyscy patriarchowie i biskupi katoliccy Libanu. Rolą rady jest tworzenie i rozwijanie współpracy między Kościołami katolickimi, pomimo różnic między nimi. W ramach rady działają różne komisje, których celem jest wzmocnienie więzi między Kościołem a wiernymi - m. in.: teologia i prawo kanoniczne, rola świeckich, środki komunikacji, edukacja i kultura, diaspora wschodnia, rodzina, opieka zdrowotna, sprawiedliwość i pokój, pomoc społeczna, koordynacja duszpasterska i społeczna, sprawy młodzieży.
Hasłem tegorocznej sesji Rady jest „Nadzieja zawieść nie może” w nawiązaniu do tytułu i zarazem pierwszych słów z bulli Papieża Franciszka, ogłaszającej Jubileusz Zwyczajny Roku 2025.
Z okazji otwarcia wspomnianej Rady, patriarcha maronicki Boutros Raï wyraził nadzieję, że Liban przejdzie do nowej fazy, podkreślając znaczenie wyboru nowego prezydenta, odnosząc się w tym kontekście do głównych zadań stojących przed prezydentem i premierem, do których należy wdrożenie reform i odbudowa gospodarki.
Spotkanie będzie koncentrować się na sześciu głównych tematach: tożsamości i strukturze rady, nowelizacja prac komisji rady, zatwierdzeniu wytycznych dotyczących zwalczania wykorzystywania seksualnego i wykorzystywania dzieci, wyborach, dyskusji nad dokumentem końcowym Synodu Biskupów Rzymu oraz dyskusjach z kardynałem Michael Czernym na temat integralnego rozwoju człowieka.
Լիբանանի կաթողիկէ պատրիարքներու և եպիսկոպոսներու խորհուրդի 57րդ նիստը
Անցեալ երկուշաբթի օր` 17 Փետրուար 2025-ին Հարիսայի Պէյթ Անիա կեդրոնին մէջ սկիզբ առաւ Լիբանանի կաթողիկէ պատրիարքներու և եպիսկոպոսներու խորհուրդի 57րդ նիստ, որ պիտի եզրափակուի վաղը` 20 Փետրուարին ի ներկայութեան այս առիթով Լիբանան մեկնած Մարդկային համապարփակ զարգացումի ծառայութեան Վերատեսչութեան Վերատեսուչ` Կարդինալ Միքայել Չեռնիիի։
Ժողովին կը մասնակցին Լիբանանի կաթողիկէ բոլոր Պատրիարքներն ու եպիսկոպոսները։ Խորհուրդին դերը կը կայանայ «եկեղեցիներու միջև համակարգող կառոյցներ» ստեղծելու ու զանոնք զարգացնելու մէջ։
Ան ապա կ՛ապահովէ արդիւնաւէտ համամիութենական համակարգումը և համագործակցութիւնը կաթողիկէ բոլոր եկեղեցիներու միջև՝ հակառակ անոնց տարբերութիւններուն։ Խորհուրդին ներքոյ կը գործեն ապա տարբեր յանձնախումբեր ամրապնդելու համար հաղորդութեան կապերը ընդմէջ եկեղեցւոյ և հաւատացեալներուն։(...)
» cały artykuł w j. ormiańskim
W niedzielę 12 stycznia 2025 r. o godz. 10.30 Patriarcha Cylicji, Rafała Pitra XXI Minasiana w katedrze św. Eliasza i św. Grzegorza Oświeciciela w Bejrucie odprawił Świętą Liturgię, uroczystą mszę patriarchalną, inaugurującą Rok Jubileuszowy 2025 w ormiańskim Kościele katolickim.
Po odczytaniu Ewangelii patriarcha wygłosił przesłanie, rozwijając temat NADZIEI - co budzi nadzieję, skąd się bierze nadzieja?
Mówił m.in., że nadzieja i wiara stanowią całość nierozłączną. Nie ma nadziei bez wiary i nie ma wiary bez nadziei, gdyż jedno i drugie prowadzi nas do zbawienia. Kościół ogłosił jubileuszowy rok nadziei dla naszego dobra i oczekuje od nas, że będziemy apostołami nadziei.
W dalszych słowach Patriarcha mówił, że nadzieja nie może być utracona. Dlatego jako jednostki lub społeczeństwa wszyscy musimy w pewnym stopniu poczuwać się do odpowiedzialności, musimy działać razem i zjednoczyć się przeciwko zniszczeniu, i zagrożeniom, jakim zostanie poddany nasz zjednoczony dom, a także musimy odrzucić wszelki dialog, który zachęca do złych działań.
Jubileuszowy Rok Nadziei zachęca nas do przeciwstawienia się niesprawiedliwości i nierówności, które nas otaczają od lat i przypomina, że dobro na świecie nie jest zarezerwowane dla niektórych, ale jednakowo dla wszystkich. Działajmy w tych ramach, bo jesteśmy odpowiedzialni przed Bogiem i naszym sumieniem. Dlatego nadzieja jest naszym zbawieniem.
