„Jesteśmy wszyscy powołani do budowania żywego Kościoła, wspólnoty zawsze młodej, zawsze aktywnej i pełnej wiary, której członkowie powinni wspierać się, pomagać sobie i służyć sobie nawzajem, a w ten sposób z radością i solidarnością dawać świadectwo o Świętym Narodzeniu Jezusa Chrystusa i Jego Ewangelii w świecie”.
Tym tematem chciałbym rozpocząć nasze rozważanie z okazji święta Narodzenia Pańskiego.
Co roku opowiadamy historię narodzenia Chrystusa na nowo i zachęcamy się nawzajem do świętowania tego wydarzenia w najlepszy możliwy sposób.
Tak jak czynił to od wieków Kościół Powszechny, z tym samym blaskiem zaprasza nas do wspominania i czci narodzin Jezusa oraz do czerpania z ubogiego żłóbka w Betlejem wartości duchowych i moralnych, a także lekcji pokory, ubóstwa, najwyższej miłości i poświęcenia.
Jednakże problemy tego świata, szatańskie pokusy i działania, a także ciągłe niesprawiedliwe wojny, brak moralności, sprzeciwianie się Dziesięciu Przykazaniom Bożym i inne grzechy osłabiają nas i prowadzą w miejsca, do których nie powinniśmy trafiać. (...)
Սուրբ Ծննդեան Հայրապետական Պատգամ` Ամենապատիւ եւ Գերերջանիկ Տէր Ռաֆայէլ-Պետրոս ԻԱ․ Մինասեանի
Պատուական Եղբարք եւ սիրեցեալ Որդեակք ի Քրիստոս,
«Մենք՝ բոլորս կոչուած ենք կառուցանելու կենդանի Եկեղեցի մը՝ միշտ երիտասարդ, միշտ շարժուն եւ հաւատքով լեցուն հասարակութիւն մը, որուն անդամ-անդամուհիները կարող են իրարու աջակցիլ, օգնել, ծառայել եւ այսպէս՝ աշխարհին մէջ ուրախութեամբ ու համերաշխութեամբ վկայել Յիսուս Քրիստոսի Ս. Ծննդեան եւ անոր Աւետարանին»։
Այս բնաբանով՝ ուզեցի սկսիլ մեր խորհրդածութիւնը Քրիստոսի Ս. Ծննդեան տօնախմբութեան առիթով:
Ամէն տարի կրկին ու կրկին կը պատմենք Քրիստոսի ծնունդը եւ կը խրախուսենք զիրար՝ լաւագոյն կերպով զայն տօնելու: (...)