default_mobilelogo

 

Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny jest jednym z pięciu głównych Świąt (Święto Objawienia i Chrztu Pańskiego, Wielkanoc, Przemienienie Pańskie, Wniebowzięcie NMP, Podwyższenie Krzyża Świętego), po których następuje Dzień Zaduszny (Or Mereloc, Օր Մեռելոց).
W tym roku wg kalendarza liturgicznego ormiańskiego Kościoła katolickiego obchodzone jest w niedziele 16 sierpnia.

*

Prosimy o przestrzeganie zasad bezpieczeństwa sanitarnego, ustalonych przez Ministra Zdrowia i obowiązujących w kościołach:  

  • Podczas pobytu w kościele oraz w czasie całej Mszy św. obowiązują maseczki (zasłaniające zarówno usta, jak i nos). 
  • W ławkach, a także przy podchodzeniu do Komunii św., należy zachować odległość min. 2 metry między sobą (z wyjątkiem członków rodziny).
  • W związku z wyjątkową sytuacją prosimy o przyniesienie indywidualnie winogron do poświęcenia i ułożenie przed Mszą św. na przygotowanym stoliku.
  • Również w związku z epidemią - nie będzie spotkania po Mszy św.

zaproszenie PDF 

PRZEZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ PAN ANDRZEJ DUDA

NADAŁ KSIĘDZU PROFESOROWI JÓZEFOWI NAUMOWICZOWI,
również protoarchimandrycie ormiańskiego Kościoła katolickiego w Polsce,
duszpasterzowi parafii centralnej oraz parafii południowej

KRZYŻ KAWALERSKI ORDERU ODRODZENIA POLSKI
za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej i dydaktycznej.

WIELEBNY KSIĘŻE, SERDECZNIE GRATULUJEMY!

 

 

 


Potężna eksplozja wstrząsnęła wczoraj późnym popołudniem Bejrutem, stolicą Libanu. Zginęło kilkadziesiąt osób, 4 tys. zostało rannych. Wybuch spowodował olbrzymie zniszczenia. Jako przyczynę podaje się pożar niebezpiecznych chemikaliów składowanych w porcie. Według bilansu podanego wczoraj w nocy przez telewizję Al-Dżazira, powołującej się na libańskie ministerstwo zdrowia, zginęło co najmniej 78 osób. Liczbę rannych ocenia się na ponad 4 tys. Port i budynki w jego otoczeniu zostały poważnie zniszczone. Wybuch był tak silny, że było go słychać na Cyprze – wyspie odległej od Bejrutu o 240 km.
Zniszczona została także katedra św. Eliasza i św. Grzegorza Oświeciciela.
 
 

 

Wrocław, Afrykarium, 6.02.2019 r.  

Kleryk Narek Mkrtchyan przez ostatnie trzy lata studiował w Seminarium Duchownym w Warszawie i brał czynny udział w naszych liturgiach dla wszystkich polskich środowisk.
13 czerwca, podczas mszy św. sprawowanej przez abp. Rafała Minassiana w seminaryjnej kaplicy w Erywaniu otrzymał z Jego rąk święcenia subdiakonatu.

Dzisiaj (3 sierpnia 2020 r.) idzie do wojska. Rozpoczyna dwuletnią służbę wojskową w Armenii, obowiązkową tam także dla studentów i kleryków.

Dzisiejszej nocy przesłał wiadomość, w której żegna się na ten czas (nie będzie miał Internetu), przekazuje pozdrowienia, prosi o modlitwę.

Drogi Nareku, niech Pan Bóg błogosławi, dodaje sił i ochrania. 

