default_mobilelogo
Udziel nam, Panie, szczerego pragnienia miłości i czynienia dobra.
                 Św. Grzegorz z Nareku, "Litania na Boże Narodzenie"
 
II niedziela „adwentu” w obrządku ormiańskim (Բ. Կիրակի Յիսնակաց)
W obrządku ormiańskim to już drugi tydzień 50-dniowego przygotowania do święta Narodzenia i Epifanii (Objawienia) naszego Pana i Zbawiciela. Mamy długi czas, by się nieco zatrzymać i zastanowić, by coraz bardziej odkrywać to, co w życiu najważniejsze. Bo można, jak ten nierozsądny bogacz z Ewangelii, dać się pochłonąć wyłącznie sprawom ziemskim, skupić tylko na jednym wymiarze życia, jakim są nasze doraźne sukcesy i dobra tego świata, które są potrzebne, ale nie tylko one. Istotne są także wartości duchowe, w sumie najbardziej trwałe.
Adwent jest po to, by przywrócić właściwe i rozsądne proporcje między troską o sprawy doczesne i duchowe, i by zadbać także o „spichlerz” naszego serca, by znalazło się w nim jak najwięcej dóbr, od których zależy nasze życie.  
Poprzednia, pierwsza niedziela ormiańskiego adwentu przypominała o modlitwie, o jej potrzebie i wartości. Obecna druga niedziela zachęca, by bardziej zaufać Bogu, odkrywać Jego obecność i Jego dary w nas i wokół nas. I by starać się „raczej o Jego królestwo, a wszystko inne będzie nam dodane”.

 » Ewangelia wg św. Łukasza (12, 13–31)

Przykład i wstawiennictwo św. Grzegorza z Nareku niech nam pomaga coraz lepiej rozpoznawać, jak wielkim darem jest przyjście Boga, Jego narodzenie i objawienie się światu. By bardziej poświęcić się Jezusowi przez nasze czyny, myśli i modlitwy.
W tygodniu po 2. niedzieli adwentu w liturgicznym kalendarzu ormiańskim przypada wspomnienie świętych apostołów, należących do dwunastu najbliższych uczniów Jezusa:
- Jakuba i Szymona (środa, 29 XI, Սրբոց առաքելոցն Յակովբայ եւ Եմաւոնի)
- Bartłomieja i Judy (sobota, 2 XI, Սրբոց առաքելոցն Բարթողիմէոսի եւ Յուդայի).

Zwłaszcza św. Bartłomiej i św. Juda (ten ostatni miał przydomek Tadeusz, czyli „odważny”) są szeroko czczeni w tradycji ormiańskiej. Ci dwaj apostołowie bowiem, po Zesłaniu Ducha Świętego i wniebowstąpieniu Jezusa, głosili dobrą nowinę o zbawieniu w różnych krajach, ale ostatecznie przybyli do Armenii i tu szerzyli chrześcijaństwo, zasługując na miano "pierwszych oświecicieli" Armenii. Na terenie ówczesnej Armenii ponieśli śmierć męczeńską, najpierw Bartłomiej, potem Tadeusz. Ich działalność i męczeństwo sprawiły, że ponad dwa wieki później – także dzięki działalności św. Grzegorza Oświeciciela - Armenia stała się pierwszym krajem w świecie, który oficjalnie ogłosił przyjął chrześcijaństwo.

ks. prof. Józef Naumowicz 


Papież Franciszek przed rokiem, w liście na zakończenie Jubileuszu Miłosierdzia, ogłosił nowe święto - Światowy Dzień Ubogich - w 33. Niedzielę Zwykłą (wg kalendarza łacińskiego).
W 2017 roku cały Kościól obchodzi I Światowy Dzień Ubogich 19 listopada. Przebiega on pod hasłem: „Nie miłujmy słowem ale czynem".
  

Orędzie Ojca Świętego na I Światowy Dzień Ubogich
(Z Watykanu, 13 czerwca 2017 r.)

