default_mobilelogo
Cudowny Obraz Matki Bożej Łaskawej z kościoła ormiańskiego w Stanisławowie Obraz jest kopią wizerunku jasnogórskiego (bez blizn), która powstała na przełomie XVII i XVIII wieku, i umieszczona została w kościele ormiańskim w Stanisławowie (obecnie Iwano-Frankiwsk na Ukrainie). 22 sierpnia 1742 po twarzy Maryi spłynęły łzy. Obraz już wtedy uchodził za cudowny. W tym samym, 1742 roku, proboszcz ks. Jakub Manugiewicz spisał cuda, które miały miejsce za sprawą Matki Bożej Łaskawej, a także przygotował piękną pieśń pt. „Godzinki o Najświętszej Marji Pannie w obrazie stanisławowskim w kościele ormiańskim łaskami sławnej” (współcześnie nagrane na płycie CD przez ks. prałata Cezarego Annusewicza). W 1937 roku obraz został koronowany w Stanisławowie koronami papieskimi przez abpa Józefa Teodorowicza, w obecności hierarachów trzech obrządków katolickich: łacińskiego, greckiego i ormiańskiego oraz zaproszonych dostojników i kapłanów innych Kościołów. W koronacji uczestniczyło kilkadziesiąt tysięcy osób z Polski i z zagranicy, w tym wielu Ormian. W 1946 roku ostatni proboszcz parafii ormiańskokatolickiej w Stanisławowie, ks. Kazimierz Filipiak (1910–1992), został zmuszony do opuszczenia miasta. Zabrał wraz ze swymi parafianami Cudowny Obraz i całe wyposażenie kościoła. W 1958 roku objął zrujnowany kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Gdańsku. Z dawnej zakrystii uczynił sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, do którego w 1959 roku sprowadził z rodzinnego Tymbarku cudowny obraz stanisławowski i co roku organizował rocznice jego koronacji. W 1985 roku ks. Filipiak został mianowany wikariuszem generalnym do spraw obrządku ormiańskiego w Polsce. W 1987 roku papież Jan Paweł II modlił się przed Cudownym Obrazem i ucałował go podczas swej pielgrzymki do Gdańska.
Kim jesteśmy?
Jesteśmy Katolickim Kościołem Wschodnim, pełnoprawnym członem Kościoła Katolickiego, uznającym władzę i autorytet Biskupa Rzymu. Wyróżnia nas starożytny obrządek ormiański.

czytaj więcej
Obrządek ormiański
Obrządek ormiański wywodzi się z Armenii, z tradycji św. Bazylego. Uformowany przez św. Grzegorza Oświeciciela. Charakterystycznym wyróżnikiem jest język liturgiczny - grabar czyli język staroormiański.
czytaj więcej