ŚWIĘCI Z KALENDARZA FKiDOP  2020 - SIERPIEŃ

‹  "Wizja mistyczna św. Kajetana z Thieny" 
XVIII w.; Archiwum FKiDOP. Fot. Władysław Deńca

Włoski duchowny, święty Kościoła katolickiego, założyciel zakonu teatynów;
patron bezrobotnych, bankowców, sierot i ofiar wojny; wzywany w czasie zarazy

Urodził się w rodzinie Kacpra i Marii Porto. Ojciec pochodził z miejscowości Thiene leżącej w prowincji Vicenza, stąd świętego nazywa się często Kajetanem z Tieny. Natomiast imię Kajetan (wł. Gaetano) oznacza po prostu „pochodzący z Gaety” (łac. Caieta), niewielkiego miasta portowego w regionie Lacjum.

Studiował prawo ma uniwersytecie w Padwie, gdzie w wieku 25 lat otrzymał tytuł doktora w dziedzinie prawa rzymskiego i kościelnego. Wkrótce został protonotariuszem papieża Juliusza II w Rzymie. W 1516 r. przyjął święcenia kapłańskie i odtąd niestrudzenie działał na rzecz reformy duchowieństwa. Trzy lata później powrócił do Vicenzy, gdzie wstąpił do „Bractwa świętego Hieronima” posługującego chorym i potrzebującym.

W 1523 r. znów udał się do Rzymu. Tam poznał Giovanniego Pietra Caraffę, biskupa Teate (dziś Chieti w Abruzji), późniejszego papieża Pawła IV. W 1524 r. biskup i Kajetan założyli Zgromadzenie Kleryków Regularnych, zwanych także teatynami lub kajetanami, a papież Klemens VII zatwierdził istnienie nowego zakonu, którego celem było podniesienie wykształcenia duchownych, zwłaszcza Kościołów połączonych unią ze Stolicą Apostolską, a także wspieranie życia religijnego wśród ludu. Do Polski teatyni trafili w połowie XVII w. We Lwowie prowadzili Kolegium Papieskie kształcące początkowo kler ormiański, a później także greckokatolicki; w Warszawie przy ul. Długiej prowadzili szkołę dla szlacheckiej młodzieży.

W 1527 r. w trakcie najazdu wojsk cesarskich na Rzym dom zakonny teatynów został zniszczony, sam Kajetan został ranny, a bracia, poniżeni i pobici, udali się do Wenecji. Życzliwie przyjęci, objęli klasztor pw. św. Mikołaja z Tolentino. Gdy w 1528 r. Wenecję nawiedziła dżuma i straszliwa klęska głodu, teatyni okazali się niestrudzonymi krzewicielami miłosierdzia.

» Święty Kajetan z Tieny - pełny tekst
(za kalendarzem FKiDOP 2020 - w j. polskim i ormiańskim) 

PARAFIA PÓŁNOCNA

Serdecznie zapraszam na doroczną, uroczystą ormiańskokatolicką Mszę świętą

w kościele świętych Piotra i Pawła w Gdańsku (ul. Żabi Kruk 3)
przed Cudownym Obrazem Matki Bożej Łaskawej (Ormiańskiej)
z dawnego kościoła ormiańskiego w Stanisławowie,

w Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
(Ton Pochman Syrpo Kusin Mariamu - Տօն Փոխման Սրբոյ Կուսին Մարիամու)

W SOBOTĘ 15 SIERPNIA 2020 R.

O GODZINIE 13.00

Na zakończenie Mszy św. tradycyjne błogosławieństwo winogron. Inne szczegóły uroczystości będą jeszcze podane.

Polecam modlitewnej pamięci naszego kleryka Narka Mkrtchyana, który przez ostatnie trzy lata studiował w Seminarium Duchownym w Warszawie i brał czynny udział w naszych liturgiach – za kilka dni, 3 sierpnia, Narek rozpoczyna dwuletnią służbę wojskową w Armenii, obowiązkową tam także dla studentów i kleryków.

 Wraz z ks. prałatem Cezarym Annusewiczem, proboszczem par. św. Piotra i Pawła Gdańsku

z serdeczną pamięcią i modlitwą
ks. Józef Naumowicz

 » harmonogram Mszy św. dla Parafii Północnej         » harmonogram Mszy św. ogólnopolski

19 lipca 2020 r. w parafii centralnej p.w. św. Grzegorza z Nareku, ks. prof. Józef Naumowicz sprawował drugą mszę św. po długiej przerwie spowodowanej pandemią Covid-2.

