default_mobilelogo

 

Obraz Matki Bożej Ormiańskiej

z Łyśca k. Stanisławowa

w sanktuarium maryjnym

w Gliwicach, gdzie dzisiaj

odbywa się odpust parafialny.

   
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest jednym z najważniejszych i najstarszych świąt maryjnych. Już w V wieku znane było w Palestynie i w Syrii. Początkowo obchodzono je tylko lokalnie w sanktuarium maryjnym niedaleko Betlejem. Od VI wieku święto zaczęło rozszerzać swój zasięg i zostało połączone ze wspomnieniem kresu życia Maryi. Było obchodzone pod różnymi nazwami: Przejścia, Zaśnięcia, Odpocznienia. Od VII wieku zostało przyjęte przez Stolicę Apostolską i przemianowane na Święto Wniebowzięcia.
W 1950 roku Papież Pius XII ustanowił Wniebowzięcie jednym z dogmatów Kościoła Katolickiego. W konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus ogłosił: „Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze dziewica, po zakończeniu biegu życia ziemskiego, została z ciałem i duszą wzięta do niebieskiej chwały”. Wyznając tę prawdę katolicy wyrażają przekonanie, iż zmartwychwstanie i wniebowstąpienie to wydarzenia, które nie dotyczą jedynie samego Jezusa Chrystusa. Nowy sposób istnienia człowieka w Bogu zapoczątkowany przez zmartwychwstanie Chrystusa staje się udziałem wszystkich, którzy łączą się z Chrystusem. W pierwszej kolejności ma w nim udział Maryja. Ten nowy sposób istnienia nie ma charakteru czysto duchowego, ale obejmuje również ludzkie ciało.
W Polsce Wniebowzięcie zwane jest także Świętem Matki Bożej Zielnej. Od IX wieku tego dnia w kościołach poświęca się zioła, kwiaty, kłosy zbóż i owoce. Dawniej wierzono, że takie święcone bukiety mają szczególną moc: zapewniają bezpieczeństwo i pomyślność w gospodarstwie.
                                                                                                                  wm it (KAI), za: ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski
                              Harmonogram                                   cały artykuł



O Św. Grzegorzu Oświecicielu

Dekret

W ślad za ormiańskokatolicką parafią centralną, której nadano wezwanie św. Grzegorza z Nareku,
również ormiańskokatolicka parafia południowa z siedzibą w Gliwicach
otrzymała swego patrona – św. Grzegorza Oświeciciela, chrystianizatora Armenii.

Stosowny dekret kard. Kazimierza Nycza, ordynariusza katolików obrządku ormiańskiego w Polsce, został ogłoszony podczas uroczystej mszy św. w 100. rocznicę ludobójstwa Ormian, którą w niedzielę 26 kwietnia 2015 r. odprawił w Gliwicach ks. proboszcz Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Siedzibą parafii pw. św. Grzegorza Oświeciciela jest ormiański kościół św. Trójcy w Gliwicach, jednak sama parafia rozciąga się na całym obszarze południowej Polski, od Zgorzelca po Przemyśl, obejmując swym zasięgiem m.in. ormiańskokatolickie wspólnoty we Wrocławiu, Oławie, Krakowie i Rzeszowie. Św. Grzegorz Oświeciciel (ok. 257–ok. 331), po ormiańsku Grigor Lusaworicz, to chrystianizator Armenii i patron Ormian. Zgodnie z tradycją, za działalność misyjną został przez pogańskiego króla Armenii Trdata III uwięziony w lochach Chor Wirap. Jednak gdy w cudowny sposób uzdrowił swego prześladowcę, król wraz z całym dworem przyjął chrzest i ogłosił chrześcijaństwo religią państwową, czyniąc Armenię pierwszym chrześcijańskim państwem w dziejach. Św. Grzegorz Oświeciciel został zaś pierwszym katolikosem Kościoła ormiańskiego..
(za: AWEDIS nr 23 - lato 2015)                                                                                                                                                        art