Również nawiązał do nadziei związanej z - długo oczekiwanym - wyborem nowego prezydenta Libanu. Trzeba wziąć odpowiedzialność za wspólne dobro kraju i obywateli, a jego odbudowa wymaga poświęcenia i wspólnej pracy, aby osiągnąć wymarzony Liban, krainę „przesłania i nadziei”.
Rok Święty 2025 oficjalnie został zwołany przez papieża Franciszka bullą „SPES NON CONFUNDIT” - (NADZIEJA ZAWIEŚĆ NIE MOŻE - Rz 5, 5; w Rzymie, u Świętego Jana na Lateranie, dnia 9 maja 2024, w uroczystość Wniebowstąpienia Pana naszego Jezusa Chrystusa, w dwunastym roku mego Pontyfikatu).
Tematem przewodnim, który wybrano na Jubileusz Zwyczajny 2025 są słowa: „Pielgrzymi nadziei”. Jubileusz 2025 roku będzie „Rokiem Świętym, charakteryzującym się nadzieją, która nie gaśnie, nadzieją w Bogu” – stwierdził Ojciec Święty w bull.
Պէյրութ. «Յոյսի ուխտաւորներ» բնաբանով յոբելենական «Սուրբ Տարի»ին բացում
«Յոյսի Ուխտաւորներ» բնաբանով յոբելենական «Սուրբ Տարի»-ին բացումին առիթով՝ Կիրակի, 12 Յունուար 2025-ին, առաւօտեան ժամը 10.30-ին, Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց Ն.Ա.Գ.Տ.Տ. Ռափայէլ-Պետրոս ԻԱ. Կաթողիկոս-Պատրիարքը մատուցանեց հայրապետական Սուրբ եւ Անմահ Պատարագը, «Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչ–Ս. Եղիա» աթոռանիստ եկեղեցիին մէջ, Տըպպաս հրապարակին վրայ, Պէյրութ, մասնակցութեամբ Թեմի օգնական Եպիսկոպոս` Արհի. Գրիգոր Եպս. Պատիշահի, հոգեւորականներու եւ անձնաւորութիւններու, ինչպէս ալ հաւատացեալներու մեծ բազմութեան:
Ս. Աւետարանին ընթերցումէն ետք, Ամենպտ. Հոգեւոր Տէրը փոխանցեց հետեւեալ պատգամը.«Թէպէտ այս պահուն իսկ միասնաբար բացումը կատարեցինք յոբելենական ‘Սուրբ Տարի’-ի ‘Յոյսի Դուռ’-ին, բայց եւ այնպէս դեռ շատ կարիքն ունինք իմանալու յոյսին եւ յոբելենական ‘Սուրբ Տարի’-ին նշանակութիւններուն մասին, որ տեղի կ’ունենայ ամէն 25 տարին անգամ: Տակաւին մեծ խանդով կը փնտռենք յոյսին նշանակութեան մասին...: Ուստի, որմէ՞ յոյսը կը ներշնչենք եւ ինչո՞ւ համար կը յուսանք...:
» cały artykuł w j. ormiańskim » tekst bulli "Space non confundit" w kilkunastu językach
 |
| Fot. pixabay, misyjne.pl |
"Modlitwa ubogiego dociera do Boga" (por. Syr 21, 5).
To wyrażenie z Księgi Mądrości Syracha jest bezpośrednie i można je łatwo zrozumieć. Papież powtarza, że ubodzy mają uprzywilejowane miejsce w sercu Boga, który zwraca na nich uwagę i jest bliski każdemu z nich. Bóg wysłuchuje modlitwy biednych i w obliczu cierpienia staje się „niecierpliwy”, dopóki nie odda im sprawiedliwości. Księga Mądrości Syracha potwierdza, że „Sąd Boży będzie na korzyść ubogich” (por. 21, 5).
Przesłanie Papieża na VIII Światowy Dzień Ubogich zostało ogłoszone w Rzymie, u św. Jana na Lateranie, dnia 13 czerwca 2024 r., we wspomnienie św. Antoniego z Padwy, patrona ubogich.
Jak co roku Papież będzie przewodniczył Eucharystii w Bazylice św. Piotra o godz. 10. Przed Mszą św. Franciszek pobłogosławi 13 kluczy symbolizujących 13 krajów, w których „Przymierze Rodzin Bezdomnych” (Famvin Homeless Alliance) Rodziny Wincentyńskiej, w ramach projektu „13 domów” na Jubileusz, wybuduje nowe domy dla osób znajdujących się w potrzebie. Wśród tych krajów jest Syria. Następnie, w Auli Pawła VI, Papież zje obiad z 1300 ubogimi. Posiłek, zorganizowany przez Dykasterię ds. Posługi Miłosierdzia, zostanie w tym roku ofiarowany przez Włoski Czerwony Krzyż.