Dla wiernych była to ogromna radość, że znowu możemy się spotkać na liturgii ormiańskokatolickiej, zwłaszcza, że na tę niedzielę w obrządku ormiańskim przypadało jedno z najważniejszych świąt liturgicznych, czyli święto Przemienienia Pańskiego. Msza św. odbywała się z zachowaniem wszelkich zasad bezpiecznych odległości i w maseczkach, w których nie było łatwo śpiewać.

 » cały artykuł 


Święto Przemienienia naszego Pana Jezusa Chrystusa – Wardawar
Տօն Պատառակերպութեան Տ.Մ. Յիսուսի Քրիստոսի: Վարդավառ

20 lipca 2020
Dzień Zaduszny
Or Mereloc, Օր Մեռելոց

Papież Benedykt XVI tłumaczył: „W Przemienieniu Jezus nie zmienia się, ale objawia swoją boskość, jest ono głębokim współprzeniknięciem Jego bytu z Bogiem, który staje się czystym światłem”. A św. Jan Paweł II, gdy ogłaszał pięć nowych tajemnic Różańca, napisał, że Przemienienie, które według tradycji miało miejsce na górze Tabor, jest w pełnym tego słowa znaczeniu tajemnicą światła. „Chwała Bóstwa rozświetla oblicze Chrystusa, kiedy Ojciec uznaje Go wobec porwanych zachwytem Apostołów, wzywa ich, aby Go słuchali, i przygotowuje do przeżycia z Nim bolesnego momentu męki, aby doszli z Nim do radości zmartwychwstania i do życia przemienionego przez Ducha Świętego” – wyjaśnił. 

*

W tradycji ormiańskiej świętu nadano nazwę Wardawar (święto róż), towarzyszą mu także różne zwyczaje, m.in.
- zabawy, tańce i uroczyste posiłki. W tym dniu kiedyś składano ofiarę ze zwierząt (matah), która także była okazją do wspólnego uroczystego posiłku. Tak o Ormianach pisał o. Sadok Barącz, dominikanin z klasztoru w Podkamieniu w okręgu lwowskim: „Na Boże Narodzenie, Wielkanoc, Przemienienie Pańskie, Wniebowzięcie i uroczystość Świętego Krzyża poświęcają baranki, lub woły, biją takowe, pieką i gotują przed kościołem, gdzie też spożywają swobodnie, jedną część oddają kapłanom, drugą ubogim, trzecią między siebie dzielą. Nie są to ofiary bałwochwalcze, jeno uczty duchowne, które się także w innych wschodnich kościołach praktykują” (Rys dziejów ormiańskich, Tarnopol 1869, s. 314)
- oblewanie się wodą. Jeden ze starych, pradawnych zwyczajów, w Polsce związany z poniedziałkiem wielkanocnym. Ormianie nadają własne wyjaśnienie: to na cześć Noego, który nakazał swym synom oblewać się wodą, aby nigdy nie zapomnieć o potopie.

Jak po innych wielkich świętach, w poniedziałek po Wardawrze przypada Dzień modlitw za zmarłych (or mereloc - Օր Մեռելոց). Ten poniedziałek w kalendarzu liturgicznym to drugi dzień Wardawaru (Բ. օր Վարդավառի). I tak jest aż do święta Wniebowzięcia (w tym roku 13 sierpnia), że poniedziałki, wtorki, czwartki i piątki, jeśli nie ma wtedy wspomnienia świętych, są kolejnymi dniami obchodów Przemienienia Pańskiego - Wardawaru.

ks. prof. Józef Naumowicz, 2017

 » Ewangelia wg św. Mateusza 17, 1-13 

» artykuł: "Przemienienie Pańskie. Prawdziwa tajemnica światła", Niedziela 31/2018



PARAFIA CENTRALNA

Zapraszam na liturgię ormiańskokatolicką

w najbliższą niedzielę 19 lipca, godz. 11.00,
w kaplicy Matki Bożej w Warszawie, przy ul. Łazienkowskiej 14.

