default_mobilelogo

Po święcie Przemienienia Pańskiego (7 lipca), którego uroczyetości twają trzy dni, w czwartek, 11 lipca 2024 r., przypada święto proroka Izajasza.
Izajasz (hebr. „Jahwe jest zbawieniem”, ur. ok. 765, zm. do 701 p.n.e.) – jeden z największych proroków Starego Testamentu, nazywany ewangelistą Starego Testamentu, czyli kimś, kto opisał losy Jezusa przed pierwszym Bożym Narodzeniem.
Jego proroctwa przedstawia Księga Izajasza. Działalność proroka i jego nauczanie realizuje się w trzech wymiarach. Występuje on bowiem jako duszpasterz i kaznodzieja, pisarz i natchniony poeta oraz teolog i prorok mesjański. Otrzymał doskonałe wykształcenie literackie oraz odznaczał się znajomością spraw publicznych, polityki, kwestii religijnych i społecznych oraz wielką kulturą. Swą działalność prorocką pełnił ok. 40 lat. Jest największym prorokiem mesjańskim. 

W sobotę, 13 lipca 2024 r.Kościół ormiański upamiętnia św. Tadeusza, jednego z dwóch apostołów, którzy głosili kazania w Armenii, oraz św. Sanducht, córkę króla Sanadrouka i pierwszą świętą męczennicę Kościoła Ormiańskiego. Św. Tadeusz i Sanducht — byli pionierami w szerzeniu chrześcijaństwa w Armenii w pierwszym wieku.
Według tradycji ormiańskiej św. Juda Tadeusz ok. 44 r. trafił do Armenii, gdzie dokonywał wielu cudów i nawróceń na chrześcijaństwo. Pośród nawróconych była też księżniczka Sanducht – córka króla Sanatruka, która z kolei nawróciła wielu innych. Została skazana przez pogańskiego ojca na śmierć, podobnie jak św. Juda Tadeusz. Zgodnie z tradycją, w miejscu jego męczeństwa i śmierci w Artaz (obecnie Iran) powstał kościół, a następnie klasztor, który do dzisiaj jest celem pielgrzymek ormiańskich wiernych. Relikwie świętego znajdują się w Bazylice św. Piotra w Rzymie.

 » artykuł w j. ormiańskim (Vativan News)                 » Św. JudaTadeusz i Sanducht (w j.ormiańskim)


Siódmy i ostatni tydzień Pięćdziesiątnicy prowadzi do Święta Przemienienia Pańskiego (Wardawar).
Jest jednym z pięciu głównych świąt, obchodzonych w obrządku ormiańskim (za kalendarzem liturgicznym Ormiańskiego Kościoła Katolickiego), po których to następuje Dzień Zaduszny (Or Mereloc, Օր Մեռելոց).

W sobotę 6 lipca przypada Święto Arki.
Arka Przymierza w chrześcijaństwie i judaizmie, to ozdobna skrzynia, w której przechowywano tablice z Dekalogiem.

  I uczynią arkę z drzewa akacjowego; jej długość będzie wynosiła dwa i pół łokcia; jej wysokość półtora łokcia i jej szerokość półtora łokcia.
I pokryjesz ją szczerym złotem wewnątrz i zewnątrz, i uczynisz na niej dokoła złote wieńce.
Odlejesz do niej cztery pierścienie ze złota i przymocujesz je do czterech jej krawędzi: dwa pierścienie do jednego jej boku i dwa do drugiego jej boku.
Rozkażesz zrobić drążki z drzewa akacjowego i pokryjesz je złotem.
I włożysz drążki te do pierścieni po obu bokach arki celem przenoszenia jej. (...)
(Księga Wyjścia 25, 10-22, Biblii Tysiąclecia)

W Biblii opisana jest jako skrzynia z drewna akacjowego o wymiarach ok. 140×80×80 cm obita obustronnie złotą blachą. Zamknięcie Arki Przymierza stanowiła płyta ze złota. Zgodnie z tradycją żydowską, w arce przechowywano laskę Aarona, dzban z manną i dwie kamienne tablice z tekstem Dekalogu;

Niedziela, 7 lipca - Przemienienie Pańskie (Տօն Պայծառակերպութեան - Wardawar, Վարդավառ). Święto upamiętnia wydarzenie, które prawdopodobnie rozegrało się na górze Tabor (nie jest to potwierdzone w Nowym Testamencie). Tradycja Kościoła uważa górę Tabor za miejsce Przemienienia Pańskiego, co stało się powodem, dla którego matka Konstantyna Wielkiego, Helena, wybudowała tam kościół ku pamięci Przemienienia Pańskiego. Wydarzenie to opisują trzej ewangeliści: Mateusz (Mt 17, 1-9), Marek (Mk 9, 1-8) i Łukasz (Łk 9, 28-36). 
Wardawar, to także święto wody, kwiatów, miłości i urodzaju. To coś jak polski śmigus-dyngus. Tyle, że w Armenii obchodzony jest w szczycie letnich upałów. Powszechne oblewanie przynosi radość i ulgę.

