|
PISMO ŚWIĘTE NA CO DZIEŃ |
||||
| 14 LIPCA 2026 r., WTOREK | ||||
 |
Codzienne czytania |
|||
Szósty i ostatni tydzień Pięćdziesiątnicy prowadzi nas do święta Wardawar, czyli Przemienienia Pańskiego. Zgodnie z obrządkiem ormiańskim jest to tydzień bez wspomnienia Świętych.
W sobotę, 11 lipca 2026 r., obchodzimy Święto Arki. Jest to starożytna Arka Przymierza, która zawiera Dziesięć Przykazań, które Bóg dał Mojżeszowi na górze Synaj. Przykazania te miały służyć jako drogowskaz dla ludu, który na rozkaz Pana opuścił Egipt i szedł przez pustynię ku Ziemi Obiecanej. W Arce Przymierza znajdowała się również laska Mojżesza, którą uderzył wody Morza Czerwonego i rozdzielił je, a także złoty dzban z kilkoma kawałkami manny, która zstąpiła z nieba.
Arka symbolizuje Kościół: to miejsce Najświętsze Starego Testamentu, i symbolizuje Miejsce Najświętsze Nowego Testamentu - którym jest święte ciało i krew Jezusa Chrystusa w Najświętszej Komunii.
Kościół ormiański czci nie tylko święte przedmioty Starego Testamentu, takie jak Arka Przymierza, ale także wszystkich świętych Starego Testamentu.
W niedzielę, 12 lipca 2026 r. obchodzimy Wardawar – „Święto Róż”, Przemienienie Pańskie.
W Kościele ormiańskim święto Przemienienia Pańskiego Jezusa Chrystusa obchodzone jest 98 dni po Wielkanocy. Podczas tego popularnego przedchrześcijańskiego święta Ormianie dekorowali świątynię bogini Asdgh (bogini miłości, piękna, płodności i wody) różami, wypuszczali gołębie i bawili się w wodne gry. Święty Grzegorz Oświeciciel połączył Wadawar z Przemienieniem Pańskimi. Współcześnie w Armenii jest to święto, podczas którego ludzie oblewają się nawzajem wodą.
Upamiętnia ono przemianę, która dokonała się w Jezusie podczas modlitwy. Twarz Chrystusa zajaśniała jak słońce, a Jego szaty stały się lśniąco białe. Apostołowie Piotr, Jakub i Jan byli świadkami tego wydarzenia, które miało miejsce na górze Tabor. Opisują to ewangeliści św. Mateusz (Mt 17, 1-13), św. Marek (Mk 9, 1-12) i św. Łukasz (Łk 9, 28-36).
Historyk Jeghisz z V wieku napisał modlitwę odmawianą w Kościele w to święto:
«Տե՛ր, օրհնիր այս տարվա բերքը և պաշտպանիր բոլոր վտանգներից, և թող Քո աջը, Տե՛ր, պահպանի մեզ ամբողջ տարվա ընթացքում»։
„O Panie, pobłogosław plony tego roku i chroń od wszelkich niebezpieczeństw, a Twoja prawica, o Panie, niech nas strzeże przez cały rok”
» cały artykuł » artykuł w j. ormiańskim
W pierwszej części piątego tygodniu po Pięćdziesiątnicy kontynuowany jest cykl poświęcony świętym ormiańskim.
Razem z królem Trdatem do grona świętych zostały zaliczone jego żona Aszchen i jego siostra Chosrowiducht.
Wtorek 30 czerwca jest dniem świętych patriarchów, synów i wnuków św. Grzegorza Oświeciciela: Aristakesa, Wrtanesa, Grigorisa i Daniela.
Grzegorz miał dwóch synów, Aristakesa, Wrtanesa. Aristakes był młodszym synem, pozostał bezżenny, został wyświęcony przez ojca na kapłana, a następnie na biskupa. Starszy syn, Wrtanesa (żonaty, miał dwóch synów Grigorisa i Husika), został patriarchą po śmierci swego brata).
Oprócz tych pierwszych ormiańskich świętych wspominamy w tym dniu również biskupa Daniela z Syrii, który z rozkazu króla Tirana został pierwszym nieormiańskim katolikosem Armenii.
W czwartek 2 lipca - wspomnienie proroka Elizeusza, który był uczniem proroka Eliasza, następcą swojego mistrza i nauczyciela.
W sobotę 4 lipca obchodzimy święto 12 apostołów Jezusa i ich przywódców, Piotra i Pawła. Obrządek ormiański oddaje szczególną cześć apostołom Piotrowi i Pawłowi, uznając ich za głowy Kościoła Chrystusowego.