Przychodnia „Matki Miłosierdzia”, czyli ośrodek zdrowia związany z Dykasterią ds. Posługi Miłosierdzia, oferuje codzienną bezpłatną opiekę zdrowotną ubogim i potrzebującym, w tygodniu od 11 do 16 listopada jest otwarta nieprzerwanie od 8. do 17. Codziennie odbywają się dyżury lekarskie, wykonuje się szczepienia przeciw grypie, badania krwi, wymazy i opatrunki. Wszystkie usługi są bezpłatne i przeznaczone dla osób znajdujących się w sytuacji ubóstwa, marginalizacji czy zmagających się z innymi trudnościami.[TUTAJ cału artykuł]
*
Ֆրանչիսկոս Պապ պիտի ճաշէ աւելի քան հազար աղքատ անձերու հետ
Յառաջիկայ 17 նոյեմբերին, Ֆրանչիսկոս Պապ պիտի նշէ աղքատներու նուիրուած ութերորդ միջազգային օրը ճաշելով աւելի քան հազար կարիքաւոր անձերու հետ ու պիտի օրհնէ 13 բանալիներ, որոնք կը ներկայացնեն այն 13 երկիրները, ներառեալ Սուրիան, ուր պիտի կառուցուին կարիքաւորներուն համար բնակարանները «Amvin Homeless Alliance9 «13 տուներ» ծրագիրին համաձայն։
Ֆրանչիսկոս Պապ այս տարուան աղքատներու նուիրուած օրուան նիւթ ընտրեց Սիրաքայի գիրքէն քաղուած հատուածը, «Աղքատին աղօթքը կը բարձրանայ մինչեւ Աստուած», ընդգծելով աղքատներու կարեւորութիւնը ու Աստուծոյ սիրտին մէջ աղքատներուն առանձնաշնորհեալ տեղը։ (...)
„Sprawiedliwość i pokój” drogą życia w słowie i czynie Sługi Bożego kard. Grzegorza Piotra XV Agadżaniana. W czwartek 12 września 2024 r. odbyła się uroczysta ceremonia przeniesienia katolikosa-patriarchy Sługi Bożego kard. Grzegorza Piotra XV Agadżaniana z Rzymu do Bejrutu.
TO HISTORYCZNE WYDARZENIE.
Jego ciało spoczęło w ormiańskokatolickiej katedrze świętych Eliasza i Grzegorza Oświeciciela, ostatnim kościele zbudowanym przez kardynała Aghajaniana.
Po ponad czterech miesiącach 23 lutego 2024 r. o godz. 11.00, nastąpiło uroczyste zakończenie kanonicznego badania szczątków Sługi Bożego kardynała Grzegorza Piotra XV Agadżaniana – katolickiego patriarchy ormiańskiego i prefekta Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów, którego proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny jest rozpoczęty.
Nastąpiło opieczętowanie drewnianej trumny, zawierającej kryształowy pojemnik z ciałem Kardynała, następnie relikwie uroczyście przeniesiono i złożono w kaplicy św. Grzegorza Oświeciciela w kościele rektorskim ormiańskiego Kościoła katolickiego w Rzymie pw. św. Mikołaja z Tolentino.
Uroczyste podpisanie dokumentu oficjalnie zamyka badanie autentyczności.
O godzinie 19.00 na Placu Męczenników (Martyrs' Square) w Bejrucie odbyła się uroczysta ceremonia przyjęcia Kardynała Sługi Bożego Agadżaniana. 90 lat po pierwszej oficjalnej wizycie, Kardynał opuścił Rzym i wrócił do swojej siedziby patriarchalnej w Libanie.
Uhonorowanie kardynała Agadżaniana 53 lata po jego śmierci jest powinnością nie tylko Kościoła ormiańskiego i jego wyznawców, ale wszystkich Ormian, a także Libańczyków.
Po dziewięćdziesięciu latach od wizyty w Bejrucie, 12 września 2024 r. jego szczątki – trumna zawierająca niezmienione ciało – wróciły do Libanu samolotem Middle East Airlines – Air Liban (MEA), w towarzystwie jednego z następców kardynała Agadżaniana, patriarchy Cylicji, Rafała Pitra XXI Minasiana, który zorganizował uroczystą ceremonię transportu. W tej drodze Słudze Bożemu towarzyszyło na pokładzie samolotu wiele znakomitości Kościoła, a także osoba odpowiedzialna za komisję historyczną procesu kanonizacyjnego. Rzadko zdarza się, aby ciało osoby kanonizowanej było przewożone z jednego kraju do drugiego, zwłaszcza gdy jest to kardynał Kościoła ormiańskiego, którego proces beatyfikacyjny jest w toku.
Głównym pilotem samolotu linii libańskich, a także jego asystentem byli piloci ormiańscy. Podróż, która trwała prawie trzy godziny, minęła spokojnie.
Po przybyciu na międzynarodowe lotnisko Rafic Hariri w Bejrucie, sarkofag Sługi Bożego został przyjęty uroczyście, jak przystało na osobę wysokiej rangi, i został przetransportowany, wraz z członkami delegacji, do oficjalnej sali przyjęć lotniska, gdzie obecni byli biskupi Kościoła ormiańskiego i duchowni, przedstawiciele rządu libańskiego, a także przedstawiciele innych wspólnot chrześcijańskich.