Nie miłujmy słowem, ale czynem
1. «Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą!» (1J 3, 18). Te słowa Apostoła Jana wyrażają nakaz, od którego żaden chrześcijanin nie może się uchylić. Powaga, z jaką umiłowany uczeń przekazuje aż do naszych czasów polecenie Jezusa, jest jeszcze bardziej podkreślona przez kontrast zachodzący pomiędzy pustymi słowami, które często znajdują się w naszych ustach, a konkretnymi faktami, z jakimi mamy się zmierzyć. Miłość nie pozwala sobie na wymówki: kto zamierza kochać tak, jak kochał Jezus, powinien postępować zgodnie z Jego przykładem, i to przede wszystkim wtedy, kiedy jest wezwany do okazania miłości ubogim. Sposób, w jaki kocha Syn Boży, jest dobrze znany i św. Jan jasno o tym pisze. Miłość Syna Bożego opiera się na dwóch kolumnach: Bóg pierwszy nas umiłował (por. 1J 4, 10.19), dając całego siebie, również swoje życie (por. 1J 3, 16).
Taka miłość nie może pozostać bez odpowiedzi. Mimo, iż została ona dana jednostronnie i nie domaga się niczego w zamian, miłość ta rozpala serca tak bardzo, że jeśli ktoś jej doświadczy, to czuje się wezwanym, aby ją odwzajemnić pomimo własnych ograniczeń i grzechów. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy łaska Boga, Jego miłość miłosierna, jest przyjęta, na ile jest to tylko możliwe, w naszym sercu tak, że porusza ona naszą wolę oraz uczucia, kierując je w stronę zarówno Boga samego, jak i bliźniego. W ten sposób miłosierdzie, które wypływa z serca Trójcy Świętej, może dotrzeć i poruszyć nasze życie, wzniecając współczucie oraz angażując nas w dzieła miłosierdzia przeznaczone dla braci i sióstr, którzy znajdują się w potrzebie.

» pełny tekst orędzia, ekai.pl
» "Աղքատները խնդիր չէն, այլ՝ ռեսուրս"  (Biedni nie są problemem, ale zasobem) 
- artykuł na stronie Ordynariatu Ormiańskokatolickiego dla Armenii, Gruzji, Rosji i Europy Wschodniej


 

 Kościół ormiańskokatolicki w Erywaniu.
Reprodukcję obrazu
Matka Boża z Nareku (Holy Mother of Narek),
namalowanego przez Ariela Agemiana
(1904-1963).
Olejny oryginał znajduje się w Papieskim Kolegium Ormiańskim w Rzymie.
Obraz przedstawia NMP z dzieciątkiem na ręku i modlącego się św. Grzegorza z Nareku.

I niedziela „adwentu” w obrządku ormiańskim (
Ա. Կիրակի Յիսնակաց)
W obrządku ormiańskim już teraz zaczyna się przygotowanie do święta Narodzenia Jezusa i Objawienia Bożego (Epifanii), zwane „Pięćdziesiątnicą” (hisnakac).
To przygotowanie różni się długością w zależności od wyznania: katolicy mają cztery niedziele adwentu przed Bożym Narodzeniem (stąd w tym roku adwent zaczyna się w niedzielę 3 grudnia), prawosławni - 40 dni przygotowania do Bożego Narodzenia (ten okres nazywają „postem Filipowym”, gdyż zaczyna się on we wspomnienie św. Filipa Apostoła), w obrządku ormiańskim przygotowanie jest dłuższe, trwa 50 dni i obejmuje siedem niedziel przypadających przed 6 stycznia. Okres ten nosi formalną nazwę: „Pięćdziesiątnica” (hisnakac), chociaż popularnie jest też określany zachodnim terminem „adwent”.
Ten długi okres oczekiwania i przygotowania ma to samo znaczenie we wszystkich obrządkach: przysposobić nas, by Bóg mógł się w nas narodzićobjawić w naszym życiu.
W całym tym okresie niech nam towarzyszy zamieszczony obok obraz z ołtarza kościoła ormiańskokatolickiego w Erywaniu (podobny jest w Gliwicach), byśmy mogli, jak św. Grzegorz z Nareku, mieć przed oczyma Maryję Bożą Rodzicielkę i przychodzącego na świat naszego Zbawiciela; byśmy mogli wciąż o tej tajemnicy wcielenia – Słowo Boże staje się ciałem, Bóg staje się człowiekiem – pamiętać, ją rozważać i adorować, nią się zachwycać.
W I niedzielę adwentu (Pięćdziesiątnicy bożonarodzeniowej) Ewangelia przypomina o modlitwie. Jezus uczy modlitwy skierowanej do Boga Ojca, ale mówi także o wartości wytrwałej, regularnej modlitwy.