Niedziela 5 lipca jest szóstą niedzielą po Pięćdziesiątnicy, rozpoczyna tydzień postu przed świętem Wardawar (Վարդավառ; Przemienienie Pańskie - Տօն Պայծառակերպութեան)
|
|
ՍՐՏԻ ԼՌՈՒԹԵԱՆ ՄԷՋ ԽՕՍՈՒՄ Է ԱՍՏՈՒԱԾ։ |
za: fb ՓանիկիՀայ կաթողիկե տիկնանց միություն, 23.06.2026 r.
Czwarty tydzień Pięćdziesiątnicy obfituje we wspomnienia świętych.
W poniedziałek, 22 czerwca przypada święto św. Nersesa Wielkiego - arcybiskup Armenii w latach 353–373. To Święty Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego i Kościoła katolickiego.
We wtorek, 23 czerwca, przypada święto Proroka Daniela i trzech młodzieńców. Jeden z 4 wielkich proroków Starego Testamentu. Odmówili oddania czci posągowi króla asyryjskiego Nabuchodonozora, za co zostali skazani na wrzucenie do rozpalonego pieca.
Czwartek, 25 czerwca, to święto Świętych Sahaka i Mesropa i wszystkich 75 tłumaczy. To pierwsi ormiańscy tłumacze. Gdy ok. 406 r. mnich Mesrop Masztoc stworzył alfabet, wraz z patriarchą Sahakiem Partewem przystąpił do udostępnienia w rodzimym języku podstawowych ksiąg religijnych.
W sobotę 27 czerwca - proroka Zachariasza, który był ostatnim z proroków. Też w tym dniu czczony jest św. Onufry, pustelnik, który był jednym ze słynnych pustelników na egipskiej pustyni i który spędził całe swoje życie - 60 lat - w chacie w cieniu palmy
Z inicjatywy przełożonych klasztoru w Bazommar (Liban, sanktuarium Matki Bożej z Bzommar, a także siedziba Patriarchatu Ormiańskiego Kościoła Katolickiego) oraz we współpracy z Kościołem ormiańskokatolickim w Libanie, 125 młodych ludzi z różnych organizacji tego Kościoła przybyło rano w niedzielę 21 czerwca 2026 r. do amfiteatru św. Ignacego Maloyana.
Spotkanie rozpoczęło wzajemne poznawanie się młodzieży. Celem wydarzenia było zapoznanie jej z biografią Świętego i jego przesłaniem. Cenną wiedzę edukacyjną i duchową przekazywano m.in. poprzez gry i zajęcia rekreacyjne. Po zapoznaniu się, młodzież uczestniczyła w Boskiej Liturgii przy ołtarzu polowym w amfiteatrze, której przewodniczył ks. Masztoc Zahterian, przełożony klasztoru.
W tym roku święto odnalezienia relikwii św. Grzegorza Oświeciciela
(Գիւտ Նշխարաց Սրբոյ Հօրն մերոյ Դրիգորի Լուսաւորչին) przypada w sobotę, 20 czerwca.
Św. GRZEGORZ OŚWIECICIEL ur. ok.240, zm. ok. 326 – założyciel i patron Kościoła ormiańskiego, męczennik chrześcijański, apostoł Armenii, Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Padł ofiarą prześladowania chrześcijan. Został wrzucony do lochu znajdującego się w kompleksie cytadeli dominującej nad Artaszatem, gdzie przebywał 13 lat.
Kult św. Grzegorza Oświeciciela do dzisiaj jest bardzo żywy w Armenii. Naród czci go jako swojego ojca. W każdej mszy świętej wspomina się jego imię, a w liturgii ormiańskiej wspomnienie tego świętego obchodzone jest trzykrotnie w ciągu roku. Świętuje się: wejście do lochu św. Grzegorza Oświeciciela, wyjście z lochu i odnalezienia relikwii św. Grzegorza Oświeciciela.
Z okazji 1700-lecia chrztu Armenii, papież Jan Paweł II przekazał Kościołom ormiańskim relikwie św. Grzegorza Oświeciciela:
– 11 XII 2000 r. katolikosowi Gareginowi II – zwierzchnikowi ormiańskiego Kościoła apostolskiego podczas jego wizyty w Rzymie,
– 18 II 2001 ormiańskokatolickiemu patriarsze Cylicji Nersesowi Piotrowi XIX (fragment czaszki - relikwię przechowywaną dotąd w Neapolu).