Krótka modlitwa odbyła się w sali pod przewodnictwem Patriarchy, po czym wszyscy udali się na Plac Męczenników, gdzie miała miejsce oficjalna ceremonia powitania błogosławionego Sługi Bożego Kardynała Grzegorza Piotra XV, w którym wzięło udział ponad 3000 wiernych ze wszystkich libańskich wspólnot chrześcijańskich, a także członkowie korpusu dyplomatycznego akredytowani przy Republice Libanu, przedstawiciele władz państwowych i duchowni Kościołów siostrzanych, a także przywódcy społeczności muzułmańskiej.
Na początku uroczystości 12 osób, które należały do różnych wspólnot religijnych Libanu, czy to chrześcijańskich, czy islamskich przeniosło do amfiteatru trumnę z ciałem kardynała Agadżaniana. Po przemówieniu inaugurującym uroczystości, dokonano prezentacji biografii Błogosławionego.
Podczas uroczystości wystąpiła także orkiestra Armii Libańskiej.
Przemówienie wygłosił katolikos – patriarcha Cylicji dla Ormian katolików Rafał Piotr XXI Minassian. Po nim wystąpił patriarcha Kościoła maronickiego, kardynał Béchara Boutros Raï, który uhonorował kardynała Agadżaniana, złożył swoje o nim świadectwo, ponieważ spotykał się z nim osobiście w Libanie, a także podczas Soboru Watykańskiego II w Rzymie.
Przemówienia zakończył premier Libanu, który życzył, aby przeniesienie kardynała Agadżaniana do Bejrutu było z korzyścią dla państwa libańskiego.
Na zakończenie uroczystości na Placu Męczenników ciało Błogosławionego Kardynała Agadżaniana zostało przeniesione w uroczystej procesji do kaplicy św. Grzegorza Oświeciciela w ormiańskokatolickiej katedrze świętych Eliasza Proroka i Grzegorza Oświeciciela, i spoczęły w nowo wybudowanym grobowcu przygotowanym na tę okazję, dając wierzącym możliwość zobaczenia Go i pomodlenia się przez chwilę przed Jego grobem.
W niedzielę 18 sierpnia 2024 r. w Bzommar (Liban), gdzie znajduje się siedziba Patriarchatu Ormiańskiego Kościoła Katolickiego, odprawiona została, przy ołtarzu polowym, msza św. patriarchalna z okazji uroczystości Wniebowzięcia NMP.W niedzielę 18 sierpnia 2024 r., odbyły się w klasztorze w Bzommar patriarchalne uroczystości z okazji święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, a także z okazji 275. rocznicy założenia klasztoru.
O godzinie 10.30 spod klasztoru wyruszyła procesja z pielgrzymami ze wszystkich stron Libanu, w kierunku amfiteatru z ołtarzem bł. Ignacego Maloyana. W procesji, której towarzyszyła orkiestra dęta, szli ojcowie z klasztoru, wikariusz patriarchalny Kongregacji Kościołów Patriarchalnych w Bzommar i przełożony klasztoru.
Liturgii przewodniczył katolikos patriarcha Cylicji dla Ormian katolików Rafał Piotr XXI Minassian. Na uroczystościach obecni byli duchowni ormiańskiego Kościoła katolickiego oraz przedstawiciele różnych organizacji i grup religijnych, wierni ze wszystkich regionów Libanu.
Patriarcha w swoim wystąpieniu podkreślił wkład klasztoru w Bzommar w życie i historię Libanu, mówiąc, że 275 lat, to nie tylko liczba, ale historia całego zgromadzenia, jego dokonania i osiągnięcia.
Rafał Piotr XXI oznajmił też, i wyraził z tego radość z tego, że do grona świętych niedługo dołączą, decyzją zatwierdzoną już przez papieża Franciszka: bł. Ignacy Maloyan, bp. Komitas i Zohrabian, a proces kanonizacyjny kard. Grzegorza Piotra XV Agadżaniana dobiega końca. Wystąpienie zakończył gratulacjami z okazji 275-lecia klasztoru i święta Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, błogosławiąc wszystkich obecnych.
Na zakończenie liturgii Patriarcha pobłogosławił kosze winogron, które - zgodnie z ormiańskim zwyczajem - wierni zabierają do domów, dodają je do swoich zbiorów, by i one zostały pobłogosławione. Rytuał ten opiera się na tradycji biblijnej. Bóg przez Mojżesza nakazał Hebrajczykom złożyć w ofierze swoje owoce, aby otrzymać błogosławieństwo Pana. Po modlitwie winogrona zostały trzykrotnie pobłogosławione, a następnie rozdane wiernym.
Błogosławieństwo winogron jest symbolicznym świętem urodzaju ziemi. Winorośl jest jedną z najstarszych roślin uprawnych na świecie. Patriarcha Noe zasadził winorośl w Nachiczewanie zaraz po opuszczeniu arki. Oczywiście wino liturgiczne jest również produkowane z winogron.