 » artykuł w j. ormiańskim (Vativan News)        »  więcej o Przemienieniu Pańskim (brewiarz.pl)
»
"Տօն Պայծառակերպութեան Տեառն մերոյ Յիսուս Քրիստոսի"
artykuł na stronie Ordynariatu Ormiańskiego Kościoła Katolickiego


Papież Franciszek zachęca do pamiętania w lipcu w modlitwie o duszpasterstwie chorych. Przypomina, że namaszczenie chorych nie jest sakramentem tylko dla tych, którzy mają umrzeć, ale jest jednym z sakramentów „uzdrowienia”, „uleczenia”, sakramentem, który uzdrawia ducha. Intencji modlitewnej (opublikowanej 2 lipca 2024 r.) towarzyszy film przygotowany przez Papieską Światową Sieć Modlitwy.
„Namaszczenie chorych nie jest sakramentem tylko dla tych, którzy mają umrzeć. Nie. Ważne jest, aby mieć tego świadomość. Kiedy kapłan przychodzi do danej osoby, aby udzielić namaszczenia chorych, niekoniecznie pomaga jej pożegnać się z życiem. Takie myślenie oznacza porzucenie wszelkiej nadziei. To jakby przyjąć, że po kapłanie przychodzi grabarz. (...) Kiedy dana osoba jest bardzo chora, należy jej udzielić namaszczenia chorych. Także kiedy ktoś jest już w podeszłym wieku, powinien otrzymać namaszczenie chorych”. 

*

Երեքշաբթի, 2 յուլիսին, Հրապարակուեցաւ յուլիս ամսուայ աղօթքի դիտաւորութեան նուիրուած Ֆրանչիսկոս Սրբազան Քահանայապետին տեսերիզը։ Այս առնչութեամբ «Պապին աղօթքի համաշխարհային ցանց» քահանայապետական հաստատութեան հրապարակած հաղորդագրութեան մէջ կը կարդանք, որ Ֆրանչիսկոս Պապ յուլիս ամսուան ընթացքին կ՝աղօթէ, որպէսզի վերջին օծումի խորհուրդը միշտ դառնայ «կարեկցանքի եւ յոյս նշան»։
“Վերջին օծումը խորհուրդ մը չէ միայն անոնց համար, որոնք կը գտնուին մահուան եզրին։ Ո՛չ։ Կարեւոր է որ սա յստակ ըլլայ։ Երբ՝ քահանայ մը կը մօտենայ անձի մը՝ վերջին օծումը մատակարարելու համար, ան անպայման չ՝օգներ անոր կեանքէն հրաժեշտ առնելու համար։ Այսպէս մտածելը կը նշանակէ հրաժարիլ որեւէ յոյսէ։ Յ իշենք, որ հիւանդի վերջին օծումը բուժումի, խնամքի խորհուրդներէն մէկն է, որ հոգին կը բուժէ։ Եւ երբ՝ անձ մը շատ հիւանդ է, նպատակայարմար է անոր վերջին օծումը տալ։ Եւ երբ՝ անձ մը տարեց է լաւ կ՝ըլլայ, որ ան ստանայ վերջին օծումի խորհուրդը։"

PARAFIA CENTRALNA

Liturgia w ormiańskim obrządku katolickim zachwyca duchową głębią.

Wprawdzie rzadko bywam na Mszy Świętej w obrządku ormiańskokatolickim, ale za każdym razem, gdy w niej uczestniczę, odkrywam coś nowego. To „coś” to duchowa głębia, wypływająca między innymi z pieśni oraz treści wezwań, jakie padają podczas tej Eucharystii (można je śledzić w mszaliku w transkrypcji z alfabetu ormiańskiego na łaciński w tłumaczeniu na język polski).
W minioną niedzielę [16 czerwca 2024 r. - przyp. red.] zwróciły moją uwagę szczególnie dwa fragmenty. Pierwszy – tuż przed ofiarowaniem, gdy padły słowa: „Nikt ze słabą wiarą nie może przybliżyć się do Boskiej Tajemnicy”. Mimowolnie zadałam sobie pytanie: jaka jest moja wiara? I drugi fragment – po konsekracji: „Aby ta Ofiara stała się dla nas wszystkich przystępujących usprawiedliwieniem, przebaczeniem i odpuszczeniem grzechów”. Kapłan odwraca się wtedy do wiernych z kielichem i uniesioną nad nim Hostią i mówi: „Spożywajmy ze świętością… To jest życie, nadzieja, zmartwychwstanie, zgładzenie i odpuszczenie grzechów”. Takie słowa muszą uświadamiać, że Msza Święta nas oczyszcza i daje moc. I mobilizuje do przemiany na lepsze – „spożywajmy ze świętością…”. (...)