Շաբաթ օրը՝ 20 Յունիսին, կը տօնենք Ս. Գրիգոր Լուսաւորչի Գիւտ նշխարացը։ Ըստ աւանդութեան, Գրիգոր մեկնած էր իր ծերութեանը մէջ դէպի Սեպուհ լեռը, ուր կը ճգնէր Մանէ կոյսը. Թաղելէ ետք Մանէն, ինք շարունակած է ապրիլ նոյն քարայրին մէջ որպէս ճգնաւոր, մինչեւ իր մահը որ պատահեցաւ 326 թուին։
Ըստ աւանդութեան անծանօթ կը մնայ իր մահուան վայրը եւ ուստի անգտանելի իր մարմինը, մինչեւ Ե. Դար, երբ Գառնիկ անունով ճգնաւոր մը կը տեսնէ անոր մարմինը զետեղուած կաղնիի մը մէջ որմէ լոյս կ՛արձակուէր։
| WATYKAN |
Kościoły wschodnie trzeba znać, kochać i wspierać (Leon XIV)
99. Zgromadzenie Plenarne ROACO rozpoczęło miało miejsce w Rzymie, od 16 do 18 czerwca 2026 r. w siedzibie Dykasterii ds. Kościołów Wschodnich. Spotkanie rozpoczęło się uroczystą Mszą św. w kościele Santo Spirito in Sasia.
Głównym tematem tegorocznych obrad była formacja duchowieństwa, osób konsekrowanych oraz przyszłych liderów wspólnot kościelnych. Obrady poświęcone były też wymianie doświadczeń między różnymi tradycjami liturgicznymi oraz programom formacyjnym realizowanym w poszczególnych Kościołach.
18 czerwca Leon XIV przyjął na audiencji uczestników dorocznego Zgromadzenia Plenarnego ROACO. Nawiązał do głównego tematu tegorocznych obrad, którym była formacja duchownych. „Wspierać Kościół nie oznacza bowiem tylko zapewniać mu materialne środki utrzymania, ale także pomagać mu wzrastać w jego tożsamości i sile ewangelizacyjnej, które opierają się na formacji szafarzy, powołanych do szerzenia jego duchowych bogactw”. Podkreślił, że chrześcijański Wschód można zachować tylko wtedy, gdy się go zna: „Utracić jego znajomość oznacza zubożyć Kościół”. Wskazał, że dlatego trzeba inwestować w formację, przypominając wezwanie św. Jana Pawła II do poznawania liturgii Kościołów Wschodu i tradycji duchowych Ojców oraz Doktorów chrześcijańskiego Wschodu. (tekst i zdjęcie - za: Vatican News)
W poniedziałek 15 czerwca zostało opublikowane papieskie Orędzie na VI Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych, zatytułowane „Ja nie zapomnę o tobie” (Iz 49, 15). Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych jest obchodzony w czwartą niedzielę lipca, a więc w okolicach wspomnienia św. Joachima i Anny. W tym roku wypada 26 lipca 2026.
Leon XIV zauważa, że doświadczenie bycia zapomnianym dotyka dziś wielu ludzi, szczególnie osób starszych. Samotność, izolacja czy sprowadzenie człowieka do numeru łóżka lub choroby sprawiają, że wielu seniorów czuje się niewidzialnych. Odpowiedzią na tę sytuację jest jednak Boża miłość, która „nie zapomina o nikim”.
Papież podkreśla, że Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych powinien stać się okazją do odkrycia na nowo więzi międzypokoleniowych. Zachęca szczególnie młodych ludzi do odwiedzania swoich dziadków oraz osób starszych pozostających w samotności. „Sprawcie, aby słowa proroka: «Ja nie zapomnę o tobie», przybrały kształt czułego i serdecznego spotkania”. (za Vatican News)
|
ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA Drodzy Bracia i Siostry! |
Լեւոն ԺԴ. Պապին պատգամը՝ տարեցներու եւ մեծ մայրերու ու հայրերու համաշխարհային օրուան առթիւ. «Ես երբեք քեզ չեմ մոռնար»։ Երկուշաբթի, 15 Յունիս 2026-ին, Սուրբ Աթոռը հրապարակեց Լեւոն ԺԴ. Սրբազան Քահանայապետին պաշտօնական պատգամը՝ Յուլիս 26-ին նշուելիք Տարեցներու եւ Մեծ Մայրերու ու Հայրերու Զ. Համաշխարհային Օրուան առթիւ։ Պապական պատգամին առանցքը հանդիսացած է Եսայի մարգարէի հետեւեալ տողը. «Ես տարբեր եմ, քեզ երբեք չեմ մոռնար» (Ես. 49,15)։ (...) |
"A zatem proszę was, niechaj zamilkną słowa, a odezwą się czyny.
U nas tym czasem pełno słów, ale czynów prawdziwe pustkowie (...)
Mowa zaś jest skuteczna wówczas, kiedy przemawiają czyny".