EŁ; na podstawie artykułu Institut Du Clergé Patriarcal De Bzommar
»artykuł w j. ormiańskim i pełna galeria zdjęć (fb Institut Du Clergé Patriarcal De Bzommar)
Pod przewodnictwem katolikosa patriarchy Cylicji dla Ormian katolików Rafała Piotra XXI Minassian, ormiańska szkoła katolicka Mesrobian High School w Bejrucie obchodziła 85. rocznicę założenia. Uroczystość odbyła się 9 maja 2024 r. w pobliskim teatrze im. Boghossiana.
Z okazji 85. rocznicy Kolegium patriarcha Rafała Piotra XXI nadał dyrektorowi szkoły order patriarchalny „Św. Grzegorza Oświeciciela”, wyrażając mu największe uznanie i wdzięczność za pomyślne kontynuowanie misji Mesrobian i kierowanie szkołą od 2001 r.
Մեսրոպեանի 85-ամեակի հանդիսութիւն, 9 Մայիս 2024
Մեսրոպեան վարժարանի 85-ամեակի հանդիսութեան բանախօսն էր վարժարանի շրջանաւարտ, Պոլսոյ հայ Կաթողիկէ Սուրբ Յովհան Ոսկեբերան եկեղեցւոյ ժողովրդապետ գերյարգելի հայր Վարդան Ծ. Վ. Գազանճեան, որ Մեսրոպեանի տնօրէնութեան հրաւէրով յատկապէս այս հանդիսութեան համար Պոլիսէն ժամանեց Պէյրութ:
Նախագահութեամբ Ամենապատիւ եւ Գերերջանիկ Տէր Տէր Ռաֆայէլ Պետրոս ԻԱ․ Կաթողիկոս Պատրիարքին Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց, Հայ կաթողիկէ Մեսրոպեան բարձրագոյն վարժարանը փառաւոր հանդիսութեամբ մը նշեց իր հիմնադրութեան 85-ամեակը, 9 Մայիս 2024-ին, Պուրճ Համուտի Յովհաննէս Պօղոսեան թատերասրահին մէջ։
» artykuł w j. ormiańskim (Vatican News) » wystapienie patriarchy Rafała Piotra XXI (strona szkoły)
Mesrobian High School and Technical College - Bejrut, Liban
Prowadzona przez ormiański Patriarchat katolicki Mesrobian, ormiańska katolicka szkoła jest instytucją koedukacyjną, która obsługuje wszystkie poziomy edukacji - od przedszkola po libańską maturę. Program nauczania jest oferowany w czterojęzycznym systemie: w języku ormiańskim, arabskim, francuskim i angielskim.
Szkolny system edukacji odpowiada wymaganiom libańskiego programu państwowego. Ponadto, jako narodowa i chrześcijańska instytucja edukacyjna, szkoła przywiązuje ogromną wagę do edukacji ormiańskiej i duchowej uczniów, poprzez kursy ormiańskiego języka, literatury i historii, a także poprzez różne zajęcia i wydarzenia pozalekcyjne.
Mesrobian High School została założona w 1939 roku przez katolikosa patriarchę ormiańskiego Kościoła katolickiego Grzegorza Piotra XV Agadżaniana. Powstawała w skromnych warunkach, rozwijała się z roku na rok, stając się wiodącą placówką edukacyjną libańskiej społeczności ormiańskiej.
Usytuowana jest w Burdż Hammud - dizelnicy Bejrutu zamieszkałej głównie przez libańską społeczność ormiańską. Tam w latach dwudziestych XX wieku szkoła odegrała wielką rolę w organizacji życia społeczno-gospodarczego i kulturalnego młodej wówczas społeczności, która osiedliła się w Libanie po ucieczce przed ludobójstwem w Turcji.
Od 1939 roku tysiące młodych mężczyzn i kobiet ukończyło Mesrobian, kontynuując naukę na wybitnych uczelniach, zarówno w Libanie, jak i za granicą. Wielu jej absolwentów to szanowani specjaliści w różnych dziedzinach i aktywni członkowie społeczności ormiańskiej.
Przyszkolne przedszkole, zerówka, gimnazjum, liceum i technikum działają we własnych budynkach, w dobrze wyposażonych salach dydaktycznych.
Niech Święty Grzegorz Ormianin prowadzi nas drogami pokoju i braterstwa. (katolikos Rafał Piotr XXI)
Kult Świętego rozwinął się we Włoszech pomiędzy VIII a IX wiekiem. Jest to okres, kiedy czaszka Grzegorza i inne szczątki przybyły z Konstantynopola do Neapolu. Natomiast w Nardò, w Katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, znajdował się fragment przedramienia z dłonią błogosławiącą, zawarty w skradzionym w 1975 r. srebrnym relikwiarzu. Zastąpiony został relikwią śródręcza z kościoła św. Grzegorza, z Neapolu, podarowaną miastu Nardò. Obecny relikwiarz jest kopią wykonaną w całości kosztem wiernych zaraz po kradzieży oryginału. W Katedrze znajduje się kaplica św. Grzegorza Oświeciciela, wybudowana w 1575 r. (wówczas jako kaplica św. Marcina z Tours).