W tę niedzielę w obrządku ormiańskim przypada uroczystość Przemienienia Pańskiego 
Ton Pajcarakerputian - Տօն Պայծառակերպութեան
(oficjalna nazwa Ajlak’erputjun Tjarn albo Pajcarakerputjun Kristosi)

To jedno z największych dorocznych świąt ormiańskich.
Jest obchodzone w 7. niedzielę po Pięćdziesiątnicy czyli po Zesłaniu Ducha Świętego, w 14. niedzielę po Wielkanocy (w Kościołach rzymskokatolickim i prawosławnych – zawsze 6 sierpnia). W tradycji ormiańskiej świętu nadano nazwę Wardawar (Վարդավառ) towarzyszą mu także różne zwyczaje pozaliturgiczne, m.in. zabawy, świąteczne posiłki czy oblewanie się wodą.

 Zapraszam na nasz Wardawar – po Mszy świętej spotkanie pod kolumnadą, przed wejściem do kaplicy, ul. Łazienkowska 14.

 Z modlitwą – ks. Józef Naumowicz

 »  harmonogram Mszy Świętych w Parafii Centralnej                                   » ogólnopolski harmonogram Mszy św.

 
ARMENIA
Dobrego depozytu strzeż z pomocą Ducha Świętego, który w nas mieszka. (2 Tym 1, 14)

Podobnie jak w przypadku gazet powstałych w Bavrze i Mets Sepasar, również przy wsparciu abp. Rafała Minassiana, ordynariusza Ormiańskiego Kościoła Katolickiego dla Armenii i Europy Wschodniej, a także ormiańskiej Caritas, w wiosce Sizavet ukazał się pierwszy numer kolejnego w prowincji Szirak czasopisma dla wspólnoty katolickiej. Nosi tytuł: «Սուրբ Ամենափրկչի» ("Święty Zbawiciel"). 

Opracowuje ją ks. Hovsep Galstyan, duszpasterz dla: Mets Sepasar, Ghazanchi, Bavry i Sizavet. Bardzo mu pomagają mieszkańcy Sizavet zainteresowani wiarą i rozwojem duchowym, a także historią swojej wioski. Jest tam też dział dla młodzieży, przez młodzież opracowywany.

Celem gazety jest rozpalenie w ludziach ognia wiary, zgodnie ze słowem Pana:

"Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął." (ew. św. Łukasza, 12, 49)

Gazeta jest również dostępna w formie elektronicznej (PDF) na stronie Ordynariatu (TUTAJ).

Sizavet – wieś w prowincji Szirak w rejonie Ashocka, 395 mieszkańców (2012 r.).

Ukazał się również również kolejny numer czasopisma społeczności Bavry «Կանթեղ» ("Lampka")  (PDF tutaj)

» Cały artykuł na stronie Ordynariatu (w j. ormiańskim)
» Historia wioski Sizavet (w j. ormiańskim), lipiec 2020 
oprac. EŁ
PARAFIA CENTRALNA

Serdecznie zapraszam na najbliższą Mszę świętą ormiańskokatolicką

W NIEDZIELĘ 5 LIPCA 2020 R. O GODZINIE 11.00
w Warszawie, w kaplicy Matki Bożej, ul. Łazienkowska 14

Cieszę się bardzo, że będziemy mogli znów się spotkać na Liturgii.

Z modlitwą ks. Józef Naumowicz

Uprzejmie proszę o przestrzeganie zasad bezpieczeństwa sanitarnego, ustalonych przez Ministra Zdrowia i obowiązujących w kościołach:

1. Podczas pobytu w kaplicy oraz w czasie całej Mszy św. obowiązują maseczki (zasłanianie zarówno ust, jak i nosa). Ręce można odkazić płynem antybakteryjnym znajdującym się przy wejściu do kaplicy.
2. Należy zachować odległość między sobą, można siedzieć co drugie krzesło.
3. Przy podejściu do Komunii także obowiązują odległości.

