default_mobilelogo

W Gdańsku w niedziele 26 maja w kościele pw. św. Piotra i Pawła, ks. prof. Józef Naumowicz odprawił mszę św. w obrządku ormiańskim przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej z kościoła ormiańskiego w Stanisławowie. Msza ta wpisała się w program uroczystości odpustowych w 82. rocznicę koronacji Cudownego Obrazu.

"Niezwykły relikwiarz w Gdańsku – malutka chusteczka, którą w XVIII wieku ocierano łzy płynące z oczu Maryi na Jej cudownym obrazie w ormiańskim kościele w Stanisławowie na Pokuciu (w relikwiarzu jest niewidoczna, owinięta inną tkaniną). W dniu odpustu MB Łaskawej, 26 maja 2019, po każdej Mszy wierni mogli otrzymać indywidualne błogosławieństwo tą relikwią. Mogli też zobaczyć ornat, który nosił kard. Hlond podczas koronacji cudownego obrazu w Stanisławowie w maju 1937 r. (w uroczystościach wziął udział m.in. o. Maksymilian Kolbe – zob. fotorelację [dostępna na FB ks. Naumowicza - red.]). Gdy Ormianie musieli opuścić Stanisławów w 1946 r., wzięli ze sobą cudowny obraz MB Łaskawej – Ormiańskiej, który ostatecznie znalazł swoje sanktuarium w Gdańsku."
(tekst i zdjęcia za FB ks. prof. Józefa Naumowicza)


 
   

   

 
Narek i Kornelia
Gohar i Aram
W kościele św. Piotra i Pawła w Gdańsku odbyły się w tym miesiącu 2 śluby ormiańskokatolickie:
 
6 października 2018 r. - Nareka i Kornelii
13 października 2018 r. - Gohar i  Arama

 ♥ Nowożeńcom wszelkiego błogosławieństwa! ♥

Ślub – w katolickim obrządku ormiańskim nazywa się „koronacją”. Korony nałożone na głowę zaślubionych symbolizują godność i piękno małżeństwa (tak chciał Stwórca !). Ale związek to także sprawa poważna i odpowiedzialna, stąd nad głowami ślubujących „brat krzyżowy” trzyma krzyż, a na koniec małżonkowie wypijają pobłogosławione wino z jednego kielicha – bo przez całe życie chcą razem pić kielich doli i niedoli, radości i cierpienia...
Ślubu udzielił ks. prof. Józef Naumowicz,
duszpasterz Ormiańskokatolickiej Parafii Centralnej pw. św. Grzegorza z Nareku.
"Ślubu Narkowi i Kornelii udzieliłem razem z ks. Cezarym Annusewiczem 6 X br, w Gdańsku. Poza główną ceremonią kościelną - początek przyjęcia weselnego: powitanie nowożeńców chlebem (płaty ormiańskiego chleba, zwanego lawaszem, rodzice kładą na ramionach nowożeńców) i miodem, cukierki dla dzieci, tańce, śpiew, wreszcie wejście na salę (panna młoda wniesiona, a jakże !), ale przed wejściem młodzi depczą i tłuką udekorowane talerzyki, podobno ...na szczęście… Cudowna muzyka weselna i cudowni goście, żal było wychodzić, ale musiałem wracać na niedzielę do Warszawy…"

Ślub 6 października 2018 r. - Nareka i Kornelii




Ślub 13 października 2018 r. - Gohar i Arama
na podstawie FB ks. prof. Józefa Naumowicza
 

15 sierpnia w Gdańsku, w Kościele Świętych Piotra i Pawła, ks. Józef Naumowicz, wraz z ks. Henrykiem Błaszczykiem, odprawił uroczystą mszę świętą ormiańskokatolicką.

Kościół Świętych Piotra i Pawła jest diecezjalnym sanktuarium - znajduje się tu cudowny obraz Matki Bożej Łaskawej z kościoła ormiańskiego w Stanisławowie.