 
WATYKAN
„Gdzie Duch Pański, tam wolność”.
Prośmy Jezusa, aby uczynił nas, poprzez swojego Ducha Świętego prawdziwie wolnymi mężczyznami i kobietami. Wolnymi, by służyć w miłości i radości.
Podczas audiencji generalnej na Placu św. Piotra w środę 5 czerwca 2024 r. papież Franciszek kontynuował cykl katechez o Duchu Świętym rozważając biblijne imię trzeciej osoby Trójcy Świętej - Duch Święty:
Ale „Duch” to wersja zlatynizowana. Imię Ducha, pod którym znali Go prorocy, psalmiści, Maryja, Jezus i Apostołowie, to Ruach, co oznacza tchnienie, wiatr, oddech. W Wieczerniku Duch zstąpił na Apostołów „jakby uderzenie gwałtownego wiatru” [Dz 2, 2]. Obraz wiatru służy wyrażeniu mocy Ducha. Duch i moc to powtarzająca się kombinacja w całej Biblii. Jezus zwraca też uwagę na inny aspekt, na wolność. Wiatr jest jedyną rzeczą, której nie można okiełznać. Tak samo i Ducha nie da się zamknąć w definicjach czy traktatach. On tworzy i ożywia instytucje, ale sam nie może być zinstytucjonalizowany. „Gdzie Duch Pański – tam wolność” – pisze św. Paweł, wyjaśniając, że wolność ta to nie zachęta do hołdowaniu ciału, lecz dobrowolne czynienie dobra, bez przymusu.  

«Ուր որ Տիրոջ Հոգին է, այնտեղ ազատություն է»
Հունիսի 5-ի ընդհանուր ունկնդրության ժամանակ Ն. Ս. Ֆրանցիսկոս Սրբազան Քահանայապետը շարունակեց քրիստոնեական ուսուցումների շարքը Սուրբ Հոգու վերաբերյալ և խորհրդածեց Սուրբ Երրորդության երրորդ անձի աստվածաշնչյան անվան շուրջ:
Բոլորի կողմից ընդունված «Հոգի» անունը լատինացված տարբերակն է. մարգարեները, սաղմոսերգուները, Աստվածածինը, Հիսուս և առաքյալները Նրան անվանել են Ruah, որ նշանակում է շունչ, քամի, հևք, հիշեցրեց Նորին Սրբությունը: Պենտեկոստեի օրը Սուրբ Հոգին իջավ առաքյալների վրա՝ «սաստիկ հողմից եկած ձայնի» ուղեկցությամբ (տես՝ Գործք 2,2): Քամին աննկուն և անպարտելի ուժ է, որն ունակ է ալիքներ բարձրացնել: Քամին բնորոշում է Սուրբ Հոգու զորությունը, որն արարում է, բժշկում և առաջնորդում հավատացյալներին, որպեսզի նրանք քայլեն ճշմարիտ ճանապարհով:

» cały artykuł w j. ormiańskim  (strona Ordynariatu Ormiańskiego Kościoła Katolickiego dla Armenii i Europy Wschodniej)



PARAFIA CENTRALNA

Niedzielna msza św. w Warszawie 16 czerwca była pod kilkoma względami wyjątkowa. Był to odpust św. Antoniego i błogosławienie jego relikwiami. Święcone były kopie Cudownych Obrazów Matki Bożej: Łaskawej ze Stanisławowa i Łysieckiej. Msza św. sprawowana była za dusze śp. Anny i Stanisława Widajewiczów.
Przyszło też wiele osób, w tym kilka zaproszonych dzień wcześniej przez ks. Józefa Naumowicza na Spotkaniu w Skarbnicy Polskich Ormian, stałych bywalców Warszawskiej Inicjatywy Kresowej Domu Spotkań z Historią (https://dziedzictwo.ormianie.pl/dom-spotkan-z-historia-w-skarbnicy-polskich-ormian/).
Była to ostatnia msza św. przed wakacjami z udziałem kleryków: Nareka i Aharaona, którzy jadą do domu, do Armenii. Na spotkaniu po mszy św. ogłoszona została inicjatywa powołania organizacji młodych Ormian (do 35. roku życia). 
mag
 
 

 Trzej młodzieńcy w piecu ognistym, XII-XIII wiek

W poniedziałek, 17 czerwca przypada święto św. Nersesa Wielkiego - arcybiskup Armenii w latach 353–373. To Święty Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego i Kościoła katolickiego. Pochodził z rodu św. Grzegorza Oświeciciela. Przeprowadził wewnętrzne reformy Kościoła i udoskonalił jego organizację. Czynił szczególne starania na rzecz wyeliminowania z Armenii dawnych kultów i praktyk religijnych perskich, używania amuletów, wywoływania duchów. W 365 Nerses zwołał synod Kościoła Armenii w Asztiszacie, który oficjalnie zabronił kultywowania niechrześcijańskich zwyczajów. Równocześnie powołano na nim sieć prowadzonych przez Kościół szpitali i przytułków.
We wtorek, 18 czerwca, przypada święto Proroka Daniela i trzech młodzieńców. Jeden z 4 wielkich proroków Starego Testamentu. Trzej młodzieńcy
, gdy nie chcieli oddać hołdu posągowi zbudowanemu na rozkaz babilońskiego króla Nabuchodonozora, zostali wrzuceni do rozpalonego pieca. Zostali cudownie ocaleni.
Czwartek, 20 czerwca, to święto Świętych Sahaka i Mesropa i wszystkich 75 tłumaczy. To pierwsi ormiańscy tłumacze. Gdy ok. 406 r. mnich Mesrop Masztoc stworzył alfabet, wraz z patriarchą Sahakiem Partewem przystąpił do udostępnienia w rodzimym języku podstawowych ksiąg religijnych. Przełożyli na język ormiański całą Biblię, następnie księgi liturgiczne, a także najważniejsze pisma Ojców Kościoła. Byli drugimi Oświecicielami narodu ormiańskiego, szerząc, wraz z językiem, wiarę chrześcijańską.
W sobotę 22 czerwca - proroka Zachariasza, który był ostatnim z proroków. Został zabity w świątyni, w chwili, gdy składał ofiarę. 
Też w tym dniu czczony jest św. Onufry, pustelnik, który był jednym ze słynnych pustelników na egipskiej pustyni i który spędził całe swoje życie - 60 lat - w chacie w cieniu palmy, a którego co niedzielę odwiedzał anioł z komunią świętą.