Relikwie Świętego są od wieków czczone w podzięce za cud w lutym 1743 r., gdy, uważa się, że uratował miasto i jego mieszkańców przed skutkami strasznego trzęsieniem ziemi. Wieść głosi, że posąg Świętego, umieszczony na Il Sedile, przy placu Salandra (na zdjęciu; z lewej św. Michał Archanioł, z prawej - św. Antoni Padewski), w cudowny sposób obrócił się, kierując się w stronę epicentrum trzęsienia ziemi, które nawiedziło Nardò 20 lutego tego roku, powstrzymując tą ogromną katastrofę. Trzęsienie było bardzo silne, ale liczba ofiar w ludziach była niewielka w porównaniu z ogromem zniszczeń.
Dlatego też co roku w lutym miasto Nardò organizuje uroczystości, w tym procesję, w której niesione są relikwie, popiersie i przedramię Świętego. Obrzędom religijnym towarzyszą konferencje, jarmark, bogata iluminacja oraz koncerty. 
Tegorocznej uroczystej liturgii w Katedrze w Nardò w poniedziałek 19 lutego 2024 r. przewodniczył, na zaproszenie miejscowego biskupa Fernando Filograna, katolikos Rafał Piotr XXI. Z okazji jego przybycia do Nardò burmistrz miasta wyraził wielką radość. Podkreślił, że poprzez postać św. Grzegorza Oświeciciela mieszkańcy Nardò są blisko narodu ormiańskiego, który od dawna cierpi, silna jest ich więź z tym umęczonym krajem.
Katolikos Rafał Piotr XXI przewodniczył liturgii a także poprowadził tradycyjną procesję. Patriarcha sprawował Świętą Liturgię w języku ormiańskim, w obecności biskupa Filograna, duchowieństwa łacińskiego i ormiańskiego, władz miasta i tysięcy wiernych. Podczas liturgii śpiewem i posługą uczestniczyli klerycy z Papieskiego Kolegium Ormiańskiego w Rzymie.
Po zakończeniu liturgii, po opuszczeniu katedry przez wszystkich w niej zgromadzonych, rozpoczęła się tradycyjna procesja ku czci Świętego Patrona, którą prowadził biskup Diecezji Nardò-Gallipoli wraz z katolikosem Rafałem Piotrem XXI. Niosąc relikwie, obchodzili różne dzielnice, modląc się i błogosławiąc wiernych zgromadzonych wzdłuż ulic.» artykuł o uroczystościach w Nardò w j. ormiańskim (strona Patriarchatu Ormiańskiego Kościoła Katolickiego)
» strona o katedrze w Nardò » galeria zdjęć (Pontificio Collegio Armeno-Roma)
28 października 2022 r. w Rzymie, w bazylice św. Jana na Lateranie, odbyła się ceremonia rozpoczynająca kolejny etap procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego Sługi Bożego Patriarchy ormiańskiego Kościoła katolickiego kard. Grzegorza Piotra XV Agadżaniana. W sesji wziął udział katolikos patriarcha Cylicji dla Ormian katolików Rafał Piotr XXI Minassian, wraz z kilkoma ormiańskokatolickimi biskupami.
Był to pamiętny dzień dla ormiańskiego Kościoła katolickiego ale i dla wszystkich Ormian. Zaczął się wczesnym rankiem, kiedy Patriarcha Rafał Piotr XXI, wraz z biskupami i duchownymi, modlił się w ormiańskim kościele św. Mikołaja z Tolentino, przy grobie kard. Agadżaniana o wstawiennictwo za wszystkich, którzy się do Niego będą zwracać.
Dokładnie rok po tym wydarzeniu, również w bazylice św. Jana na Lateranie 28 października 2023 roku zaprezentowano nową książkę poświęconą temu wielkiemu Ojcu Duchowemu Armenii, w języku włoskim, autorstwa Alessandry Scotto. Książka nosi tytuł: „Kościół i misja są nierozróżnialne” („Chiesa e missione sono indistinguibili”). Przedmowę do publikacji napisał kardynała Fernando Filoni (prefekt Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów w latach 2011–2019, od 2019 r. wielki mistrz Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie), a posłowie patriarcha Rafał Piotr XXI Minassian.
Poprzednio w czerwcu bieżącego roku w Libanie ukazała się książka Sargisa Najariana „W drodze do błogosławionej wieczności” („Երանացման ճանապարհին”), poświęcona kard. Grzegorzowi Piotrowi XV Agadżanianowi.
[TUTAJ artykuł - j. ormiańskim]
Kardynał Agadżanian (1895-1971), był czołową postacią Soboru Watykańskiego II, jednym z przewodniczących (przewodniczył Komisji ds. misji), wybranym przez papieża Pawła IV, a przed nim przez Jana XXIII, uwzględniając jego wielką rolę w latach 1960-1970 jako prefekta Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów i Krzewienia Wiary.
Najnowsza książka zawiera wiele fotografii, przemyśleń i świadectw związanych z działalnością misyjną Kardynała, darzącego wielką miłością Chrystusa. Przedstawia czytelnikowi przykład przywódcy duchowego, którego życie oparte było na Ewangelii, miłości Chrystusa i bliźniego. Tom ten jest zbiorem cennych dokumentów, które przedstawiają ludzki, duchowy i misyjny obraz pasterza, który żył i służył w duchu świętości, ale także pomaga w zrozumieniu Bożego działania w świecie.
