7 października 2026 r. personel szpitala im. Matki Bożej z Nareku w Aszocku świętował 35. rocznicę powstania placówki. W uroczystym wydarzeniu uczestniczyli: nuncjusz apostolski dla Gruzji i Armenii bp Giuseppe Pasotto; Ambasador Włoch w Armenii, dziekan wspólnot katolickich Armenii, archimandryta o. Nerses Galstyan; proboszcz wspólnot katolickich ormiańskich w Ashotsku, o. Hovsep Galstyan; księża kamilianie; przewodniczący wspólnoty w Aszocku; przedstawiciele władz miejskich i państwowych w Aszocku; generalna siostra przełożona sióstr ormiańskich Niepokalanego Poczęcia – a także inni goście, personel medyczny szpitala i mieszkańcy Aszocka.
Zastępca dyrektora szpitala przekazał słowa dyrektora szpitala, ks. Mario Cucarolo, kamilianina, podsumowujące trudną drogę, jaką szpital przebył od momentu powstania, niedługo po trzęsieniu ziemi w 1988 roku, z inicjatywy papieża Jana Pawła II, przy finansowym i profesjonalnym wsparciu Konferencji Episkopatu Włoch, rządu włoskiego oraz Caritas Italia. Przypomniał słowa Ojca Świętego wypowiedziane podczas otwarcia szpitala 7 października 1991 roku: „Drodzy bracia w Chrystusie, szpital im. Matki Bożej z Nareku, wraz z innymi obiektami, które Kościół katolicki zechciał ofiarować narodowi ormiańskiemu, który ucierpiał w tragicznym trzęsieniu ziemi w 1988 roku, jako znak miłości wiernych, stał się żywym pomnikiem chrześcijańskiej miłości i solidarności. Taki bowiem jest Kościół – wspólnota zrodzona z miłości Boga, która w miłości odnajduje sens swojego istnienia, swój jedyny interes i swój jedyny cel”.
Powiedział o tym, jak trzej ojcowie kamilianie zostali wysłani przez papieża do Aszocka w 1991 roku, aby pracować w nowo powstałym szpitalu – początkowo tylko na sześć miesięcy, ale o. Mario kontynuował swoją posługę i pozostaje w Armenii do dziś.
Przytoczył kilka liczb świadczących o skutecznej i intensywnej pracy szpitala. Do 2012 roku wszystkie usługi medyczne były świadczone całkowicie bezpłatnie. Od tego czasu niektórzy pacjenci płacą jedynie 20% tego, co zapłaciliby w innych placówkach medycznych. Oprócz usług medycznych, setki rodzin z okolicznych wiosek, za pośrednictwem o. Mario, otrzymały pomoc charytatywną od włoskich filantropów: 50 domów i małych gospodarstw rolnych zostało przekazanych potrzebującym rodzinom. Opiekę zdrowotną i pomoc społeczną w szpitalu zapewniły Caritas Italia, Konferencja Episkopatu Włoch, ojcowie kamilianie, darczyńcy prywatni, wspólnoty kościelne i organizacje skupiające wolontariuszy.
Od momentu powstania, duchowni ormiańskiego Kościoła katolickiego regularnie odprawiają w tutejszej kaplicy msze święte, udzielają sakramentów oraz modlą się za personel i pacjentów szpitala. Obecnie duchową opiekę w szpitalu sprawuje ks. Hovsep Galstyan.
Mario wspomniał także o trudnościach – materialnych i duchowych – które pojawiły się zwłaszcza od 2022 r., gdy darowizny znacznie spadły, a praca szpitala została nawet czasowo zawieszona: „Szczególnie trudno było przekazać ducha św. Kamila pracownikom służby zdrowia – nauczyć ich dostrzegać cierpiącego Chrystusa w pacjencie, a nie tylko w tym chorym człowieku, od którego można dostać pieniądze, zarobić na własne trudności finansowe, ponieważ szpital jest miejscem, w którym pośród choroby, bólu i trudnych doświadczeń człowiek musi czuć, że nie jest sam” .
Wspomniał również siostrę Noelle Locatelli. Była francuską zakonnicą, przeszło dwadzieścia lat posługującą wśród najbiedniejszych i najbardziej potrzebujących w Armenii,, która przez większość życia służyła w szpitalu i zmarła w 2019 r. Była siostrą ze wspólnoty św. Karola de Foucauld, prowadziła z oddaniem rozległą działalność humanitarną. Została uhonorowana najwyższym odznaczeniem państwowym Francji, Legią Honorowa – właśnie tutaj, 2 października 2014 r. w szpitalu w Aszocku.
Ambasador Włoch, wygłosił przemówienie powitalne. Podziękował ojcu Mario za ogromną pracę na rzecz szpitala. Określił działalność szpitala jako świadectwo przyjaznych stosunków między Włochami i Armenią po trzęsieniu ziemi w 1988 r. Nuncjusz apostolski, bp Giuseppe Pasotto, również złożył gratulacje personelowi szpitala.
W imieniu abpa Kevorka Noradounguiana, ordynariusza Ordynariatu Ormiańskiego Kościoła Katolickiego dla Armenii i Europy Wschodniej, o. Nerses Galstyan przekazał jego słowa, gratulacje i błogosławieństwo. Zwrócił uwag, że po trzęsieniu ziemi w Spitaku Włochy były pierwszym krajem, który udzielił Armenii pomocy i udzielił jej najwięcej. Mówił też o trudnościach towarzyszących powstaniu szpitala, wynikających głównie z różnic między postsowiecką mentalnością tutejszej ludności a ideologią włoskiego duchowieństwa. „Aby to wszystko osiągnąć, potrzebne były nie tylko umiejętności, ale i wielka wiara. (…) W imieniu nas wszystkich wyrażam wdzięczność włoskiemu rządowi, Caritas Italia, a zwłaszcza tym, którzy służąc tutaj, poświęcili się dla nas całkowicie. Innym wzorem do naśladowania jest siostra Noel, która pracowała bez oszczędzania. To przede wszystkim posługa nadziei. Dziękujemy również personelowi medycznemu za ich pracę. Niewielu jest gotowych służyć w taki sposób. odległych instytucji, takich jak Szpital w Ashotsku".
Słowa gratulacji i podziękowania przekazali również: s. Arusyak Sachonyan, dyrektorka medyczna szpitala, a także pacjenci i matki rodzin korzystających ze szpitalnej pomocy charytatywnej.
Dzień jubileuszu zakończył się poczęstunkiem w ciepłej i przyjaznej atmosferze.