4. W związku z epidemią nie będzie spotkania po Mszy św.  

Św. Grzegorzu z Nareku, patronie naszej parafii, módl się za nami!

 »  harmonogram Mszy Świętych w Parafii Centralnej                                  » ogólnopolski harmonogram Mszy św.

 

ŚWIĘCI Z KALENDARZA FKiDOP  2020 - LIPIEC

Św. RYPSYMA  
Obraz z 1778; kościół ormiańskokatolicki w Gherli, Rumunia.
Fot. Władysław Deńca

Pierwsze męczennice Armenii.

Św. Rypsyma (Hripsime) i św. Gajane oraz ich świątobliwe towarzyszki żyły w czasach, kiedy królem Armenii był Tiridates (Trdat) III (298–330), jeszcze przed przyjęciem wiary chrześcijańskiej.
„W owym czasie cesarz Dioklecjan zaczął szukać kobiety do zawarcia małżeństwa” – tak zaczyna się tekst Męczeństwo świętych Rypsymianek, który jest fragmentem Historii Armenii, napisanej przez Agatangelosa pod koniec V w. Nie wdając się w rozważanie: wiarygodność których zapisów późniejsi badacze podają w wątpliwość, dla potrzeb niniejszego opracowania przywołany tytuł jest podstawą (za: Męczeństwo świętej Rypsymy w przekładzie z języka greckiego i z przypisami Tatiany Tiszczenko-Świętorzeckiej, ze wstępem ks. Stanisława Longosza, „Vox Patrum”, nr 40–41, 2001).
Umyślni rozbiegli się po Imperium w poszukiwaniu kandydatki. Trafili także do klasztoru żeńskiego, gdzie przebywały „dziewice, zacne, roztropne i świątobliwe”. Wieść o nich, szczególnie o urodzie Rypsymy, rozpaliła wyobraźnię cesarza. Przestraszone mniszki rozpoczęły błagalne modły do Pana o moc trwania w wierze i przeciwko splugawieniu ich czystości. Następnie, uciekając, opuściły rodzinną ziemię i dotarły do Armenii, którą w owym czasie cechowała tolerancja.

 » Św. Rypsyma i św. Gajane - pełny tekst
(za kalendarzem FKiDOP 2020 - w j. polskim i ormiańskim) 

ORDYNARIAT - POZA ARMENIĄ


Święto odnalezienia relikwii św. Grzegorza Oświeciciela to główne w ciągu roku święto moskiewskiej parafii ormiańskokatolickiej, pod wezwaniem tego Świętego. Uroczysta msza św. 28 czerwca 2020 r. została odprawiona w katedrze katolickiej pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. Przewodniczył jej Wikariusz Generalny ormiańskiego Kościoła katolickiego na Rosję, proboszcz parafii ks. Petros Yesayan. 

W tym roku święto odnalezienia relikwii św. Grzegorza Oświeciciela (Գիւտ Նշխարաց Սրբոյ Հօրն մերոյ Դրիգորի Լուսաւորչին) przypada w sobotę, 27 czerwca. Przypominamy artykuł na ten temat.

*

Według tradycji, Grzegorz Oświeciciel, apostoł Armenii, w ostatnich latach życia, poświęcił się modlitwie i prowadził życiu ascetyczne w samotności, w jaskini Mane na Górze o nazwie Sepuh (wzniesienie leży w górnym biegu Eufratu, niedaleko miasta Erzurum – bizantyńskiego Theodosiopolis, w starożytności była to prowincja Daranaghi, pierwsza prowincja Wielkiej Armenii). Gdy Grzegorz zmarł tam ok. 328 r., jego ciało znaleźli pasterze, którzy je pochowali pod stosem kamieni nie wiedząc, że był on głową Kościoła ormiańskiego. Nieco później, jeden z jego uczniów, Garnik z Basen, gdy w wizji dowiedział się, gdzie jest miejsce pochówku, udał się do Sepuh i tam odnalazł relikwie. Przeniósł je do niedalekiej miejscowości Tordan (gdzie, wg jednej z tradycji, miał być pochowany także Trdat III, pierwszy chrześcijański król Armenii) i tam je pochował. Z czasem relikwie św. Grzegorza Oświeciciela stały się przedmiotem wielkiej czci w Kościele ormiańskim.

