W tym roku we Wrocławiu ks. prof. Józef Naumowicz odprawił mszę świąteczną w niedzielę 4 stycznia, dwa dni przedtem, gdy ormiański Kościół katolicki świętuje Objawienie Pańskie (Astwacahajtnutiun) i chrzest Jezusa w Jordanie. Ksiądz przyjechał do nas z Gliwic, gdzie o godz. 11.00 odprawił mszę św. (a poprzedniego popołudnia, w sobotę 3 stycznia – w Krakowie). Wraz z ks. Naumowiczem, mszę św. koncelebrował ks. prałat Kazimierz Sroka, wieloletni przyjaciel środowiska Ormian (obecnie rezydent parafii św. Franciszka z Asyżu we Wrocławiu). Księżom asystowali subdiakoni Emmanuel Muradyan, Aharon Samvelyan i Jakub Szyszko, oraz ministrant Mieszko.
Msza św. sprawowana była w dwóch intencjach. Ks. prof. Józef Naumowicz powiedział kilka słów o każdej ze Zmarłych:
– za zmarłą 16.12.2025 r. śp. Mariannę Szczebel - Domanasiewicz - doktor nauk medycznych, przez wiele lat związana z obecną Katedrą i Kliniką Pediatrii, Alergologii i Kardiologii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu (pod koniec mszy syn Adam pożegnał Mamę wzruszającym wierszem);
– za zmarłą 29.12.2025 r., śp. Zofię z Agopsowiczów Lewicką - polska Ormianka, córka Jadwigi (z Czaykowskich) i Bronisława Agopsowiczów. Piękny, szczery i dobry człowiek, pełna autentycznej wiary, życzliwości i serdeczności. Mówiła: „Całym swym sercem zwrócona jestem do Boga. W Nim i tylko w Nim pokładam całą swą nadzieję na spotkanie się z bliskimi kiedyś w niebie.” Ksiądz wspominał, jak niejednokrotnie gościła go wraz z klerykami u siebie, częstując, przed mszą, obiadem.
W wygłoszonej homilii ks. Naumowicz mówił o historii trzech mędrców, którzy przybyli „ze Wschodu”, różnych przypuszczeniach na temat ich pochodzenia. Nie wiemy dokładnie z jakiego kraju przybyli. Magowie, jak nazywa ich Ewangelia, mogli być kapłanami perskimi – lecz w szerszym rozumieniu, to ludzie mądrzy, uczeni. Babilonia, która była też częścią Persji, była centrum badań nieba, gwiazd.
Magowie uznali w Chrystusie króla, Boga - człowieka, Zbawiciela, Mesjasza. Mogą być dla nas wzorem, by rozpoznawać obecność Boga w drugim człowieku, w Eucharystii, a także w naszym codziennym życiu.
Drugą tajemnicą święta Epifanii jest ukazanie (błogosławiona jest woda), że momentem przełomowym jest chrzest Jezusa w Jordanie, gdy zgromadzeni usłyszeli głos z Nieba („A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».”; Mt 3, 13 – 17). To potrójne (krzyżem, Ewangelią, myronem) błogosławienie wody, to jakby Duch Święty przenikał wodę swoją mocą, ma ona w pewnym sensie znaczenie egzorcyzmujące. Ksiądz wspominał również różne przedstawienia tych wydarzeń w sztuce.
Podczas mszy, jak zwykle towarzyszył nam chór Wrocławscy Madrygaliści, dzięki temu była ona uzupełniona przepięknymi kolędami, a wśród nich "Wędrowali Trzej Królowie" (słowa: Bogdan Kasprowicz, muzyka: Krzysztof Teodorowicz, opracowanie do śpiewu chórowego: prof. Piotr Drożdżewski)
Pięknie dziękujemy za miniony rok i życzymy dobrego i Błogosławionego właśnie rozpoczętego 2026 roku!
Na zakończenie liturgii nastąpił piękny obrzędem chrztu wody, a po nim indywidualne błogosławieństwo wiernych. Ksiądz błogosławiąc wodę świętym krzyżem, Ewangelią i świętym olejem (myronem), przyzywa nad nią mocy Ducha Świętego, aby: “mogła ona czynić domy szczęśliwymi, leczyć chorych, zbawiać dusze, jak też ciała, i by służyła do spełnienia wszystkich potrzeb” (modlitwa z błogosławienia wody). Stąd zwyczaj zabierania tej wody do domów, co jest też symbolem jedności z całym Kościołem Ormiańskim na całym świecie.
Na koniec, z nowym rokiem, serdecznie dziękujemy Proboszczowi parafii pw. Bożego Ciała, księdzu kanonikowi MARKOWI BIAŁEMU, za kolejny rok tak wielce życzliwej i pomocnej gościny, dzięki czemu my, jako wspólnota ormiańska, wrocławscy wierni Parafii Południowej ormiańskiego Kościoła katolickiego w Polsce już 12 rok mamy tak komfortowe warunki do sprawowania liturgii, spotykania się.
Księdzu życzymy błogosławieństwa Bożego na kolejny rok.
Dziękujemy!
tekst i zdjęcia: Elżbieta Łysakowska