 » artykuł w j. ormiańskim (Vativan News)

„Modlitwa ubogiego dociera do Boga" (por. Syr 21,5).
Przesłanie Papieża na VIII Światowy Dzień Ubogich zostało ogłoszone w Rzymie, u św. Jana na Lateranie, dnia 13 czerwca 2024 r., we wspomnienie św. Antoniego z Padwy, patrona ubogich.

Światowy Dzień Ubogich – w Kościele katolickim obchodzony jest w XXXIII Niedzielę Zwykłą, wypada pomiędzy 13 a 19 listopada (w tym roku 17 listopada 2024). Został ustanowiony w listopadzie 2016 roku przez papieża Franciszka w Liście Apostolskim Misericordia et Misera, napisanym na zakończenie Nadzwyczajnego Jubileuszowego Roku Miłosierdzia. 

„W tym roku poświęconym modlitwie musimy przyswoić sobie modlitwę ubogich i modlić się wraz z nimi” zachęca Franciszek. Używając jako odniesienia tekstów Księgi Mądrości Syracha, Papież zwraca uwagę na kwestię bliskości między ludźmi a Najwyższym. 

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA
NA VIII ŚWIATOWY DZIEŃ UBOGICH
XXXIII Niedziela Zwykła
17 listopada 2024 r.
 
Modlitwa ubogiego dociera do Boga 

Drodzy bracia i siostry!
1. Modlitwa ubogiego dociera do Boga (por. Syr 21, 5). W roku poświęconym modlitwie, w perspektywie Zwyczajnego Jubileuszu roku 2025, to wyrażenie biblijnej mądrości jest wyjątkowo stosowne, by przygotować nas do VIII Światowego Dnia Ubogich, który przypada 17 listopada. Chrześcijańska nadzieja obejmuje również pewność, że nasza modlitwa dociera przed oblicze Boga; ale nie każda modlitwa: modlitwa ubogiego! Rozważmy to Słowo i „odczytajmy” je na twarzach i w historiach ludzi ubogich, których spotykamy w naszych dniach, aby modlitwa stała się drogą komunii z nimi i uczestnictwa w ich cierpieniu.(...)

 » cały tekst orędzia (w 8. językach)

 

Աղքատներու Համաշխարհային Ը Օր. Աղքատին աղօթքը կը բարձրանայ դէպի Աստուած

Աղքատներու Օրուան առիթով` 17 նոյեմբեր 2024ին նախատեսուած է Ֆրանչիսկոս Պապին պատարագը Սուրբ Պետրոս Պազիլիքայէն ներս, որուն պիտի յաջորդէ աղքատներուն հետ ճաշը Պօղոս Զ անուան դահլիճէն ներս, մինչ այդ Օրը կանխող շաբաթը բոլոր ժողովրդապետական հասարակութիւնները կանչուած են` աղքատներուն պահանջները դարձնել իրենց հովուական ծառայութեան կիզակէտը։
Նորին Սրբութիւնը պատգամը կը սկսի մատնանշելով բնաբանին ու նշելով որ «2025ի Յոբելենական տարւոյն առ ի պատրաստութիւն` այս տարի Աղօթքին նուիրուած տարուան մէջ, աստուածաշունչի իմաստութեան այս արտայայտութիւնը աւելի քան երբևէ տեղին է պատրաստուելու համար Աղքատներու Ը համաշխարհային Օրուան, որ տեղի պիտի ունենայ Նոյեմբերի 17-ին»:

» artykuł w j. ormiańskim (Vatican News, sekcja ormiańska)


Wspomnienie św. Antoniego z Padwy przypada 13 czerwca. Jest niezwykle popularnym świętym, zaraz po Matce Bożej, na całym świecie. Dla  Polskich Ormian zamieszkałych na Kresach jego moc była bezdyskusyjna. 

Słynny był odpust św. Antoniego w Kutach nad Czeremoszem, stolicy Pokucia, stanowiących też prawdziwą stolicę Ormian Polskich, na który co roku zjeżdżała się, jak podają ówcześni świadkowie, „cała Ormiańszczyzna”, z najodleglejszych miejsc, nie tylko z Polski.
Święty mieszkał w Padwie tylko przez ostatni rok swego życia, ale ten krótki czas wystarczył, by Padwa ukochała wielkiego kaznodzieję, a on ukochał Padwę. Dziś cały katolicki świat zna go pod imieniem św. Antoniego z Padwy.
Był pierwszym w dziejach Kościoła kaznodzieją, który poprzez kazania wygłaszane przez cały Wielki Post przygotowywał wiernych do godnego przeżywania Wielkiej Nocy. Wkrótce po śmierci brata Antoniego okazało się, że dzięki jego wstawiennictwu Bóg zsyła na wiernych deszcz łask. Do grobu zakonnika przybywały coraz liczniejsze rzesze pielgrzymów. Wierni pielgrzymujący do jego grobu często szli boso. Wśród bosych pątników byli wysocy dostojnicy Kościoła, rycerze, damy. Jeszcze przed upływem roku od śmierci Antoniego papież Grzegorz IX, pod wpływem jego czcicieli, ogłosił go świętym. 

