W pierwszą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego obchodzone jest święto Trójcy Przenajświętszej.
Tego samego dnia w Kościele ormiańskim (lac. 20 lipca) upamiętnia się święto wniebowstąpienia proroka Eliasza w ognistym rydwanie.
W historii religijnej starożytnego Izraela wielkie znaczenie mieli prorocy, ich nauczanie, ich przepowiadanie. Pośród nich znaczącą postacią jest Eliasz, powołany przez Boga, aby doprowadzić lud do nawrócenia. Jego imię oznacza: "Pan jest moim Bogiem", i jest ono w harmonii z jego życiem. O nim mówi Syrach: "Powstał Eliasz, prorok jak ogień, a słowo jego płonęło jak pochodnia" (Syr 48, 1). Z pomocą tego ognia Izrael odnajdzie swoją drogę do Boga. Realizując swoje posłanie, Eliasz modli się, błaga Pana, aby przywrócił życie synowi wdowy, która przyjęła go w gościnę (por. 1 Krl 17, 17-24). Wykrzyczał Bogu swoje zmęczenie i swoją trwogę, gdy musiał uciec na pustynię, ścigany przez królową Izebel, która chciała go zabić (por. 1 Krl 19, 1-4), ale przede wszystkim jego moc jako orędownika objawia się na górze Karmel. Wtedy to modli się przed całym Izraelem do Boga, aby się objawił i przemienił serce ludu.
Ormiańska duchowość głosi, że Eliasz nigdy tak naprawdę nie umarł...
Piękną syntezę życia proroka Eliasza w formie poetyckiej przekazuje wspomniana Księga Syracha, która powstała około 150 lat przed Chr., a zatem kilkaset lat po życiu Eliasza. Zawiera ona klucz do poznania historii biblijnej proroka Eliasza (48,1-12):
Ormiańska duchowość głosi, że Eliasz nigdy tak naprawdę nie umarł...
Piękną syntezę życia proroka Eliasza w formie poetyckiej przekazuje wspomniana Księga Syracha, która powstała około 150 lat przed Chr., a zatem kilkaset lat po życiu Eliasza. Zawiera ona klucz do poznania historii biblijnej proroka Eliasza (48,1-12):
|
Następnie powstał Eliasz, prorok jak ogień, |
Słowem Pańskim zamknął niebo, |