Msza była związana ze świętem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (Ton Pochman Syrpo Kusin Mariamu - Տօն Փոխման Սրբոյ Կուսին Մարիամու), przypadającym w tym roku - wg ormiańskiego kalendarza liturgicznego - 12 sierpnia.

Podczas mszy św. zgodnie z tradycją, zostały poświęcone winogrona, zioła, warzywa i kwiaty.

Pięknym i wyjątkowym podczas niej wydarzeniem był obrzęd zaręczyn Moniki Ścibek i Jakuba Kopczyńskiego!

Narzeczonym - wszystkiego najlepszego!

Po mszy św. i wizycie w siedzibie Związku Ormiańskiego w Gdańsku wszyscy udali się na modlitwę i złożenie kwiatów na grobie ks. Kazimierza Filipiaka na Cmentarzu Łostowickim.


 
  
   
   
   
    zdjęcia: Władysław Deńca
 
Ołtarz w kościele w Stanisławowie z cudownym wizerunkiem Matki Boskiej Łaskawej.
Ze zbiorów FKiDOP
.

Żywoty sławnych Ormian Sadoka Barącza są ciągle źródłem wiedzy o historycznych postaciach, takich jak np. ks. Jakub Manugiewicz (1739-1774), który ułożył Godzinki o Najświętszej Maryi Pannie w Obrazie Stanisławowskim w Kościele Ormiańskim łaskami sławnej

Te Godzinki są śpiewane do dziś, w każdą środę o godzinie 7 rano w kościele św. Apostołów Piotra i Pawła w Gdańsku, gdzie Pani Łaskawa ze Stanisławowa, po powojennej tułaczce, obecnie spogląda na wiernych z ołtarza głównego swojego sanktuarium. A przypominamy o tym w wakacyjnym „Awedisie”, bo zbliża się 15 sierpnia – święto Matki Boskiej Zielnej, Wniebowstąpienie Najświętszej Marii Panny – i w Gdańsku odbywająca się uroczystość odpustowa. 

I ten wzruszający język z zawijasami Sadoka Barącza, który odnotował: Manugiewicz Jakób ś. Teologii doktor i Protonotaryusz apostolski, zostawszy proboszczem i oficyałem w Stanisławowie zaprowadził nabożeństwo do Matki Najświętszej przez trzy dni trwające, które lud ‘Introdukcyą’ nazywa. Spisał cuda od roku 1742 do 1763. Ułożył z tychże dla wygody wiernych hymny i modlitwy, które drukowane były we Lwowie r. 1771 w drukarni J. K. M. i Bractwa SS. Trójcy in 8vo minori kartek 22 pod tytułem: ‘Godzinki o Najświętszej Maryi Pannie płaczącej w obrazie stanisławowskim w kościele ormiańskim łaskami sławnej’. Dedykował jaśnie Oświeconej Ludwice z Mniszchów Potockiej, Kasztelanowej krakowskiej, i hetmanowej wielkiej koronnej Pani i Dobrodziejce najłaskawszej. – Umierając w roku 1774 zapisał do bractwa Matki Najświętszej Jazłowieckiej 1.000 Złp. 

Było to w roku 1742… O. Konstanty Maria Żukiewicz pisze o okolicznościach wprowadzenia obrazu Matki Boskiej do ormiańskiej świątyni w Stanisławowie: Już pod koniec się miało państwu polskiemu. Na niektórych cudownych wizerunkach Matki Boskiej widziano niezwykłe zjawisko. Obrazy zaczęły ronić najwyraźniej łzy. Tak rozpłakała się Matka Najświętsza Stanisławowska. I to dłużej i rzęsiściej niż gdzie indziej. Jedni wróżyli z tych łez straszną karę Bożą, inni zapowiadali niezwykłą pociechę Królowej Niebios; miało się dokonać i jedno i drugie. Było to w roku 1742… Przed obrazem Matki Boskiej klęczał Donig i odmawiał modlitwę. Od kiedy wzrok odzyskał od Najświętszej Panienki, rzecz jasna, że modlił się coraz goręcej. Wtem… czy go oczy nie mylą? Na obraz występują jakby kropelki rosy. Patrzy uważniej i widzi jak z oczu Bożej Matki płynął łzy i to najwyraźniej łzy… Już otrzymał od Niej jeden cud uleczenia z ślepoty, teraz spełnia się drugi. 

Druk z 19 marca 1931. Modlitwa, dziękczynienie. Ze zbiorów FKiDOP

Pobożny człowiek sądzi, że jest niegodnym tak wielkiego skarbu w domu, odnosi więc obraz do ormiańskiego kościółka i oto mamy datę wniesienia obrazu do kaplicy. Było to w tym samym roku dnia 22 sierpnia, więc w oktawę Wniebowzięcia Najświętszej Panny. Przed obrazem modli się już nie jeden człowiek, ale wielu ludzi. Z oczu Matki Boskiej tryskają łzy i to tak obficie, że wszyscy je widzą. Przychodzi kapłan, proboszcz tej świątyni, ks. Jakub Manugiewicz, protonotariusz apostolski, ociera łzy białym welonem i opieczętowuje dostęp do obrazu, nie tylko pieczęcią parafialną, ale zamkową i miejską. Był to akt wielkiej roztropności, wykluczający wszelkie oszukaństwo. Łzy jednakże nie przestają płynąć… 

Godzinki drukiem ogłoszono po raz pierwszy w roku 1771

Śpiewana modlitwa trwa…

Okładka płyty. Ze zbiorów FKiDOP

Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Gdańsku. Kościół św. Piotra i Pawła, ul. Żabi Kruk. W każdą środę o godzinie 7 rano wielbiciele Matki Bożej Łaskawej śpiewają Godzinki, z Nowenną, ułożone przez ks. Jakuba Manugiewicza – w niezmienionej formie.

Godzinki na płycie CD po raz pierwszy nagrane w roku 2015 w parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła i Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, której kustoszem jest ks. prałat Cezary Annusewicz. JAKO WOTUM ZA OTRZYMANE ŁASKI.
Wykonawcy:
„Robert” Teodor Kundla – śpiew, modlitwa 1,
Ks. prałat Cezary Annusewicz – modlitwa 2,
Chórek: Teresa Głowacka, Iwona Gocał, Alina Kowalczyk, Emilia Kowalczyk, Bożena Sołowiej, Anna Teperska,
Organy, nagranie i opracowanie: Mariusz Żaczkowski.

Serdeczne podziękowanie dla wytrwałych czcicieli Godzinek, a w szczególności dla Pani Teresy Kosik za użyczenie materiałów, które posłużyły do opracowania płyty.

Nagranie kończy współczesna pieśń, której słowami wierni parafii Św. Apostołów Piotra i Pawła w Gdańsku oddają hołd Matce Bożej Łaskawej w Jej cudownym wizerunku pochodzącym ze Stanisławowa.
Na melodię: Jak szczęśliwa…
Słowa: 1-2 W. Wajda (Rzeszów)

E. Rydzewska (Gdańsk)

W starych murach miasta Gdańska
Blask rozsiewa gwiazda nowa
Pani Łaskawa Ormiańska
Z kresów ze Stanisławowa

REFREN: Smutki koi, łzy ociera
W trudnych sprawach dobrze radzi
Łaski Syna dla nas zbiera
Do bram Nieba nas prowadzi

W dolę swych tułaczych dzieci
Ona najlepiej rozumie
Najczulej i najskuteczniej
Zawsze pocieszyć umie. REF

Chociaż wiek dwudziesty pierwszy
Ona ciągle nam pomaga
W dzielnicy Stare Przedmieście
W świątyni Piotra i Pawła. REF

Skromna, cicha w tym obrazie
Każdego z nas zauważy
Bardzo wszyscy Ją kochamy
Ją za Matkę uważamy. REF

Więcej: http://www.wiki.ormianie.pl/index.php?title=Jakub_Manugiewicz_(1739-1774)

red
za: "Awedis. Czasopismo ormiańskie",
nr 35 lato 2018
www.ormianie.pl/files/Awedis_2018_35.pdf