* Modlitwa do św. Antoniego (w j. ormiańskim)

W dniu wspomnienia św. Antoniego z Padwy przypominamy dwa artykuły:

» „Słynący łaskami obraz św. Antoniego w kościele w Kutach" (ks. prof Józef Naumowicz) 
 » 
Świ. Antoni - pełny tekst (za kalendarzem FKiDOP 2020 - w j. polskim i ormiańskim) 


       

Serdecznie zapraszam 

NA MSZĘ ŚW. ORMIAŃSKĄ w WARSZAWIE
W NIEDZIELĘ 16 CZERWCA 
O GODZINIE 11.00
w kaplicy Matki Bożej przy ul. Łazienkowskiej 14
 

(kaplica jest w zabytkowej wieży - na zdjęciu;
wejście przez zaznaczoną bramkę, przejście pod kolumnadą do kaplicy).
* * *
Po Mszy św. spotkanie przy herbatce.

Z serdeczną pamięcią w modlitwie  ks. Józef Naumowicz

 
Św. Konstaantyn i św. Helena

Czerwiec poświęcony jest Najświętszemu Sercu Jezusowemu.
» Յունիս ամիսը Յիսուսի Ս. Սրտին նուիրուած ամիս. Քեզի ծարաւի է, Տէր, հոգիս

Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa zapoczątkowały objawienia, których doświadczyła św. Małgorzata Maria Alacoque, francuska wizytka, żyjąca w XVII wieku. W ostatnim z nich w czerwcu 1675 roku Pan Jezus prosił, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był świętem poświęconym czci Jego Serca. 

Niedziela, 9 czerwca rozpoczyna czwarty tydzień pięćdziesiatnicy, zwany równiez tygodniem św. Grzegorza Oświeciciela, gdyż w sobotę 8 czerwca przypadalo Święto odnalezienia Jego relikwii.

W poniedziałek, 10 czerwca przypada święto św. Epifaniusza z Salaminy - ur. ok. 315 w Palestynie, zm. 403 w Salaminie na Cyprze. Pisarz wczesnochrześcijański, biskup na Cyprze, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Urodził się w żydowskiej rodzinie, lecz został nawrócony na chrześcijaństwo. Spędził wiele lat jako pustelnik i mnich. 

We wtorek, 11 czerwca, przypada wspomnienie św. Konstantyna (ur. 27 lutego ok. 272 r.) i jego matki, cesarzowj Heleny (ur. ok. 250 r.), której zawdzięczamy odnalezienie relikwii Krzyża ŚwietegoKonstantyn został uznany za świętego i ochrzczony dopiero bezpośrednio przed śmiercią, jednak zawsze szanowano go jako obrońcę chrześcijaństwa. Niezwykłą świętą jest jego matka, Helena, za której przyczyną nastąpiło nawrócenie Konstantyna.

Czwartek, 13 czerwcaprzypada wspomnienie św. Teodora.

Sobota 15 czerwca to Święto odnalezienia relikwii św. Grzegorza Oświeciciela. Urodził się ok.240, zm. ok. 326 – założyciel i patron Kościoła ormiańskiego, męczennik chrześcijański, apostoł Armenii, Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

 » artykuł w j. ormiańskim (Vativan News)

 W tym roku święto odnalezienia relikwii św. Grzegorza Oświeciciela
(Գիւտ Նշխարաց Սրբոյ Հօրն մերոյ Դրիգորի Լուսաւորչին)
przypada w sobotę, 15 czerwca. 

Św. GRZEGORZ OŚWIECICIEL ur. ok.240, zm. ok. 326 – założyciel i patron Kościoła ormiańskiego, męczennik chrześcijański, apostoł Armenii, Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Kult św. Grzegorza Oświeciciela do dzisiaj jest bardzo żywy w Armenii. Naród czci go jako swojego ojca. W każdej mszy świętej wspomina się jego imię, a w liturgii ormiańskiej wspomnienie tego świętego obchodzone jest trzykrotnie w ciągu roku. Świętuje się: wejście do lochu św. Grzegorza Oświeciciela (16.03.2024 r), wyjście z lochu (1.06.2024 r) i odnalezienia relikwii św. Grzegorza Oświeciciela (8.06.2024 r).