Dla Ormian polskich zamieszkałych na Kresach jego moc była bezdyskusyjna. Do historii przeszła popularność kuckich odpustów odbywających się 13 czerwca, na które co roku zjeżdżali Ormianie z najodleglejszych zakątków. Zawierzanie mocy św. Antoniego było tak wielkie, że w pamięci wielu kościół ormiańskokatolicki w Kutach był pod jego wezwaniem, choć nie był on patronem nominalnym.
Jest niezwykle popularnym świętym, zaraz po Matce Bożej, na całym świecie. W Padwie znany jest po prostu jako „Święty” – Il Santo.
Święty Antoni z Padwy był franciszkaninem, prezbiterem i doktorem Kościoła, wybitnym kaznodzieją i jednym z największych świętych średniowiecza. Urodził się w Lizbonie w Portugalii, jednak największą część swojej działalności prowadził we Włoszech. Już za życia słynął z niezwykłej wiedzy, głębokiej wiary i wielkiej miłości do ludzi ubogich oraz potrzebujących. Posiadał wyjątkowy dar głoszenia kazań. Według przekazów wielu ludzi nawracało się po jego kazaniach, a nawet zatwardziali grzesznicy zmieniali swoje życie. Papież Pius XII nadał mu tytuł Doktora Kościoła i nazwał go „Doktorem Ewangelicznym”, podkreślając jego niezwykłą znajomość Pisma Świętego i talent kaznodziejski.
Սուրբ Անտոն Փատովացին. խօսքի եւ բարեգործութեան սուրբը
Տիեզերական Եկեղեցւոյ Վարդապետ հռչակուած՝ Սուրբ Անտոնը այսօր ալ կը շարունակէ մեծարուիլ որպէս հաւատքի, աւետարանական իմաստութեան եւ տկարներու հանդէպ տածած սիրոյ տիպար։ Փատովայի մէջ ան պարզապէս ճանչցուած է որպէս «Սուրբը» `Il Santo։
Յունիս 13-ին Եկեղեցին կը յիշատակէ Սուրբ Անտոն Փատովացիին ծիսական տօնը՝ քրիստոնէական աւանդութեան ամենասիրուած սուրբերէն մէկը։ (...)
 |
|
| Rzeźba bezdomnego „Schronienie” na placu Św. Piotra w Watykanie, poświęcona przez papieża Franciszka 9 listopada 2022 r., w przeddzień VI Światowego Dnia Ubogich. |
Tegoroczne orędzie na X Światowy Dzień Ubogich (przypadający 15 listopada 2026 r.) nosi tytuł „Pan jest ucieczką ubogiego” (Ps 14, 6) i zostało podpisane w Watykanie 13 czerwca we wspomnienie św. Antoniego z Padwy - patrona ubogich.
Leon XIV przypomniał w nim, że ubodzy zajmują szczególne miejsce w życiu Kościoła, a stosunek do nich staje się sprawdzianem autentyczności chrześcijańskiego życia.
„Krzyk ubogich o sprawiedliwość jest dziś tłumiony na wiele, coraz bardziej podstępnych sposobów” – napisał Ojciec Święty. Dodał, że środowisko cyfrowe często pogłębia uprzedzenia wobec ubogich i wzmacnia zasłonę obojętności wokół ich problemów. Leon XIV podkreślił, że ubóstwo nie oznacza jedynie braku środków materialnych. Coraz częściej wiąże się ono z utratą godności, możliwości uczestniczenia w życiu społecznym czy wpływu na własny los: „Ubodzy naszych czasów to zapomniani i zepchnięci na margines: okradani nie tylko z chleba, lecz także z głosu i twarzy”.
Centralnym przesłaniem orędzia jest prawda, że Bóg nie pozostaje obojętny wobec ludzkiego cierpienia. Leon XIV podkreślił, że w Jezusie Chrystusie obietnica Bożej bliskości stała się rzeczywistością. (za Vatican News)
na Msze święte w obrządku ormiańskim:
W WARSZAWIE
W SOBOTĘ, 13 CZERWCA 2026 R. O GODZINIE 16.00,
kaplica Matki Bożej w Warszawie, Łazienkowska 14.
archimandryta NAREK MNOYAN,
sekretarz Jego Świątobliwości Katolikosa-Patriarchy Rafała Piotra XXI Minassiana.
|
|
W GLIWICACH
W NIEDZIELĘ 14 CZERWCA 2026 R., O GODZINIE 11.00
WRAZ Z CHRZTEM
kościół Świętej Trójcy, ul. Mikołowska 2
Z serdeczną pamięcią modlitewną - ks. Józef Naumowicz
We wtorek, 9 czerwca obchodzone jest święto dwóch dziewic - św. Nune (Nina) i św. Mane, dwóch wczesnochrześcijańskich męczennic z IV wieku. Należały do grupy 37 dziewic pod przewodnictwem św. Rypsymy i św. Gajane, które uciekły z Rzymu do Armenii przed prześladowaniami cesarza Dioklecjana. Są szczególnie czczone przez Kościół ormiański. Ich historia jest symbolem wczesnego szerzenia chrześcijaństwa na Kaukazie.