 » Ewangelia wg św. Łukasza (11, 1–13)

„Bóg Ojciec”, który zawsze „jest” – jak głoszą napisy – tchnie w ulepionego z gliny Adama swego ducha, daje mu życie, umieszcza w nim swój obraz, a potem, by ocalić ludzi, posyła swego Syna na świat, by stał się człowiekiem i złożył ofiarę „dla naszego zbawienia”.
W tym tygodniu, 21 listopada przypada wspomnienie Ofiarowania Maryi w Świątyni. Według tradycji, Maryja od trzeciego do piętnastego roku życia przebywała w świątyni jerozolimskiej. Był to okres jej wewnętrznego przygotowania do powołania bycia Matką Boga.

 Po prawej  malowidło w tym samym kościele ormiańskokatolickim w Erywaniu, utworzone na podst. słynnego reliefu z Norawanku z XIV w., z przedstawieniem postaci Boga Ojca, bardzo rzadko występującym w sztuce ormiańskiej.

ks. prof. Józef Naumowicz 


W najbliższą niedzielę, 19 listopada,

zapraszamy

na ormiańskie uroczystości w Strachówce koło Wołomina pod WarszawąŁ

 msza św. w rycie rzymskokatolickim,
 odsłonięcie pomnika
 koncert

Ogromny pomnik, będący znakiem wdzięczności Ormian wobec króla Kazimierza Wielkiego
za udzielony im przywilej we Lwowie 650 lat temu,
łączy popiersie króla polskiego oraz chaczkar czyli krzyż ormiański.

Z modlitwą – ks. Józef Naumowicz


Aniołowie są istotami z natury swojej różnymi od ludzi. Ponieważ należą do stworzeń, a przez to są nam bliscy, Kościół obchodzi ich święto.
W katolickim kościele łacińskim od ostatniej reformy kalendarza kościelnego wszyscy trzej archaniołowie są czczeni jednego  dnia - 29 września.
W ormiańskim kościele katolickim jest to święto (jak większość) ruchome. W tym roku przypada 11 listopada.
  
Archanioł Michał - Jego imię znaczy "Któż jak Bóg?" W tradycji biblijnej uznany za szczególnego opiekuna narodu Wybranego (Dn 12, 1) i Kościoła. W Apokalipsie (Ap 12, 7-9) przedstawiony jako przywódca zastępów anielskich w walce z Szatanem,

Archanioł Gabriel - Jego imię znaczy "Bóg jest Mocą". Jest specjalnym posłannikiem Boga w zapowiadaniu niezwykłych wydarzeń zbawczych. To on przepowiedział przyjście Mesjasza prorokowi Danielowi (Dn 8, 15), a według Ewangelii św. Łukasza był posłany do Zachariasza i do Maryi w dniu zwiastowania (Łk 1),

Archanioł Rafał - Jego imię oznacza "Bóg uzdrawia". Sam siebie przedstawia, jako tego, który zanosi modlitwy ludzi przed tron Boży (Tb 12, 15). Według Ewangelii św. Jana jest on łączony z sadzawką Betesda w Jerozolimie, gdzie dokonywały się liczne uzdrowienia.

W tym dniu polecajmy w modlitwie: częstego gościa Kościoła Ormiańskokatolickiego w Polsce abp. Rafaela Minassiana - ordynariusza Armenii, Gruzji, Rosji i Europy Wschodniej dla Ormian katolików, ks. Rafała Krawczyka – duszpasterza Katolickiego Kościoła Ormiańskiego w Armenii i ks. Rafała Grzelczyka z Diecezji Płockiej, Prałata (dzajragujn wardapet) Katolickiego Kościoła Ormiańskiego.