Z okazji 1700-lecia chrztu Armenii, papież Jan Paweł II przekazał Kościołom ormiańskim relikwie św. Grzegorza Oświeciciela,

"Niedawno [11.12.2000 r.] w tej Bazylice, która jest sercem chrześcijańskiego świata, z radością oddałem w braterskie dłonie Jego Świątobliwości Karekina II, Katolikosa wszystkich Ormian, cenną relikwię świętego Oświeciciela. Dziś powtórzę ten gest wobec Patriarchy Nersesa Piotra XIX. Obecność relikwii tego samego świętego w ormiańskim Kościele apostolskim i katolickim jest symbolem ścisłej jedności wiary i jedności w Chrystusie. Jestem pewien, że relikwie te, otoczone czcią całego bez wyjątku narodu ormiańskiego, przyczynią się do pogłębiania komunii, jakiej Chrystus pragnie dla swego Kościoła. W ten sposób braterstwo umocni się dzięki miłości. Nie rozdzielamy relikwii, ale dążymy do tego i o to się modlimy, aby zjednoczyli się ci, którzy je otrzymali. Oby wspólne korzenie oraz nieprzerwana historia świętych i męczenników przybliżyły waszemu narodowi nadejście dnia, w którym zazna on pełnej wspólnoty i widzialnej jedności wiary w jednego Pana." (Jan Paweł II, z homilii podczas mszy św. w bazylice Watykańskiej 18 II 2001 r.)



    
    

Pod przewodnictwem katolikosa patriarchy Cylicji dla Ormian katolików Rafała Piotra XXI Minassiana w piątek 7 czerwca o godzinie 18.00 w kościele Świętego Zbawiciela odprawiono świętą i nieśmiertelną Liturgię, z okazji przypadającej w tym dniu uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa i uroczystości Błogosławionego Ignacego Malojana (1 czerwca). 
Po liturgii procesja z Najświetrzym Sakramentem, niesionym przez Patriarchę, przeszła ulicami ormiańskiej dzielnicy Bejrutu Burdż Hammud, błogosławiono jej mieszkańców.
 

*

Նախագահութեամբ` Ն.Ա.Գ.Տ.Տ. Ռաֆայէլ Պետրոս ԻԱ. Կաթողիկոս Պատրիարքին Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկէ Հայոց եւ հրաւէրով Պուրճ Համուտ «Ս. Փրկիչ» Հայ Կաթողիկէ ժողովրդապետութեան:
Ուրբաթ, 7 Յունիսի, երեկոյեան ժամը 6-ին, «Ս. Փրկիչ» եկեղեցւոյ մէջ, մատուցուեցաւ սուրբ եւ անմահ Պատարագ, Յիսուսի Սուրբ Սրտին Ջերմեռանդութեան փակման եւ Երանելի Իգնատիոս Մալոյեան տօնին, որուն ընթացքին Մատաղը օրհնուեցաւ։
Պատարագէն ետք, Սուրբ Հաղորդութեան թափօրը շրջեցաւ հայաբնակ Պուրճ Համուտ աւանի թաղերէն ներս օրհնելով բնակիչները։
Թափօրին մասնակցեցան` Պէյրութի Պատրիարքական Թեմին Օգնական նորօծ եպիսկոպոս Արհի. Հ. Գրիգոր Եպս. Պատիշահը, Արհի. Հ. Գէորգ Արք. Խազումեանը, Արհի. Հ. Յովհաննէս Եպս. Թէյրուզեանը, ինչպէս եւ Սուրբ Միքայէլ ընծայարանի եւ Երանելի Իգնատիոս Մալոյեան դպրեվանքի փոխ տեսուչ Գեր. Հ. Պետրոս Վրդ. Մարաշլեանը, որ առընթերակայ էր Հոգեւոր Տիրոջ ու նշեալ դպրեվանքի ժառանգաւորները, որոնք սպասաւորեցին Ս. Խորանին արարողապետութեամբ «Ս. Փրկիչ» եկեղեցւոյ ժողովրդապետ Գեր. Հ. Սահակ Վրդ. Քէշիշեանի։
(za FB Institut Du Clergé Patriarcal De Bzommar).
  

Wyrażamy stanowczy protest wobec propagandowej wystawy plenerowej zorganizowanej na przełomie maja i czerwca 2024 roku przed kościołem sióstr Wizytek przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Lansuje ona fałszywe treści na temat armeńskiej historii i kultury chrześcijańskiej, dlatego domagamy się zaprzestania propagowania tej ekspozycji oraz zamieszczenia przez jej organizatorów sprostowania w mediach.
(...) Treści prezentowane na wystawie, a także oficjalne wystąpienia podczas jej otwarcia, wywołały oburzenie i ubolewanie wśród społeczności ormiańskich katolików w Polsce. Odbiły się również negatywnym echem w Armenii, gdzie – na skutek zbrojnej inwazji Azerbejdżanu – schroniły się dziesiątki tysięcy chrześcijańskich uchodźców wypędzonych ze swych domów z Górskiego Karabachu w 2023 r. Wystawę odebrano jako ewidentny przejaw manipulowania historią w interesie politycznym Azerbejdżanu. Przede wszystkim jednak odczytano ją jako szyderstwo ze straszliwej tragedii ormiańskich chrześcijan w Górskim Karabachu. (...) 

 » cała treść protestu na stronie Katolickiej Agencji Informcyjnej

Z powyższych względów domagamy się zaprzestania propagowania tej wystawy, przeproszenia Ormian za tę ekspozycję oraz zamieszczenia przez jej organizatorów sprostowania w mediach.

Sygnatariuszami protestu są: przewodniczący Rady Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich, duszpasterz Kościoła ormiańskokatolickiego w Polsce i naukowcy:
ks. prof. dr hab. Józef Naumowicz, duszpasterz Kościoła ormiańskokatolickiego w Polsce
prof. dr hab. Andrzej Pisowicz, Uniwersytet Jagielloński, emeritus
prof. dr hab. Krzysztof Stopka, przewodniczący Rady Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich
dr hab. Andrzej A. Zięba, prezes Fundacji na rzecz Wspierania Studiów Armenistycznych im. Mesropa Masztoca

 

W sobotę, 15 czerwca 2024 r o godz. 11.00 lub o godz. 14.00 (do wyboru) w Skarbnicy Polskich Ormian (w ramach Inicjatywy Kresowej Domu Spotkań z Historią) będzie można obejrzeć bezcenne pamiątki Ormian z Kresów – portrety, paramenty i przedmioty kultu, księgi, dokumenty i zdjęcia.

Gościem specjalnym ma być ks. prałat Cezary Annusewicz, proboszcz Ormiańskokatolickiej Parafii Północnej, której siedzibą jest kościół parafialny świętych Piotra i Pawła w Gdańsku, przy ul. Żabi Kruk 3. To w tym kościele znajdują się pamiątki z kościoła ormiańskiego w Stanisławowie, włączając w to Cudowny Obraz Matki Bożej Łaskawej.
Spotkanie poprowadzi i sam także będzie opowiadał o Stanisławowie, Tomasz Kuba Kozłowski, od 2009 roku koordynator inicjatywy,  autor cykli m.in. „Opowieści z Kresów”, „Kino Kresowe” i „Kresowa Warszawa”, który spotkanie będzie nie tylko prowadził, ale także sam opowiadał o Stanisławowie.

W środę, 19 czerwca o godz. 12.00 i 18.00
w Domu Spotkań z Historią (ul. Karowa 20)
w ramach “Opowieści z Kresów” Tomasz Kuba Kozłowski opowie
o abpie Izaaku Mikołaju Isakowiczu w 200. rocznicę jego urodzin.
 

 » pełna informacja - Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich

 

1 CZERWCA, SOBOTA
– Wyjście z lochu św. Grzegorza Oświeciciela Syrpo Horyn mero Grigori Lusaworczin jeln i wirapen
(Սրբոյ Հօրն մերոյ Գրիգորի Լուսաւորչին ելն ի վիրապէն)

– Błogosławionego Ignacego Malojana Jeranelwujn Ignatios Arkepiskopos Malojani
(Երանելւոյն Իգնատիոս Արքեպիսկոպոս Մալոյեանի)

Św. GRZEGORZ OŚWIECICIEL ur. ok.240, zm. ok. 326 – założyciel i patron Kościoła ormiańskiego, męczennik chrześcijański, apostoł Armenii, Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Padł ofiarą prześladowania chrześcijan. Został wrzucony do lochu znajdującego się w kompleksie cytadeli dominującej nad Artaszatem, gdzie przebywał 13 lat, poddawany okrutnym torturom. W języku ormiańskim to miejsce nazywano Chor Wirap (głęboki loch).
Gdy uleczył króla Trdat III, ten uwierzył w moc wiary chrześcijańskiej. Z wdzięczności nie tylko wypuścił św. Grzegorza na wolność, ale sam wraz ze swoim dworem przyjął chrzest i zaprowadził chrześcijaństwo na nowo. Armenia stała się oficjalnie pierwszym na świecie krajem chrześcijańskim.

*

Błogosławiony  Ignacy Maloyan Urodził się w Mardin w Turcji w 1869 r. (prawdopodobnie 19 kwietnia) w skromnej rodzinie ormiańskich katolików jako czwarte z ośmiorga dzieci. Został ochrzczony następnego dnia i otrzymał imię Choukrallah. Jego rodzice byli bardzo pobożni.
Już jako chłopiec postanowił zostać kapłanem. W tym celu pojechał do Libanu, gdzie zamieszkał w klasztorze Matki Boskiej w Bzommar. Tam studiował aż do święceń kapłańskich, które otrzymał w 1896 r. w uroczystość Bożego Ciała. Wtedy przyjął imię Ignacy, na cześć świętego z Antiochii, którego pragnął naśladować.

 

Zapraszamy na Msze św. ormiańskokatolickie
które odprawi ks. prof. Józef Naumowicz
duszpasterz parafii centralnej oraz parafii południowej:

W SOBOTĘ 1 CZERWCA 2024 R. O GODZINIE 16.00
W KRAKOWIE,
W KOŚCIELE ŚW. MIKOŁAJA PRZY UL. KOPERNIKA 9 
*
 W NIEDZIELĘ 2 CZERWCA 2024 R. godz. 11.00
w GLIWICACH
W KOŚCIELE TRÓJCY ŚWIĘTEJ, UL. MIKOŁOWSKA 2
Po mszach modlitwa przy chaczkarze. 

Świętej Trójcy
Ton Amenasurp Jerrortutian - Տօն Ամենասուրբ Երրորդութեա

Tradycyjnie w piewszą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego przypada jedno z najważniejszych świąt chrześcijańskich – uroczystość Trójcy Przenajświętszej. W tym roku obchodzona jest 26 maja - wg ormiańskokatolickiego kalendarza liturgicznego, ale także w Kościele katolickim obrządku łacińskiego.