= Św. Nune (Nina): uciekła przed prześladowaniami ormiańskiego króla Tiridatesa i udała się do stolicy Gruzji, Mcchety, gdzie prowadziła surowe życie w modlitwie. Dzięki uzdrowieniu królowej Nany i nawróceniu króla Mihrana, przeszła do historii jako Apostołka i Oświecicielka Gruzji. Jej atrybutem jest krzyż z winorośli.= Św. Mane: Odłączyła się od głównej grupy w Armenii i udała się w okolice góry Sepuh (Sebouh), gdzie zamieszkała w odosobnieniu w jaskini. Przez dekady prowadziła surowe, pustelnicze życie. Pod koniec życia odnalazł ją tam św. Grzegorz Oświeciciel, który zastał ją już zmarłą i pochował w jej własnej jaskini (znanej dziś jako "Manya Ayr").
Երեքշաբթի օր` կը տօնենք երկու կոյսեր Հռիփսիմեանց խումբէն, որոնց անուններն են Նունէ եւ Մանէ։ Նունէ, խումբը թողլով` մեկնած էր դէպի Վրաստան եւ հոն քարոզած էր աւետարանը, ապա բժշկած էր թագուհին եւ զաւակը, իսկ Միհրան թագաւորը ազատած էր, փրկելով զինք կորուստէ երբ, որսի ժամանակ, թանձր մշուշ մը պատած էր ամէն կողմ։ (...)
W Wilnie oficjalnie rozpoczął się VI Światowy Apostolski Kongres Miłosierdzia, (WACOM) pod hasłem „Budujemy Miasto Miłosierdzia”. Zgromadził pielgrzymów, duchownych i wiernych świeckich z całego świata. Uczestnicy przybyli z Polski, Stanów Zjednoczonych, Argentyny, Kuwejtu, Mjanmy, Pakistanu, a nawet z odległych wysp Pacyfiku: Wallis i Futuna. Oficjalne ceremonia otwarcia nastąpiła po obchodach Bożego Ciała 7 czerwca, podczas których ok. 7 tys. katolików przeszło w procesji eucharystycznej ulicami Wilna. Kongres potrwa do 12 czerwca.
Wydarzenie rozpoczęło się od serdecznego powitania przez gospodarzy, którzy podkreślili znaczenie tego międzynarodowego spotkania zarówno dla Litwy, jak i dla Wilna, miasta uznawanego na całym świecie za miejsce narodzin orędzia o Bożym Miłosierdziu.
Do uczestników wydarzenia specjalne przesłanie skierował papież Leon XIV: „Jakże bardzo nasz świat woła o miłosierdzie na każdym poziomie, ale pokoju, którego tak głęboko pragniemy, nie da się osiągnąć bez miłosierdzia. Połączmy zatem naszą ufność w nieskończone miłosierdzie Boga z naszym osobistym zaangażowaniem w budowanie bardziej gościnnego i miłosiernego społeczeństwa, zaczynając od naszych rodzin” .
W czasie Kongresu 10 i 11 czerwca s. Teresa de la Fuente (pochodząca z Filipin, gdzie poznała polskie siostry i zaangażowała się w głoszenie orędzia Miłosierdzia Bożego) głosić będzie konferencje o Bożym Miłosierdziu i Matce Bożej Miłosierdzia w oparciu o duchowe dziedzictwo św. Siostry Faustyny.
(Fot. Vilnensis.lt / YouTube)
W tym roku święto uwolnienia z lochu św. Grzegorza Oświeciciela (Սրբոյ Հօրն մերոյ Գրիգորի Լուսաւորչին ելն ի վիրապէն) obchodzimy 6 czerwca.
Również tego dnia przypada wspomnienie - Świętego Ignacego Malojana (Jeranelwujn Ignatios Arkepiskopos Malojani - Երանելւոյն Իգնատիոս Արքեպիսկոպոս Մալոյեանի)
Św. GRZEGORZ OŚWIECICIEL ur. ok.240, zm. ok. 326 – założyciel i patron Kościoła ormiańskiego, męczennik chrześcijański, apostoł Armenii, Święty Kościoła katolickiego, ormiańskiego Kościoła apostolskiego i prawosławnego.
Padł ofiarą prześladowania chrześcijan. Został wrzucony do lochu (obecnie klasztor Chor Wirap), gdzie przebywał 13 lat. Kiedy władca Armenii Trdat III zachorował na tajemniczą chorobę po egzekucji młodych chrześcijanek Rypsymy i Gajane, wezwano Grzegorza. Ten uleczył króla, który uwierzył w moc wiary chrześcijańskiej. Z wdzięczności nie tylko wypuścił św. Grzegorza na wolność, ale sam wraz ze swoim dworem przyjął chrzest i zaprowadził chrześcijaństwo na nowo. Armenia stała się oficjalnie pierwszym na świecie krajem chrześcijańskim.
ŚWIĘTY IGNACY MALOYAN ur. 1869 w Mardin ormiańskokatolicki arcybiskup, święty Kościoła katolickiego. Udał się na naukę do Libanu, by zostać kapłanem. Po półtorarocznym pobycie w Bzommar został posłany do Aleksandrii w Egipcie. Następnie pełnił funkcję sekretarza ormiańskiego patriarchy Konstantynopola. Po rezygnacji poprzedniego arcybiskupa został mianowany jego następcą. W 1911 r. w Rzymie, podczas synodu biskupów ormiańskich, otrzymał sakrę biskupią. W maju 1915 r. znane z okrucieństwa tureckie specjalne oddziały wojskowe Khamsines rozpoczęły masakrę ludności ormiańskiej. Gdy miejscowi dygnitarze namawiali arcybiskupa, aby ukrył się w górach, on odpowiadał: «Pasterz nie może porzucać swych owiec, by ratować własne życie». Uwięziony, zginął śmiercią męczeńską 11 czerwca 1915 r.
Kanonizowany 19 października 2025 roku, na Placu Świętego Piotra w Rzymie przez Ojca Świętego Leon XIV.
w j. polskim i ormiańskim (za kalendarzem FKiDOP 2020):
» św. Grzegorz Oświeciciel » Świety Ignacy Maloyan
W tym roku [2026] 4 czerwca przypada uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało. To jedna z najważniejszych uroczystości w Kościele katolickim. Pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu Kościół obchodzi w Wielki Czwartek. Jednak wówczas Chrystus rozpoczyna swoją mękę. Dlatego od XIII wieku Kościół obchodzi osobną uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (zwaną potocznie Bożym Ciałem), aby za ten dar niezwykły Chrystusowi w odpowiednio uroczysty sposób podziękować.
Data Bożego Ciała nie jest stała, dlatego święto to rokrocznie może wypadać w różnych terminach. Zawsze jednak jest to czwartek po święcie Trójcy Świętej. Wprowadzenie tej uroczystości do kalendarza liturgicznego poprzedziły objawienia bł. Julianny (1193-1258), przeoryszy augustianek z klasztoru Mont Cornillon niedaleko Liège (Belgia). Pod wpływem tych objawień biskup Robert ustanowił w 1246 r. takie święto dla diecezji Liège i w tym samym roku odbyła się pierwsza procesja eucharystyczna. Następnie papież Urban IV (1261-1264), który wcześniej był archidiakonem katedry w Liège i patriarchą Jerozolimy, w roku 1264 bullą Transiturus wprowadził to święto w Kościele powszechnym jako festum Corporis Christi („święto Ciała Chrystusa”).
» "Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa" (brewiarz.pl)
Յիսուսի Մարմնոյ եւ Արեան տօնը
Սուրբ Հաղորդութեան խորհուրդը հաստատուած է նոյնինքն մեր Տիրոջ Յիսուս Քրիստոսի կողմէ, վերնատան մէջ, վերջին ընթրիքի պահուն, որ կը յիշատակուի Զատկուայ շրջանի` Աւագ հինգշաբթի օրը երեկոյեան երբ Ան իր աշակերտներուն տուաւ Հացը որպէս իր մարմինը ու գինին որպէս իր արիւնը որ թափուեցաւ մեր փրկութեան համար։ (...)
Յիսուսի Մարմնոյ եւ Արեան տօնը, ժամանակին կոչուած էր ''Աստուծոյ Տօն'' եւ առաջին անգամ կատարուեցաւ Պելկիոյ մէջ 1246-ին։ Տօնի հաստատման մեծապէս նպաստած են Պելկիոյ մէջ Սրբուհի Ժիւլիէնի (Juliana of Cornillon) տեսիլքները։ Տօնը առաջին անգամ նշուած է Պելկիոյ Լիէժ քաղաքին մէջ։
Papież Leon XIV zatwierdził promulgację sześciu dekretów Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych. Do beatyfikacji zostanie wyniesiony maronicki patriarcha Elias Hoyek, "Ojciec Wielkiego Libanu", wraz z męczennikami hiszpańskiej wojny domowej. Beatyfikacja ta ma również historyczne i głęboko symboliczne znaczenie dla narodu ormiańskiego.