» cały artykuł

 
 PARAFIA POŁUDNIOWA

 Zarząd Związku Ormian w Polsce im. Ks. Arcybiskupa Jóżefa Teodorowicza
zaprasza na
XII Dni Kultury Ormiańskiej w dniach 18 i 19 listopada 2017 r.
W programie m. in.:
18 listopada w ramach konferencji na 650-lecie Ormian w Polsce: Księża ormiańscy zasłużeni dla polskiej kultury
19 listopada o godz. 11.00 uroczysta msza św. w kościele pw. św. Trójcy przy ul. Mikołowskiej w Gliwicach

 

 

5 listopada wierni Parafii Centralnej spotkali się na mszy św. w nowym miejscu. Nasz duchowy opiekun, ks. prof. Józef Naumowicz odprawił dla nas pierwszą mszę w kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej, która należy do wspólnoty Rodziny Rodzin, a mieści się w kompleksie przy ul. Łazienkowskiej 14.

» czytaj więcej



 

Kościół MB Jerozolimskiej

Zapraszam na mszę św. ormiańskokatolicką w najbliższą niedzielę

5 listopada 2017 r., godz. 11.00

w kaplicy kościoła Matki Bożej Jerozolimskiej (ulica Łazienkowska 14).

Po mszy św. – spotkanie przy kawie i herbacie.

Z modlitwą – ks. Józef Naumowicz 

» harmonogram Mszy św. dla Parafii Centralnej
» harmonogram Mszy św. ogólnopolski


 

 
PARAFIA POŁUDNIOWA

 

28 października 2017 r. z okazji II Dnia Ormiańskiego w Oławie, zorganizowanego przez Powiatową i Miejską Bibliotekę Publiczną "Koronka" w Oławie i Fundację Armenian Foundation, w Sanktuarium NMP Matki Pocieszenia została odprawiona msza św. ormiańskokatolicka, sprawowana przez ks. prof. Józefa Naumowicza. Posługę kapłańską sprawowali również : o. Marek Miławicki, dominikanin i ks. dr Marcin Kołodziej, którzy przyjechali z Wrocławia. We mszy wział udział ambasador Armenii w Polsce, JE Edgar Gazaryan.

» cały artykuł


Siostra Przełożona Maria Trybała obdarowana modlitwą do św. Rypsymy. 17 października 2017.  Fot. Romana Obrocka
Wizerunek św. Rypsymy znajdujący się w  zbiorach Archiwum Polskich Ormian.
O siostrach Benedyktynkach z klasztoru w Wołowie, spadkobierczyniach benedyktynek ormiańskich, pisalismy kilkakrotnie. Przede wszystkim w związku z bezcennymi darami, jakie ostatnio przekazywały Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich.
W spuściźnie po poprzedniczkach obrządku ormiańskiego siostry posiadaja kilka wyjątkowych przedmiotów. Znajduje się w niej m.in. relikwiarz z relikwiami św. Rypsymy (orm. Surp Hripsime) i św. Benedykta. Siostry czczą te relikwie, ale marzeniem siostry Marii, przełożonej wołowskiego klasztoru, było dotarcie do modlitwy do św. Rypsymy.
I udało się! Została odnaleziona w zbiorach Archiwum Polskich Ormian, w modlitewniku ormiańskim Panali arkajutian, czyli „Klucz królestwa”. Przekładu i polskiej transkrypcji dokonał prof. dr hab. Andrzej Pisowicz.
Modlitwę, ze wszelkimi informacjami, przygotowaliśmy w formie oprawionego obrazka, a także jako czterostronicową  "książeczkę", którą dostały wszytstkie siostry. Została przekazana siostrom 17 października 2017 r.  

 

 

PARAFIA POŁUDNIOWA

Zapraszamy na msze św. ormiańskokatolickie:

Sala Duszpasterstwa Akademickiego w klasztorze oo. Dominikanów,
fot. M. Ohanowicz-Tarasiuk

Oława, Dzień Ormiański 2016 r.,
fot. R. Obrocka

w Warszawie

w niedzielę 22 października 2017, godz. 11.00

w sali Duszpasterstwa Akademickiego w klasztorze oo. Dominikanów, ul. Freta 10
(wejście do klasztoru przez bramę po lewej stronie kościoła św. Jacka).

