Troska i opieka i zgromadzenia w Bzommar nad setkami ormiańskich sierotZ bezwarunkowym oddaniem bracia z ormiańśkokatolickiego kladsztoru w Bzommar dawali świadectwo ojcostwa Boga ormiańskim sierotom Ludobójstwa, przesiedlonym, słabym i zranionym w sercu i na duszy, zapewniając im edukację, wychowanie i wykształcenie zawodowe, aby zabezpieczyć ich przyszłość. Otwarto również nowe sierocińce, w szczególności sierociniec św. Grzegorza Oświeciciela w Bejrucie, gdzie zgromadzono setki ormiańskich sierot. (...)
Większość sierot była tureckojęzyczna, pozbawiona przynależności religijnej i podstawowego wykształcenia. W sierocińcu dużą wagę przywiązuje się do edukacji chrześcijańskiej, religijnej i moralnej, języka ormiańskiego i historii Armenii. Sierociniec pełni funkcję szkoły ormiańskiej dla ormiańskich sierot.
W sierocińcu powstał ruch harcerski, który jest bardzo aktywny. W sierocińcu otwarto fabrykę obuwia, a wielu sierot zostało wysłanych do różnych warsztatów, aby uczyć się rzemiosła i zapewnić sobie w przyszłości źródło utrzymania.
Զմմառու միաբանութեան հարիւրաւոր հայ որբերու մատուցած խնամքն ու հոգատարութիւնը
Անվերապահ նուիրումով Զմմառու միաբան հայրերը պանդուխտ, տկար, սրտով եւ հոգիով վիրաւոր Մեծ Եղեռնի հայ որբերուն տուին վկայութիւնը Աստուծոյ հայրութեան, տալով անոնց կրթութիւն, հոգեւոր դաստիարակութիւն եւ արհեստներու ուսուցում՝ ապահովելու համար անոնց ապագան։ Բացուեցան նաեւ նոր որբանոցներ, մասնաւորաբար Պէյրութի մէջ «Ս. Գրիգոր Լուսաւորիչ» որբանոցը, ուր հաւաքուեցան հարիւրաւոր հայ որբեր։ (...)
» cały artykuł w j. ormiańskim