Patriarcha Elias Hoyek okazał ogromne ludzkie i chrześcijańskie wsparcie ormiańskim uchodźcom i sierotom po ludobójstwie i upadku Cylicji. Jego życzliwa postawa odegrała ważną rolę w zapewnieniu tysiącom Ormian uciekającym z Cylicji schronienia w Libanie.
W tych trudnych dniach wiele ormiańskich sierot, które przybyły do Libanu, zostało tymczasowo zakwaterowanych w klasztorach i budynkach maronickich. Patriarcha zaoferował ormiańskim uchodźcom liczne wioski, jeśli francuskie władze okupacyjne pozwolą im zamieszkać w Libanie.
Drogę do beatyfikacji Patriarchy otwiera uznany przez Kościół cud uzdrowienia Nayefa Abou Assiego, oficera armii libańskiej. W 1965 roku obudził się całkowicie zdrowy po śnie, w którym ukazał mu się patriarcha.
Elias Hoyek był człowiekiem dialogu, wielkiej pasterskiej miłości i ewangelicznego ubóstwa. Urodził się 4 grudnia 1843 roku w Libanie. W wieku 16 lat wstąpił do seminarium, studiował teologię w Rzymie, a w 1870 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po powrocie do ojczyzny założył w Ebrine Zgromadzenie Sióstr Maronickich Świętej Rodziny – pierwszy żeński instytut życia apostolskiego w Kościele maronickim. W 1899 roku został patriarchą Antiochii Maronitów. Stał się jednym z najważniejszych autorytetów społeczeństwa libańskiego, dążącego do uniezależnienia się od Imperium Osmańskiego. Podczas I wojny światowej otworzył klasztory i domy zakonne dla ofiar głodu i wojny, za co został skazany na deportację, której uniknął dzięki interwencji Papieża. Zmarł w 1931 roku w Bkerké.
» artykuł o beatyfikacji w j. polskim » artykuł w j. ormiańskim
 |
|
| Św. Gajane |
 |
|
|
Wizerunek św. Rypsymy na relikwiarzu, który znajduje się u sióstr benedyktynek w Wołowie; |
(święto wszystkich zakonnic męczennic, towarzyszek św.Rypsymy - Syrpoc Hripsimianc, Սրբոց Հռիփսիմեանց)
=
(święto wszystkich zakonnic męczennic, towarzyszek św. Gajany - Syrpoc Gajanianc, Սրբոց Գայիանեանց)
Dziś i jutro wspominamy pierwsze męczennice Armenii, których męczeńska krew leży u podstaw wprowadzenia chrześcijaństwa w tym kraju: Rypsymę (Surp Hripsime), Gajane i ich towarzyszki - grupę ok. 40 dziewcząt, które pod przewodnictwem Gajany poświęciły się Bogu, wybierając życie w bezżeństwie. Podczas prześladowań uciekły z Cesarstwa Rzymskiego i ok. 300 r. schroniły się w Armenii. Tam jednak, ówczesny pogański król Trdat III, który daremnie zabiegał o rękę jednej z nich - Rypsymy, skazał je wszystkie na śmierć przez ukamienowanie.
» o św. Rypsymie
» "Սուրբ Հռիփսիմյանց պատմությունն` ըստ Մովսես Խորենացու" - o św. Rypsymie w j. ormiańskim
» książeczka z modlitwą do św. Rypsymy (PDF; w j. ormiańskim, polskim, transkrypcja)
W pierwszą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego obchodzone jest święto Trójcy Przenajświętszej.
Tego samego dnia w Kościele ormiańskim (lac. 20 lipca) upamiętnia się święto wniebowstąpienia proroka Eliasza w ognistym rydwanie.
Eliasz to jeden z największych proroków Starego Testamentu. Wspomina go Księga Kronik, ale najlepiej można go poznać dzięki Księgom Królewskim.Ormiańska duchowość głosi, że Eliasz nigdy tak naprawdę nie umarł...
Piękną syntezę życia proroka Eliasza w formie poetyckiej przekazuje wspomniana Księga Syracha, która powstała około 150 lat przed Chr., a zatem kilkaset lat po życiu Eliasza. Zawiera ona klucz do poznania historii biblijnej proroka Eliasza (48,1-12):
|
Następnie powstał Eliasz, prorok jak ogień, |
Słowem Pańskim zamknął niebo, |
Rozszerzanie misji duszpasterskiej
29 stycznia 2026 r., Jego Eminencja abp Kevork Noradounguian, ordynariusz dla Ormian Katolików Armenii, Gruzji Rosji i Europu wschodniej, mianował Jego Eminencję Ks. Petrosa Yesayana - proboszcza moskiewskiej parafii, wikariusza biskupiego ormiańskiego Kościoła katolickiego na Rosję - również wizytatorem dla Ormian Katolików Białorusi i Kazachstanu.