w Oławie na Dolnym Śląsku

w sobotę 28 października 2017, godz. 15.00

Sanktuarium NMP Matki Pocieszenia, Oława, pl. Św. Maksymiliana Marii Kolbego

Msza św. w ramach Dnia Ormiańskiego     » plakat

Obie msze celebrować będzie ks. prof. Józef Naumowicz,
duszpasterz Ormiańskokatolickiej Parafii Centralnej pw. św. Grzegorza z Nareku w Warszawie

 

ARMENIA

Rozpoczęcie budowy kościoła w Arpeni, jednej z górskich wiosek położonych w prowincji Szirak w Armenii, stało się możliwe, jak pisaliśmy we wcześniejszym artykuledzięki ofiarności wielu wspólnot katolickich w Polsce. Między innymi z diecezji płockiej, archidiecezji warszawskiej i archidiecezji wrocławskiej. Z tej to racji śledzimy postępy w budowie. Kościól właśnie został przykryty dachem.
Wiele jeszcze pracy przed jego budowniczymi.

» galeria
 

 

Jak przed wiekami, warszawscy Ormianie znowu znaleźli wsparcie duszpasterskie u oo. Dominikanów, którzy „przygarnęli” naszą wspólnotę w swoich murach. Tymczasowo udostępniono nam kaplicę Duszpasterstwa Akademickiego, bardzo piękne zabytkowe wnętrze, z ołtarzem w postaci renesansowego portalu z umieszczonym tam krucyfiksem. Miejsce wszystkich urzekło.

» czytaj więcej



 

Zapraszam na mszę św. ormiańskokatolicką w Warszawie w najbliższą niedzielę
8 października 2017 r., godz. 11.00
w sali Duszpasterstwa Akademickiego w klasztorze oo. Dominikanów, ul. Freta 10
(wejście do klasztoru przez bramę po lewej stronie kościoła św. Jacka).

Msza św. sprawowana będzie w intencji ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego
o zdrowie po przebytej 5 października oparacji i siły do dalszej pracy, także jako duszpasterza Ormian polskich.

Następna msza św. ormiańskokatolicka – 22 października, godz. 11.00, w tym samym miejscu.

Z modlitwą – ks. Józef Naumowicz

 

Obraz Matki Bożej Różańcowej znajdujący się w prawym bocznym ołtarzu kościoła Świętej Katarzyny w Szczebrzeszynie, pochodzący prawdopodobnie z nieistniejącego już kościoła ormiańskiego w Zamościu.

za: www.skarbnica.ormianie.pl/

W ormiańskim kościele katolickim różaniec odmawia się w maju, podczas nabożeństw majowych. Nie ma tradycji oddzielnego "miesiąca różańcowego". W kościele rzymskokatolickim październik nazywany jest miesiącem różańcowym (a dzień 7 października został ustanowiony świętem Matki Bożej Różańcowej).

Historia różańca
Tradycja monastycznej modlitwy zwraca uwagę na ciągłą potrzebę trwania w Bożej obecności. Kolejno anachoreci, benedyktyni, cystersi, kartuzi słysząc słowa: „Nieustannie się módlcie” (1Tes 5,17), na wzór Chrystusa uświęcali poszczególne pory dnia i nocy, obok Eucharystii, rozważaniem Ojcze nasz oraz modlitwą stu pięćdziesięcioma psalmami.

Wschodni chrześcijanie, wzrastając w tradycji medytacji, wprowadzili powtarzanie wybranych słów Pisma: „Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu” czy „Panie Jezu Chryste, zmiłuj się nade mną”. Czyniono to w rytm oddechu, posługiwano się często kamykami, by zliczyć ilość powtórzeń i pomóc w skupieniu.

W późniejszych wiekach różaniec połączy rozmaite tradycje, w tym także hezychastyczną modlitwę Jezusową. Na Zachodzie przy klasztorach w VIII i IX w. uczono świeckich wiernych oraz rozmaitych illiterati (analfabetów) modlitw, opartych na Piśmie Świętym, pobożnych hymnach, a przede wszystkim na Modlitwie Pańskiej. Taki zastępczy „psałterz” służył także mnichom, którzy nawet podczas pracy fizycznej mogli odmówić 150 modlitw – tyle, ile jest psalmów w Psałterzu.