» cały artykuł 

ARMENIA

I poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli. (J 8, 32)

Z błogosławieństwem i przy wsparciu abp. Rafała Minassiana, ordynariusza Ormiańskiego Kościoła Katolickiego dla Armenii i Europy Wschodniej, a także ormiańskiej Caritas, ukazał się pierwszy numer kolejnego (po Bavrze) w prowincji Szirak czasopisma dla wspólnoty katolickiej. Tym razem w miejscowości Mets Sepasar, nosi tytuł: «Սուրբ Փրկիչ» (Święty Zbawiciel). Będzie wychodzić co miesiąc lub co dwa, a do mieszkańców trafi bezpłatnie.

Opracowuje ją ks. Hovsep Galstyan, duszpasterz dla wiosek: Mets Sepasar, Ghazanchi, Bavra i Sizavet. Pomagają mu osoby zainteresowane wiarą, rozwojem duchowym, tradycją i historią swojej wioski. Czasopismo ma przybliżać Słowo Boże, stanowić sposób komunikacji kapłana z wiernymi, szczególnie teraz, gdy trudne lub niemożliwe jest docieranie do wszystkich osobiście. Ma pobudzić, niewystarczające obecnie, zainteresowanie mieszkańców rejonu życiem Kościoła, życiem duchowym, modlitwą, poszerzyć wiedzę religijną.

Gazeta jest również dostępna w formie elektronicznej (PDF) na stronie Ordynariatu (TUTAJ).

Mets Sepasar – wieś w prowincji Szirak,  841 mieszkańców (2011 r.).

» Cały artykuł na stronie Ordynariatu (w j. ormiańskim)
» Historia wioski Mets Sepasar (w j. ormiańskim), czerwiec 2020 

oprac. EŁ
ARMENIA

Dzisiaj, 24 czerwca, przypada 47. rocznica święceń kapłańskich Arcybiskupa Rafała Minassiana
Ordynariusza Ormiańskiego Kościoła Katolickiego dla Armenii, Gruzji, Rosji i Europy Wschodniej.
Poniżej film (w j. ormiańskim) prezentujący Arcybiskupa.

 



Sadzenie drzew i sprzątanie terenu w Mets Sepasar (prow. Szirak, Armenia) przy tamtejszym kościele, jako odpowiedź na apel Papieża. 17 maja 2020.

» artykuł na ten temat

W Watykanie został opublikowany międzydykasterialny dokument: „Na drodze troski o wspólny dom”. Powstał on z okazji 5.rocznicy ukazania się encykliki „Laudato si’”, podpisanej przez Papieża Franciszka 24 maja 2015 roku, a ogłoszonej 18 czerwca tego samego roku. Dokument przypomina podstawowe przesłanie encykliki: „Wszystko jest powiązane, nie ma kryzysów oddzielonych od siebie, istnieje jeden złożony kryzys społeczno-środowiskowy, który wzywa do prawdziwego nawrócenia ekologicznego”.
Pierwsza część dokumentu podkreśla potrzebę zmiany mentalności, która znajdzie odzwierciedlenie w trosce o stworzenie, w dialogu z innymi oraz w świadomości głębokiego powiązania pomiędzy problemami świata. Sugeruje się dowartościowanie różnych inicjatyw takich np. „Czas dla Stworzenia”, ale także tradycji monastycznych, które uczą kontemplacji, modlitwy, pracy oraz służby.