Jej źródła sięgają IV i V wieku, kiedy to trwały spory teologiczne dotyczące bóstwa i pochodzenia Chrystusa, a na soborach formułowano ortodoksyjne definicje tej doktryny i Credo. Liturgiczne święto powstało dopiero w XI w., a w całym Kościele wprowadził je papież Jan XXII w 1334 r.
Św. Rupert, opat z Ottobeuren (zmarł ok. 1180) tłumaczy, dlaczego święto Najświętszej Trójcy umieszczono w kalendarzu liturgicznym w najbliższą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego: „Albowiem wkrótce po Zstąpieniu Ducha Świętego prawda Chrystusowa i chrzest przez Niego nakazany w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego były udzielane po całym świecie. Tak przeto uroczystość dzisiejsza jest najpiękniejszym zamknięciem cyklu zbawienia”.

„Objawiona prawda Trójcy Świętej znajduje się od początku u źródeł żywej wiary Kościoła, przede wszystkim za pośrednictwem chrztu: Znajduje ona swój wyraz w chrzcielnej regule wiary, sformułowanej w przepowiadaniu, katechezie i modlitwie Kościoła. Takie sformułowania znajdują się już w pismach apostolskich, jak świadczy o tym pozdrowienie przyjęte w liturgii eucharystycznej: „Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi” (2 Kor 13, 13)” (Katechizm Kościoła Katolickiego 249).

» artykuł w j. ormiańskim

 wizerunek św. Rypsymy na relikwiarzu, który znajduje się
u sióstr benedyktynek w Wołowie; fot. R. Obrocka

27.05. 2024 r. PONIEDZIAŁEK – Św. Rypsymy
Surp Hripsime - Սուրբ Հռիփսիմէ (święto wszystkich zakonnic męczennic,
towarzyszek św.Rypsymy - Syrpoc Hripsimianc, Սրբոց Հռիփսիմեանց)
 
28.05. 2024 r. WTOREK – Św. Gajany
Surp Gajane - Սուրբ Գայիանէ (święto wszystkich zakonnic męczennic,
towarzyszek św. Gajany - Syrpoc Gajanianc, Սրբոց Գայիանեանց)

WATYKAN
Człowiek pokorny zna prawdę o sobie i nie mówi o sobie za dużo. Dostrzega innych ludzi, większych i mądrzejszych od siebie.
Nie sposób być dobrym chrześcijaninem bez kultywowania cnoty pokory. Święci doskonale wyjaśniają, że pokora jest podstawą wszelkiego duchowego wzrostu. Jeśli nie jesteśmy pokorni, nie będziemy święci. To takie proste. W przeciwieństwie do powszechnie panującego przekonania prawdziwa pokora nie wymaga, aby się uniżać przed innymi, lecz aby się na nich otwierać. Zamiast koncentrować się w życiu na sobie samych, uczymy się dawać pierwszeństwo temu, co poza nami.

Wzorem Maryi pokornie patrzmy na siebie w prawdziwej skali

„Pokora (…) ocala od Złego i przed zagrożeniem stawania się jego wspólnikami. (…) Jest źródłem pokoju na świecie i w Kościele” – nauczał dziś Papież na audiencji ogólnej. Kończąc cykl katechez o cnotach, wskazał, że ta z nich, na której skupił się na ostatnim miejscu, stanowi bramę wyjściową dla wszystkich innych. „Istotnie łagodność, miłosierdzie, czystość serca wynikają z wewnętrznego poczucia małości” – mówił Franciszek.
„Pokora sprowadza wszystko do właściwego wymiaru: jesteśmy stworzeniami wspaniałymi, lecz ograniczonymi, posiadając zalety i wady” . (...)

 » cały artykuł (Vatican News)

 

Խոնարհություն

«Որտեղ չկա խոնարհություն, այնտեղ կա պատերազմ, տարաձայնություն և պառակտում»:
Մայիսի 22-ի ընդհանուր ունկնդրության ժամանակ Ն. Ս. Ֆրանցիսկոս Սրբազան Քահանայապետն ավարտեց քրիստոնեական ուսուցումների շարքը առաքինությունների վերբերյալ և խորհրդածեց խոնարհության մասին, որը գլխավոր և աստվածաբանական առաքինությունների մաս չի կազմում, սակայն քրիստոնեական կյանքի հիմքն է:(...)

» cały artykuł w j. ormiańskim  (strona Ordynariatu Ormiańśkiego Kościoła Katolickiego dla Armenii i Europy Wschodniej)


Kim jesteśmy?
Jesteśmy Katolickim Kościołem Wschodnim, pełnoprawnym członem Kościoła Katolickiego, uznającym władzę i autorytet Biskupa Rzymu. Wyróżnia nas starożytny obrządek ormiański.

czytaj więcej
Obrządek ormiański
Obrządek ormiański wywodzi się z Armenii, z tradycji św. Bazylego. Uformowany przez św. Grzegorza Oświeciciela. Charakterystycznym wyróżnikiem jest język liturgiczny - grabar czyli język staroormiański.
czytaj więcej