We wtorek, 26 września 2017 r. minęło dwadzieścia pięć lat od śmierci ks. prałata Kazimierza Filipiaka, wikariusza generalnego dla wiernych i kapłanów obrządku ormiańskiego w Polsce. W tym dniu Związek Ormiański w Gdańsku zaprosił wszystkich zainteresowanych na spotkanie rocznicowe.

 

18 września, w kościele oo. Dominikanów pw.  św. Jacka, przy ul. Freta w Warszawie, odprawiona została uroczysta msza św. w obrządku ormiańskokatolickim. Przed rozpoczęciem mszy św., na ścianie przed kościołem odsłonięto, a ks. prof. Józef Naumowicz pobłogosławił, tablicę pod nazwą Zaułek Ormiański.
Mszę św. celebrował ks. Naumowicz z udziałem ks. Henryka Błaszczyka z Klebarku i dominikanina o. Marka Miławickiego z Wrocławia. Ksiądz Henryk Błaszczyk w kazaniu nawiązał do Święta Podwyższenia Krzyża, które wg. ormiańskokatolickiego kalendarza liturgicznego obchodzone było w minioną niedzielę. Mówił o znaczeniu i symbolice Krzyża ormiańskiego, o znaczeniu i wymowie chaczkarów, również obecnych w kilku miastach Polski. Wyraził też nadzieję, życząc tego środowisku warszawskich Ormian, że kolejny stanie właśnie tu, przy ścianie, na której zawisła wspomniana tablica. Przywoływał też związki Ormian z kościołem, mówił o postaciach w historii Polski, ich zasługach dla kultury i historii narodu polskiego.
Mszę uświetniał wspaniałym śpiewem liturgicznym 6 osobowy chór męski pod dyrekcję Jakuba Kopczyńskiego.
Dzięki uprzejmości ojców dominikanów po mszy odbyło się spotkanie wszystkich na niej obecnych, którzy zjechali z całej Polski do Warszawy na konferencję naukową „Ormianie polscy. Siedem wieków istnienia”,  organizowaną następnego dnia (19 września 2017) przez Senat RP we współpracy z Polską Akademią Umiejętności i Ormiańskim Towarzystwem Kulturalnym. 

» artykuł na stronie Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich


 

» Błogosławieni, którzy umierają w Panu
List ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego
» wspomnienie

Smutna informacja, przekazana przez panią Halinę Zwiercan, obecną dyrygentkę Zespołu Madrygalistów Wrocławskich:

Ze smutkiem zawiadamiam, że dziś, 16 wrzesnia 2017 roku, wczesnym popołudniem
zmarła po ciężkiej i długiej chorobie
śp.
Małgorzata Malcher
dyrygentka, chóralna wychowanka i następczyni Mieczysława Matuszczaka,
prowadząca przez wiele lat najpierw Chór, a potem Zespół Madrygalistów Wrocławskich,
dający muzyczną oprawę mszom ormiańskokatolickim celebrowanym przez ks. Tadeusz Isakowicza-Zaleskiego.
 
Prosimy o modlitwę za Jej Duszę.
Halina Zwiercan i Madrygaliści Wrocławscy
 ♦
Pogrzeb i Msza św.
odbędą się w środę, 20 wrzesnia 2017 r.
o g. 15.20
na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu
 
 Śp. Małgorzata Malcher była również wieloletnią współpracownicą parafii ormiańskokatolickiej dla Polski południowej.
Chór Madrygaliści Wrocławscy ubogacał od dawna swoim pięknym śpiewem nasze wrocławskie msze ormiańskokatolickie. Przyjmował każde na nie zaproszenie. W ostatnim okresie, ze względu na chorobę, pani dyrygent śp. Małgorzata Malcher w nich nie uczestniczyła, ale zawsze o Niej pamiętaliśmy, modliliśmy się za Jej powrót do zdrowia.
WIECZNE ODPOCZYWANIE RACZ JEJ DAĆ, PANIE...  