» artykuł na stronie Vatican News

oprac. EŁ

Patriarchat Ormiańskiego Kościoła Katolickiego, kierowany przez patriarchę katolikosa Grzegorza Piotra XX (Krikor Bedros XX), opracował nowe, bardziej przystępne tłumaczenie Nowego Testamentu, które dzisiaj zostało zaprezentowane.
Nowego tłumaczenia dokonało trzech duchownych. By tekst był bardziej zrozumiały i przystępny, na początku każdej księgi znajdują się krótkie informacje historyczne przedstawiające czas jej powstania i autora. Każdy rozdział zawiera podtytuły i przypisy objaśniające tekst oryginalny.
Jest to spełnienie jednego z postanowień Synodu biskupów ormiańskiego Kościoła katolickiego, który obradowała w siedzibie Patriarchatu w Bzommar (Liban) we wrześniu ubiegłego roku.

» artykuł na stronie Patriarchatu
Ormiańskiego Kościoła Katolickiego

oprac. EŁ

Armenia, klasztor Chor Wirap

Święto  uwolnienia z lochu św. Grzegorza Oświeciciela
Սրբոյ Հօրն մերոյ Գրիգորի Լուսաւորչին ելն ի վիրապէն

Św. GRZEGORZ OŚWIECICIEL ur. ok.240, zm. ok. 326 – założyciel i patron Kościoła ormiańskiego, męczennik chrześcijański, apostoł Armenii, Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Padł ofiarą prześladowania chrześcijan. Został wrzucony do lochu (obecnie klasztor Chor Wirap), gdzie przebywał 13 lat. W więzieniu dał się poznać jako mąż Boży. Dlatego kiedy władca Armenii Trdat III zachorował na tajemniczą chorobę po egzekucji młodych chrześcijanek Rypsymy i Gajane, wezwano Grzegorza. Ten uleczył króla, który uwierzył w moc wiary chrześcijańskiej. Z wdzięczności nie tylko wypuścił św. Grzegorza na wolność, ale sam wraz ze swoim dworem przyjął chrzest i zaprowadził chrześcijaństwo na nowo. 
Armenia stała się oficjalnie pierwszym na świecie krajem chrześcijańskim.

» więcej o św. Grzegorzu Oświecicielu
» artykuł w j. ormiańskim ze strony Ordynariatu
Ormiańskokatolickiego dla Armenii i Europu Wschodniej

 Św. Gajane
 Św. Rypsyma (Hripsime) i jej grób w podziemiach
kościoła św. Rypsymy w Eczmiadzynie.

Dziś i jutro wspominamy pierwsze męczennice Armenii, których męczeńska krew leży u podstaw wprowadzenia chrześcijaństwa w tym kraju: Rypsymę (Surp Hripsime), Gajane i ich towarzyszki - grupę ok. 40 dziewcząt, które pod przewodnictwem Gajany poświęciły się Bogu, wybierając życie w bezżeństwie. Podczas prześladowań uciekły z Cesarstwa Rzymskiego i ok. 300 r. schroniły się w Armenii. Tam jednak, ówczesny pogański król Trdat III, który daremnie zabiegał o rękę jednej z nich - Rypsymy, skazał je wszystkie na śmierć przez ukamienowanie.

 » o św. Rypsymie
» o św. Rypsymie (w j. ormiańskim)
"
Սուրբ Հռիփսիմյանց պատմությունն` ըստ Մովսես Խորենացու"
» książeczka z modlitwą do św. Rypsymy
(PDF; w j. ormiańskim, polskim, transkrypcja)
» kościół św. Gajany

Kim jesteśmy?
Jesteśmy Katolickim Kościołem Wschodnim, pełnoprawnym członem Kościoła Katolickiego, uznającym władzę i autorytet Biskupa Rzymu. Wyróżnia nas starożytny obrządek ormiański.

czytaj więcej
Obrządek ormiański
Obrządek ormiański wywodzi się z Armenii, z tradycji św. Bazylego. Uformowany przez św. Grzegorza Oświeciciela. Charakterystycznym wyróżnikiem jest język liturgiczny - grabar czyli język staroormiański.
czytaj więcej