Kardynał Agadżanian miał świadomość, że po Ludobójstwie Ormian w 1915 r., aby zjednoczyć rozproszony lud, konieczne było budowanie kościołów i klasztorów, wokół których jednoczyli się wysiedleni Ormianie.
W tym samym duchu katolikos patriarcha Cylicji dla Ormian katolików Rafał Piotr XXI Minassian, wzywa dziś do ochrony ormiańskich klasztorów i kościołów na Bliskim Wschodzie i na Kaukazie, domagając się ich poszanowania i ochrony.
za Vatican News
» artykuł w j. ormiańskim (Vatican News, sekcja ormiańska)
W drugą niedzielę adwentu (łac.), w tym roku 10 grudnia 2023, Kościół katolicki w Polsce obchodzi XXIV Dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie.
Towarzyszy mu hasło „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”.
"Zachęcam wszystkich wiernych do udziału w tym wydarzeniu i do ustawicznej modlitwy za naszych braci i siostry, którzy żyją na wschód od polskiej granicy" – mówił bp Artur G. Miziński podczas konferencji prasowej zorganizowanej 30 listopada przed tym Dniem. Uczestniczyli w niej: bp Artur G. Miziński, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski, Ks. Leszek Kryża TChr, dyrektor Zespołu Pomocy Kościołowi na Wschodzie przy Konferencji Episkopatu Polski, ks. Rafał Krawczyk, wieloletni duszpasterz w Armenii, Alicja Brzan-Kloś, z Górnośląskiego Oddziału Stowarzyszenia „Wspólnota Polska, S. Wiktoria Andruszczyn CSA, siostra posługująca w Żytomierzu w Ukrainie.
"Czas Adwentu to czas wyjątkowy, najpierw z racji na szczególne treści religijne i bogactwo tradycji z tym okresem związanych, ale także dlatego że wprowadza nas bezpośrednio w Tajemnicę Wcielenia – Słowo stanie się Ciałem i zamieszka między nami! (...) Celem tego dnia jest duchowe i materialne wsparcie Kościoła katolickiego w krajach Europy Wschodniej i Azji Środkowej, czyli na Białorusi, Litwie, Łotwie i Estonii, na Ukrainie, w Mołdawii, Rosji, Armenii, Azerbejdżanie, Gruzji, Kazachstanie oraz w Tadżykistanie, Kirgizji i Uzbekistanie. (...)
Mijający rok w Kościele na Wschodzie jest naznaczony ciągle trwającą wojną na Ukrainie, zbierającą tragiczne żniwo, kolejnym exodusem Ormian z Górskiego Karabachu, niepokojącymi wieściami o kapłanach na Białorusi i trudnymi konsekwencjami wojny, dotykającymi również inne kraje.(...) - z listu ks. Leszka Kryży.
Ks. Kryża wskazuje też na ogromne wyzwanie, jakie stanowi niesienie pomocy mieszkańcom Górskiego Karabachu. To kolejny konflikt, który powoli znika z mediów i świadomości opinii społecznej, a cierpiący tam ludzie bardzo mocno potrzebują wsparcia. W tej chwili Zespół mierzy się z exodusem Ormian z Górskiego Karabachu. Mowa o ok. 150 tys. uchodźców, którzy próbują odnaleźć się na terenie Armenii. Pomoc niesiona jest we współpracy z tamtejszym Kościołem ormiańskokatolickim.
„Miałem okazję znaleźć się w wielu ośrodkach dla uchodźców. Miałem okazję z tymi ludźmi rozmawiać i nigdy nie zapomnę sytuacji, o której wspominała jedna ze starszych pań, mówiąc, że już trzeci raz w życiu wszystko, czego się dorobiła, musiała zostawić i uciekać bez niczego. Dodaje, iż na czwarty raz już nie ma siły. I choćby tutaj, w tym ośrodku miała mieszkać na żelaznej pryczy, już nigdzie się nie ruszy, bo na to już siły nie ma. Ale spotykaliśmy też matki z małymi dziećmi, które uciekały. Oni wszyscy próbują się odnaleźć w nowej rzeczywistości i rozpocząć wszystko od nowa, często bez niczego. I dlatego postanowiliśmy również tamtejszy Kościół wesprzeć w pomaganiu bardzo konkretnie” – mówi ks. Kryża. Wspomina odwiedzimy w ośrodku dla uchodźców, który mieścił się w letnich domkach i trzeba było je dostosować do warunków zimowych. Dzięki pomocy Polaków udało się domki ocieplić i 90 rodzin będzie mogło w nich spokojnie przeżyć zimę. Zespół wspiera też lokalną Caritas w innych projektach: żeby uchodźczy mieli co jeść, mieli się w co ubrać i żeby mieli w domu ciepło. „To jest nasze główne zadanie na najbliższy czas i na najbliższy rok, a szczególnie na ten czas zimowy” – podkreśla ks. Kryża. (z artykułu na stronie Vatican News)
» "XXIV Dzień modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie - 10.12.2023"
list Ks. Leszka Kryży TChr, dyrektora ZPKnW
» "Umęczone wspólnoty na Wschodzie wdzięczne za każdą pomoc z Polski"
artykuł na stronie Vatican News
W Papieskim Instytucie Wschodnim (Pontificio Istituto Orientale) w Rzymie w dniach 30.11 – 1.12.2023 r. odbyła się dwudniowa międzynarodowa konferencja poświęcona św. Nersesowi Sznorhali, zatytułowana:
„PEŁNIA ŁASK, PEŁNIA CZŁOWIECZEŃSTWA. Święty Nerses Sznorhali na przełomie błogosławionego tysiąclecia”.