 Przypominamy zaproszenie na uroczystą Mszę św. ormiańskokatolicką, która sprawowana bedzie w Warszawie

 w poniedziałek, 18 września 2017 roku o godzinie 19.00

 w kościele oo. Dominikanów św. Jacka, przy ul. Freta 10.

w przeddzień konferencji w Senacie RP
pt. „Ormianie polscy: siedem wieków istnienia"

Przed mszą św., ok. g. 18.30, nastąpi odsłonięcie tablicy informacyjnej "Zaułek Ormiański" przy tym kościele,
przygotowanej przez Fundację Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich.

 

» harmonogram Mszy św. dla Parafii Centralnej
» harmonogram Mszy św. ogólnopolski

 

ARMENIA


W miejscowości Arpeni, jednej z górskich wiosek położonych w prowincji Szirak w Armenii, w połowie lipca 2017 r. Katolicki Kościół Ormiański rozpoczął budowę kościoła. Stało się to możliwe dzięki ofiarności wielu wspólnot katolickich w Polsce.
Dzisiaj (koniec sierpnia 2017 r.) wyraźnie już widać jego bryłę.

Podwyższenie Krzyża Świętego (także: Pańskiego) – święto obchodzone zarówno w kościele zachodnim jak i wschodnim, związane z tradycją odnalezienia relikwii krzyża, na którym umarł Jezus Chrystus. Jest on dla chrześcijan największą relikwią.
W tym roku Święto Podwyższenia Krzyża obchodzone jest, wg ormiańskokatolickiego kalendarza liturgicznego, w niedzielę 17 września (w kosciele rzymskokatolickim zawsze 14 września).
W Kosciele ormiańskim jest jednym z sześciu najważniejszych świąt, po których następuje w poniedziałek OR MERELOC – Dzień Zaduszny.

W Święto Podwyższenia Krzyża wpatrujemy się w Ukrzyżowanego, który stał się posłuszny Ojcu niebieskiemu. Krzyż należy do tajemnicy Boga, jest wyrazem Jego miłości „do końca”. W Synu Bożym jest również nasze zbawienie. On wskazuje, że krzyż jest najświętszym znakiem, który streszcza istotę chrześcijaństwa, jest jego wyróżnikiem. Stanowi nie tylko podstawowy gest modlitwy, ale również najprostsze wyznanie wiary. Znak krzyża wielu chrześcijan nosi na piersiach, czynimy go w różnych sytuacjach naszego życia, od narodzin aż po ostatnie pożegnanie. Spotykamy go przy drogach i górskich szlakach. Krzyże zawieszamy w różnych miejscach, gdzie przebywa człowiek. Chcemy w ten sposób uświęcić przestrzeń, w której żyjemy: świątynie i kaplice, mieszkania i miejsca pracy oraz nauki, szpitale czy wreszcie cmentarze. (...)
Naśladowanie Chrystusa w codziennym dźwiganiu krzyża to zjednoczenie z Jego miłością, uczestnictwo w przemianie naszego życia. Ta droga prowadzi do narodzin nowego człowieka, stworzonego zgodnie z Bożym zamysłem. Jak zauważa kard. Joseph Ratzinger, „człowiek nie zadowala się rozwiązaniami, które nie upodabniają go do Boga. Ale wszystkie drogi wskazywane przez ‘węża’ (Rdz 3,5), to znaczy przez mądrość tego świata, okazują się zawodne. Jedyną drogą jest komunia z Chrystusem, osiągalna w życiu sakramentalnym. Naśladowanie Chrystusa to nie jest kwestia moralności, ale zagadnienie ‘misteryjne’ – połączenie działania Bożego i naszej odpowiedzi”.

za: www.liturgia.wiara.pl, z homilii ks. Leszka Smolińskiego

» artykuł przedstawiający historię Krzyża Świętego i jego kultu

Kim jesteśmy?
Jesteśmy Katolickim Kościołem Wschodnim, pełnoprawnym członem Kościoła Katolickiego, uznającym władzę i autorytet Biskupa Rzymu. Wyróżnia nas starożytny obrządek ormiański.

czytaj więcej
Obrządek ormiański
Obrządek ormiański wywodzi się z Armenii, z tradycji św. Bazylego. Uformowany przez św. Grzegorza Oświeciciela. Charakterystycznym wyróżnikiem jest język liturgiczny - grabar czyli język staroormiański.
czytaj więcej