W dniach 6-14 maja 2026 r., w wigilię Święta Wniebowstąpienia, ks. Petros Yesayan po raz pierwszy odwiedził Kazachstan, co było wielką niespodzianką i ogromną radością dla miejscowych rodzin ormiańskich. Była to pierwsza, historyczna wizyta duchownego katolickiego Kościoła ormiańskiego w Kazachstanie. W Bałchaszu i w rzymsko-katolickiej Katedrze Matki Bożej Fatimskiej w Karagandzie, gdzie ks. Petros sprawował Boską Liturgię, rodziny ormiańskie po raz pierwszy uczestniczyły w ormiańskiej liturgii, w ojczystym języku! Wielu po raz pierwszy przystąpiło do Komunii Świętej. Czworo młodych ludzi i dzieci przyjęło chrzest.
Ks. Petros spotkał się również z lokalnymi biskupami i księżmi Kościoła łacińskiego, zapoznał ich z Kościołem ormiańskokatolickim, przekazał serdeczne pozdrowienia od Jego Eminencji abpa Kevorka Noradounguiana. Odbył spotkania i nawiązał serdeczne relacje z miejscowymi Ormianami katolikami, którzy odczuwają ogromną potrzebę kontaktu z duchownymi ormiańskimi i głębszego zrozumienia własnej duchowej, religijnej tożsamości, która ma głęboko ormiański i głęboko katolicki charakter.
Ks. Petrosa Yesayana złożył również wizytę Ambasadorowi Republiki Armenii w Kazachstanie.
Rozbroić sztuczną inteligencję, nie dla logiki wykluczenia i dominacji
Pierwsza encyklika papieża Leona XIV. Opublikowany 25 maja dokument Ojciec Święty podpisał 15 maja, dokładnie w 135. rocznicę ogłoszenia Rerum Novarum Leona XIII. Wzorem swojego poprzednika, Leon XIV napisał encyklikę społeczną poświęconą jednemu z głównych wyzwań współczesności.
Leon XIV w swojej pierwszej encyklice „Magnifica humanitas” podejmuje refleksję nad społeczną nauką Kościoła w dobie sztucznej inteligencji. Dokument stanowi wezwanie do ochrony „wspaniałego człowieczeństwa, w którym Bóg i ludzkość zamieszkują razem” poprzez promowanie prawdy, godności pracy, sprawiedliwości społecznej i pokoju. W erze cyfrowej należy rozbroić sztuczną inteligencję i przezwyciężyć teorię „wojny sprawiedliwej”, ożywiając dialog i multilateralizm.(...) [TUTAJ cały artykuł]
|
ENCYKLIKA WPROWADZENIE |
Լեւոն ԺԴ-ի շրջաբերականը. ԱԲ թող ծառայէ մարդուն ոչ թէ քիչերու իշխանութեան “Rerum novarum”շրջաբերական նամակի 135րդ տարեդարձին առիթով, Լեւոն ԺԴ Քահանայապետը իր այս “Magnifica humanitas”, առաջին շրջաբերականով կը խորհրդածէ Եկեղեցւոյ ընկերային վարդապետութեան մասին Արհեստական Բանականութեան ժամանակաշրջանին մէջ։ Անոր կոչն է պահպանել «Աստուծմէ բնակուած վսեմ (հոյակապ) մարդկութիւն մը», խթանելով ճշմարտութիւնը, աշխատանքի արժանապատւութիւնը, ընկերային արդարութիւն եւ խաղաղութիւն։ Թուային դարաշրջանին մէջ հարկաւոր է զինաթափ ընել ԱԲ եւ յաղթահարել «արդար պատերազմի» տեսութիւնը (...) » artykuł w j. ormiańskim (Vatican News, sekcja ormiańska) |
|
Kim jesteśmy?
|
|
|---|---|
Jesteśmy Katolickim Kościołem Wschodnim, pełnoprawnym członem Kościoła Katolickiego, uznającym władzę i autorytet Biskupa Rzymu. Wyróżnia nas starożytny obrządek ormiański.
|
|
Obrządek ormiański
|
|
|---|---|
Obrządek ormiański wywodzi się z Armenii, z tradycji św. Bazylego. Uformowany przez św. Grzegorza Oświeciciela. Charakterystycznym wyróżnikiem jest język liturgiczny - grabar czyli język staroormiański.
|