PIO jest wyższą uczelnią katolicką w Rzymie, w której podejmowane są badania naukowe i prowadzona jest edukacja w zakresie studiów nad chrześcijańskim Wschodem.
Rozpoczęcie konferencji nastąpiło rano 30 listopada, podczas którego przemówienie wygłosiła także ambasador Armenii przy Stolicy Apostolskiej, Karen Nazaryan. 
W konferencji wzięli udział wysocy rangą urzędnicy Stolicy Apostolskiej, naukowcy będący międzynarodowymi ekspertami i autorytetami - armenolodzy z Armenii i innych krajów, profesorowie czołowych światowych uniwersytetów, przedstawiciele duchowieństwa i środowisk akademickich Kościołów ormiańskich.
Konferencja wpisała się w szereg inicjatyw zaplanowanych w związku z obchodami 850. rocznicy śmierci tego Wielkiego Patriarchy. W ramach obchodów zaplanowano także wspólną modlitwę pod przewodnictwem papieża Franciszka z udziałem biskupów obu ormiańskich Kościołów – apostolskiego i katolickiego. Niektóre z wydarzeń musiały zostać odwołane w związku z tragiczną sytuacją, jaka powstała w Górskim Karabachu (Arcachu) po 19 września 2023 r.
Wspomnijmy, że Watykan także już wcześniej uczcił 850. rocznicę śmierci św. Nersesa, wydając 21 września 2023 r. zadedykowany mu specjalny znaczek pocztowy, co zbiegło się z Dniem Niepodległości Armenii [czytaj TUTAJ].
Św. Nerses Sznorhali pozostawił po sobie bogaty dorobek literacki prozą i wierszem, w tym utwory o charakterze świeckim, pieśni narodowe, patriotyczne, opowieści. Dziełem poezji religijnej jest jego wielka modlitwa „Wyznaję z wiarą” („Հաւատով խոստովանիմ”) – zbiór 24 modlitw przeznaczonych na każdą godzinę dnia. Splatają się tu wątki biblijne, obrzędowe i teologiczne, jest ona od wieków przewodnikiem modlitewnym Narodu Ormiańskiego (zgromadzenie mechitarystów z okazji rocznicy opublikowało 12., zaktualizowane wydanie - więcej TUTAJ). W formie wierszowanej ułożył Historię Armenii, Lament po upadku Edessy, w którym opisał okrucieństwo Turków podczas zdobycia miasta w 1144 roku.
Rozkwit hymnów kanonicznych, jaki nastąpił w XII wieku, również jemu się przypisuje. Napisano o nim, że „wykorzystując istniejące przed nim szarakany, doprowadził je do doskonałości.
(na podstawie Vatican News, sekcja ormiańska)
*
«Շնորհքներու լիութիւն, մարդկայնութեան տիպար...». Սուրբ Ներսէս Շնորհալիին նուիրուած գիտաժողովը
Այսօր` 30 նոյեմբերին Հռոմի Քահանայապետական Արեւելեան ինստիտուտի մէջ բացումը կատարուեցաւ «Շնորհքներու լիութիւն, մարդկութեան լիութիւն. Սուրբ Ներսէս Շնորհալի հազարամեակներու խաչմերուկին» խորագիրով գիտաժողովին։
Հինգշաբթի` 30 Նոյեմբեր 2023ի առաւօտեան Հռոմի Քահանայապետական Արեւելեան ինստիտուտի մէջ, հաստատութեան Ռէկտոր Յիսուսեան միաբանութեան անդամ Հայր Տավիտ Նազարի, Սուրբ Աթոռի մօտ ՀՀ դեսպան Տիար Կարեն Նազարեանի, Քրիստոնեաներու Միութեան Խթանման վերատեսչութեան ներկայացուցիչ Հայր Տեսթեվիլը եւ Արեւելեան Եկեղեցիներու Վերատեսչութեան վերատեսուչ` Կարդինալ Քլաուտիօ Կուճերոթիի ողջոյնի խօսքերով բացումը կատարուեցաւ «Շնորհքներու լիութիւն, մարդկութեան լիութիւն. Սուրբ Ներսէս Շնորհալի հազարամեակներու խաչմերուկին» խորագիրով գիտաժողովին։ (...)
» cały artykuł (w j. ormiańskim, Vatican News)
Strona 1 z 4
- start
- Poprzedni artykuł
- 1
- 2
- 3
- 4
- Następny artykuł
- koniec