Święto Przemienienia naszego Pana Jezusa Chrystusa – Wardawar
Տօն Պատառակերպութեան Տ.Մ. Յիսուսի Քրիստոսի: Վարդավառ
Wardawar – święto wody, kwiatów, miłości i urodzaju.
Święto upamiętnia wydarzenie, które prawdopodobnie rozegrało się na górze Tabor. Wydarzenie to opisują trzej ewangeliści: Mateusz (Mt 17, 1-13), Marek (Mk 9, 1-8) i Łukasz (Łk 9, 28-36).
Kościół ormiański świętuje Przemienienie Chrystusa 98 dni po Wielkanocy - w tym roku 27 lipca (w Kościołach rzymskokatolickim i prawosławnych – zawsze 6 sierpnia). W tradycji ormiańskiej świętu nadano nazwę Wardawar (Święto Róż). Jest ono, jak większość świąt, świętem ruchomym, trzecim z pięciu głównych świąt w kalendarzu liturgicznym Ormiańskiego Kościoła Katolickiego, dlatego też następuje po nim Dzień Zaduszny (Or Mereloc, Օր Մեռելոց - w tym roku 28 lipca).
W przedchrześcijańskiej Armenii święto poświęcone było bogini Astchik (Astghik), patronki wody i miłości. To ona rozrzuciła nasiona miłości na ziemi, a jej ukochany, Wahagn (bóg-słońce) pilnował by wzrastały. W ich obronie musiał stawić czoła złym mocom. W trakcie walk został ranny, a Astchik pospieszyła mu na ratunek. Biegnąc skaleczyła nogę o kolce róży i skropiła jej krzew swoją krwią. Dlatego czerwona róża jest symbolem miłości.
Tego dnia ludzie wręczają sobie kwiaty i dekorują nimi mieszkania. Przynoszą bukiety do kościołów. Częstą praktyką jest wypuszczanie gołębi. Jest to jedyny dzień w Armenii, kiedy oblewanie wodą tak znajomych, jak i nieznajomych ludzi jest przyjmowane ze zrozumieniem.
Przedchrześcijański Wardawar został zaadoptowany przez Kościół ormiański. Po przyjęciu chrześcijaństwa (w 301 roku) uczyniono z niego święto Przemienienia Pańskiego. Stare tradycje jednak przetrwały.