Jest to jedno z głównych świąt Chrystusa. Kościół przyjął tradycję obchodzenia tego święta 40 dni po Wielkanocy, a Zesłania Ducha Świętego 50 dni po Wielkanocy, czyli 10 dni po Wniebowstąpieniu. Tematem przewodnim liturgii 6. tygodnia po Wielkanocy są ostatnie dni ukazania się zmartwychwstałego Chrystusa i Jego odejście z tego świata. Opis Wniebowstąpienia znajdujemy w Ewangelii św. Łukasza (Ew. Łk 24, 52) i w Dziejach Apostolskich (Dz 1, 9-11), podczas gdy pozostałe Ewangelie kończą się poleceniem Chrystusa skierowanym do uczniów, aby głosili Jego Ewangelię na całym świecie.
W obrządku ormiańskim Wniebowstąpienie Chrystusa świętuje się tradycyjnie w czwartek. Według tegorocznego kalendarza liturgicznego przypada ono 14 maja 2026 r. W Polsce (podobnie jak we Włoszech) uroczystość Wniebowstąpienia - zgodnie z dekretem watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów - od 2004 r. kościół rzymskokatolicki obchodzi w VII Niedzielę Wielkanocną (w tym roku 17 maja).
Dzień Wniebowstąpienia jest dla Ormian bardzo radosny, także jako radosne ludowe święto ormiańskie. Zwykle wypada w środku wiosny, co daje ludziom możliwość wyjścia na dwór, na pola i w góry. Grupy mężczyzn biorą udziału w różnych grach i konkursach, a kobiety i dziewczęta losują miedzy sobą wcześniej przygotowane najróżniejsze wróżby, dotyczące ich przyszłości - a to o dobrym życiu czy pięknym narzeczonym, a to o pięknym domu. Mają przy tym wiele radości i dobrą zabawę. Śpiewają też różne piosenki i wykonują tańce. W wielu wsiach, a także miastach zwyczaj ten zachował się i pozwala na utrwalenie tradycji ludowych.
Niedziela 17 maja, Siódma Niedziela Wielkanocna, jest w Kościele ormiańskim Drugą Niedzielą Palmową. Jest przypomnieniem Wniebowstąpienia Chrystusa, upamiętnia Jego triumfalny wjazd do Nieba; daje nam nadzieję na wejście po śmierci do nieba i przebywanie w Bożej obecności.
» o święcie Wniebowstąpienia (w j. ormiańskim)