W tradycji ormiańskiej, podobnie jak w wielu wschodnich tradycjach, środa po IV Niedzieli Wielkiego Postu - niedzieli roztropnego rządcy, czyli jego 24. dzień, jest bardzo ważna. Jest ona nazywana półpościem (Midzink - Միջինք), bowiem tego dnia mija równo połowa Wielkiego Postu.W liturgii śpiewane są specjalne hymny na zaznaczenie, że połowa postu za nami. Przygotowywany jest specjalny poczęstunek, zawieszony jest na ten dzień ścisły post "o chlebie i soli".
Nie jest to święto religijne, ale po prostu okazja do spotkań - modlitwy, dziękowania Bogu za dni, które minęły, biesiadowania.
Չորեքշաբթի 11 Մարտ, հայ տօնացոյցի համաձայն Միջինք է, Մեծ Պահքի կէս ժամանակաշրջանը նուաճած ըլլալուն աւետումն է, եկեղեցւոյ մէջ տեղի կ՝ունենայ առաւօտեան Արեւագալիի արարողութիւն. Միջինքը խնդութեան օր է, առաւելաբար ժողովրդական համախմբումի առիթ է, կորով ու բարոյական քաջալերանք ներշնչելու հաւատացեալներուն որպէսզի հաւատացեալները նոյն ոգիով շարունակեն պահեցողութիւնը երկրորդ կիսուն եւս, մինչև պահքի լրումը կամ Ս. Զատիկը:
Կրօնական տօն մը չէ (ինչպէս ըսինք) այլ պարզապէս ժողովրդական համախմբումի առիթ մը: Աւանդաբար այդ օրը կը պատրաստուի «Գաթան» միջինքի բաղարջ հացը. անոր մէջ կը դրուի նշան մը (դրամ կամ ուլունք, և կամ՝ փոքրիկ թղթիկներու վրայ գրուած սաղմոսներ). Ընտանեկան ճաշի ընթացքին հացը կտոր _ կտոր կը բաժնուի բոլորին, և բոլորին ուշադրութիւնը կը սեւեռի օրուան բախտաւորին վրայ:
Միջինքի օրը, պահքը չի լուծուիր, այլ՝ կը պահուի նոյն խստութեամբ: